ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΤΥΠΟΙ ΠΟΥ ΜΙΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

ΤΥΠΟΙ ΠΟΥ ΜΙΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Εν μέσω εξεταστικής και με την ανάγκη μου να ξεφύγω λίγο και να σκεφτώ το καλοκαίρι που έρχεται και τα πολλά μπάνια σε κάποια παραλία που (δεν) με περιμένουν άφησα λίγο ελεύθερο τον εαυτό μου να μισήσει για μια ακόμα φορά. Σίγουρα, η συγκεκριμένη διαδικασία είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Όχι, μόνο γιατί κατά γενική ομολογία έχουμε ωραία τοπία και θάλασσες, αλλά και επειδή η ίδια η εμπειρία είναι γεμάτη περιπέτεια, δράμα και γέλιο πολλές φορές. Για να μη συνεχίσω να μακρηγορώ, όμως, ορίστε η γνώμη μου για τους χειρότερους των χειρότερων σε μια παραλία. Προφανώς, κάποιοι υπερβολικοί χαρακτηρισμοί είναι κυρίως προϊόν αστεϊσμού. 01. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΕΤΣΕΤΑ στην ξαπλωστρα ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΙ Νομίζω ότι ο λιθοβολισμός είναι πολύ επιεικής τιμωρία. Για μια φορά σε όλο το καλοκαίρι σου… ξαναλέω μια φορά σε όλο το καλοκαίρι σου αποφασίζεις να πληρώσεις ξαπλώστρα για να νιώθεις βασιλιάς. Σηκώνεσαι από τις 9 η ώρα για να μπορέσεις να προλάβεις και ξεχνάς γενικές παραδοχές του τύπου “Ε, καλοκαίρι είναι ας κοιμηθώ παραπάνω και πηγαίνω κατά τη 1 το μεσημέρι”. Βγαίνεις στην παραλία προετοιμασμένος να αντιμετωπίσεις τη φασαρία από τα παιδάκια, την κατακραυγή των νέων της ηλικίας σου, που θα έρθουν στις 2 και θα […]
Η Ελλάδα της κρίσης μέσα από το θεατρικό έργο ” BLACKBOARD ”

Η Ελλάδα της κρίσης μέσα από το θεατρικό έργο ” BLACKBOARD ”

Ποιος μίλησε για όνειρα;  -Σιωπή –  Σε μια κοινωνία φανερά απογοητευμένη και εξόφθαλμα απαθή δεν υπάρχει χώρος για όνειρα και χρόνος για τίποτα. Πόσο θλιβερό μπορεί να είναι κάτι τέτοιο τελικά; Τα όνειρα,που είναι ελπίδα και στόχος μαζί, πλέον χάνονται. Είναι μάλλον υπερβολικά πολύχρωμα και μεγάλα για να τα χωρέσουν στη γκρίζα ρουτίνα των καιρών μας. Και όμως, όλοι δείχνουν να αποδέχονται όλη αυτή τη μαυρίλα χωρίς να αντιδρούν, επειδή η ίδια η καθημερινότητα δεν τους αφήνει. Αυτοί οι φρενήρεις ρυθμοί μας κουράζουν τόσο που δεν έχουμε χρόνο σκεφτούμε. Απογοητευόμαστε μονάχα και συνεχίζουμε. Κι ας φαίνονται όλοι έτοιμοι να ουρλιάξουν, τι μ’ αυτό; Προς το παρόν δεν ακούω τίποτα.  Η κρίση που άρχισε το 2010 σαν ύφεση σήμερα έχει μεταλλαχτεί σε ένα πολυεπίπεδο κοινωνικό ζήτημα που έχει αντίκτυπο σε όλους και στο καθένα ξεχωριστά. Πλέον μέχρι και η ψυχοσωματική μας υγεία κινδυνεύει λόγω της κρίσης. Σύμφωνα με έρευνες, άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες στη χώρα μας έχουν 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν ψυχοσωματικά νοσήματα. Οι περισσότερες οικογένειες δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στις σύγχρονες απαιτήσεις. Και έτσι, ενώ από τη μια, οι ήδη διαμορφωμένες οικογένειες αντιμετωπίζουν προβλήματα, από την άλλη, έχουν πάψει να δημιουργούνται νέες. Ποιός θέλει να κάνει οικογένεια στην […]
Michael Collins: Χαμένες ψυχές

