ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ

ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΡΙΕΡΕΣ

ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΡΙΕΡΕΣ

Ή αλλιώς, μια προσωπική ιστορία πίσω στα χρόνια του φοιτητικού συνδικαλισμού, γιατί έχω σιχαθεί τις παρατάξεις, και γιατί η σημερινή μέρα των εκλογών είναι ευκαιρία να αφανίσουμε τους νέους Τσίπρες, Φίληδες, Δένδιες, Μειμαράκηδες και Μιχαλολιάκους. Μία σύντομη αναδρομή: Ο φοιτητικός συνδικαλισμός έχει μακρά πορεία στη σύγχρονη νεοελληνική ιστορία. Έχει υπάρξει παράνομος, έχει υπάρξει και κοινωνική ανάγκη. Έχει υπάρξει μοχλός πολιτικής πίεσης αλλά κι ανάποδα, έχει χειραγωγηθεί από το πολιτικό κατεστημένο προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Είναι αλήθεια πως τις προηγούμενες δεκαετίες είχε μεγάλο ρεύμα, λόγω μαζικής συμμετοχής των φοιτητών στους φοιτητικούς συλλόγους. Το μεγάλο ρεύμα εξασφάλισε στους φοιτητικούς συλλόγους μεγάλη δύναμη εντός των πανεπιστημίων. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι φοιτητές κατείχαν το 50% των ψήφων για Προέδρους των Σχολών και Πρυτάνεις, ενώ παράλληλα είχαν λόγο για τις προαγωγές των καθηγητών, σε μία πρωτοφανή και ξεδιάντροπη δοσοληψία. Σ’ όλη την ιστορία του φοιτητικού συνδικαλισμού παρατηρούνται κοινά στοιχεία: -Καμία παράταξη δεν ενδιαφέρθηκε για τα προβλήματα της παιδείας και τα δικαιώματα των φοιτητών. -Κανένας μη-παραταξιακός φοιτητής δεν πήρε ποτέ στα σοβαρά τις διαδικασίες των συλλόγων. -Οι “φοιτητοπατέρες” υπήρχαν και υπάρχουν μόνο για να ανελιχθούν στο κόμμα. Είναι τα ίδια σκουπίδια που τροφοδοτούν -χρόνια τώρα- το πολιτικό σύστημα. Στην τελική όμως, αυτοί είναι οι μελλοντικοί […]
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΜΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΜΑ

Για την γυναίκα που σε φιλοξενούσε εννέα μήνες στα σωθικά της, Για την γυναίκα που υπέφερε από τον πόνο, τον οποίο της προξενούσε ο πολυαναμενόμενος ερχομός σου, Για την γυναίκα που σου έδωσε την ευκαιρία να αντικρίσεις τον κόσμο, να δεις το φως της ημέρας, να μυρίσεις τις ευωδιές της ζωής, Για την γυναίκα που σε έφερε στη ζωή και χάρη στην οποία είσαι σήμερα εδώ, Για την γυναίκα που ξυπνούσε με το κλάμα σου και έτρεχε να σε ηρεμήσει στις 4 το πρωί, Για την γυναίκα που απαντούσε με προθυμία και υπομονή σε κάθε παιδικό και αθώο ”τι