Michael Collins: Χαμένες ψυχές

Ένα δυνατό μυθιστόρημα που προβληματίζει. Υπόθεση: Ο θάνατος ενός μικρού κοριτσιού τη νύχτα του Χάλοουιν έρχεται να ταράξει τα νερά σε μια πόλη γεμάτη ‘’χαμένες ψυχές’’.  Ένας αστυνομικός, ο δήμαρχος και ο αρχηγός της σχολικής ομάδας ράγκμπι βρίσκονται μπλεγμένοι στην ίδια θλιβερή ιστορία. Στη προσπάθειά τους να γλιτώσουν, οι ήρωες καλούνται να έρθουν αντιμέτωποι με το πιο σκοτεινό εαυτό τους και να πάρουν δύσκολες αποφάσεις. Μέσα από μια πλοκή που συναρπάζει, λοιπόν, ο συγγραφέας μοιράζεται με τον αναγνώστη τους δικούς τους προσωπικούς προβληματισμούς. Χωρίς να διστάζει, ο Michael Collins μετατρέπει ένα φαινομενικά αστυνομικό βιβλίο σε ένα άκρως καθηλωτικό κοινωνικό μυθιστόρημα θέτοντας τα δικά του ερωτήματα.  Πόσο ευαίσθητες είναι τελικά οι ισορροπίες σε μια μικρή και κλειστή κοινωνία; και πως αναπτύσσονται τα άτομα μέσα σε αυτήν; Κεντρικά πρόσωπα: Σε μια πόλη χωρίς μέλλον ένα σχολικό πρωτάθλημα ράγκμπι υπόσχεται την πολυπόθητη ανάπτυξη που οι μεγαλύτερες γενιές δεν κατόρθωσαν να εξασφαλίσουν. Έτσι ο αρχηγός της σχολικής ομάδας  και καλύτερος παίχτης Κάιλ μετατρέπεται σε σωτήρα της πόλης. Όταν  όμως ο μέχρι τότε ήσυχος, και ταπεινός ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με την αλήθεια μετατρέπεται σε αδίστακτο δολοφόνο. Ο ίδιος βέβαια  πριν γίνει θύτης είχε υπάρξει θύμα ενδοοικογενειακής καταπίεσης.Πράγματι, η  μητέρα του είναι βαθύτατα πεπεισμένη ότι η λύτρωση έρχεται μόνο μέσα […]
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Το ημερολόγιο δείχνει 18 Μαΐου, Παγκόσμια ημέρα του Μουσείου. Το καίριο μήνυμα αυτής της επετείου είναι να γίνουν τα μουσεία φορείς ανταλλαγής πολιτισμικών στοιχείων, με σκοπό την ανάπτυξη της συνεργασίας και ειρήνης ανάμεσα στους λαούς. Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), όρισε από το 1977 την ημέρα αυτή, ως Διεθνή ημέρα Μουσείων, στοχεύοντας στην ανάδειξη της συμβολής των Μουσείων στη σύγχρονη  κοινωνία. Μέσα στα πλαίσια του εορτασμού και της προσέλκυσης όλων και περισσότερων ατόμων η είσοδος στο κοινό, τη συγκεκριμένη μέρα είναι ελεύθερη. Είναι μία πολλή καλή ευκαιρία λοιπόν, να αδράξουμε τη δυνατότητα που μας δίνετε σήμερα και να επισκεφθούμε όσο το δυνατόν περισσότερα Μουσεία. Να ταξιδέψουμε σε άλλες εποχές και να μαγευτούμε από τις γνώσεις και τα εκθέματα.  Να ψυχαγωγηθούμε, να μάθουμε και να καταλάβουμε. Βρισκόμαστε άλλωστε στη χώρα που γέννησε τον πολιτισμό  και ιδιαίτερα στην πόλη που υπήρξε πνευματικός δίαυλος. Η Αθήνα λοιπόν, έχει να επιδείξει μία αρκετά μεγάλη γκάμα Μουσείων, τα οποία επιβάλλεται να επισκεφθούμε. Η πρωτεύουσα κρύβει αρκετά λαμπρά Μουσεία. Μερικά εκ των οποίων είναι τα ακόλουθα: Νο.1 Το Μουσείο της Ακρόπολης Το Μουσείο της Ακρόπολης έχει ανοικοδομηθεί στο νοτιοανατολικό μέρος του ιστορικού μνημείου και  απέχει από αυτό μόλις 300 μέτρα. Φιλοξενεί εκθέματα, τα οποία άντεξαν τις […]
Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Μάνα, μητέρα, μαμά! Τρείς λέξεις που ελλοχεύουν μέσα τους ομορφιά, τρυφερότητα και αγάπη. Η μητέρα βιολογική και μη συνιστά μια από τις πιο σημαντικές παρουσίες στη ζωή του ανθρώπου πρόκειται άλλωστε για έναν δεσμό ανιδιοτελής αγάπης. Δύο λέξεις είναι αυτές που περιγράφουν το σπουδαίο ρόλο της ” άγρυπνος φρουρός” καθώς ξαγρυπνά είτε γιατί είμαστε άρρωστοι είτε όταν είμαστε μεγαλύτεροι δεν είναι και λίγες οι φορές που την πετυχαίνουμε στο σαλόνι σε μια φρενίτιδα να μας περιμένει μέσα στα άγρια ξημερώματα. Είναι  εκεί πάντα για να μας συμβουλέψει, να μας ακούσει να μας φροντίσει να μας υπενθυμίσει για χιλιοστή φορά “έφαγες σήμερα;” “ντύσου ζεστά” ,”πήρες ζακέτα?”. Είναι ακόμα εκεί για να μας διώξει με ένα μαγικό τρόπο ότι μας πλήγωσε ότι μας φοβίζει, μοιράζεται τα δάκρυα μας τα βλακώδες & ασήμαντα άγχη μας. Η μητέρα είναι και θα είναι ξεχωριστή για τον καθένα μας. H μητρότητα είναι ένα αρχέτυπο που μοιράζεται όλο το ανθρώπινο γένος και την συναντάμε ως γιορτή από τους αρχαίους κιόλας χρόνους. Επρόκειτο για μια ανοιξιάτικη γιορτή αφιερωμένη στη θεά Γαία η οποία ήταν η μεγάλη μητέρα, σύζυγος του Ουρανού και μητέρα όλων των θεών. Κάθε άνοιξη λατρευόταν ως υπέρτατη θεότητα με τα χρόνια ωστόσο η λατρεία πέρασε στην […]
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΜΑ

Για την γυναίκα που σε φιλοξενούσε εννέα μήνες στα σωθικά της, Για την γυναίκα που υπέφερε από τον πόνο, τον οποίο της προξενούσε ο πολυαναμενόμενος ερχομός σου, Για την γυναίκα που σου έδωσε την ευκαιρία να αντικρίσεις τον κόσμο, να δεις το φως της ημέρας, να μυρίσεις τις ευωδιές της ζωής, Για την γυναίκα που σε έφερε στη ζωή και χάρη στην οποία είσαι σήμερα εδώ, Για την γυναίκα που ξυπνούσε με το κλάμα σου και έτρεχε να σε ηρεμήσει στις 4 το πρωί, Για την γυναίκα που απαντούσε με προθυμία και υπομονή σε κάθε παιδικό και αθώο ”τι είναι αυτό, μαμά;” ”ποιος είναι αυτός, μαμά;” ”γιατί γίνεται αυτό, μαμά;”, Για την γυναίκα που σου έμαθε να διαβάζεις, αργά, φωναχτά, δείχνοντας κάθε γράμμα, πριν ανέβεις τα σκαλιά του γειτονικού σχολείου, Για την γυναίκα που δάκρυσε από χαρά, όταν έσβησες το πρώτο σου κεράκι, Για την γυναίκα που σου μούσκευε το μέτωπο, σου έβαζε θερμόμετρο και σε σκέπαζε μέχρι τη μυτούλα, όταν ψηνόσουν στον πυρετό, Για την γυναίκα που συγκρατούσε τα δάκρυά της για να φανεί δυνατή, όταν εσύ έκλαιγες, Για την γυναίκα που αγχωνόταν περισσότερο από εσένα, όταν καθόσουν στα θρανία των Πανελληνίων, Για την γυναίκα που είναι ικανή να […]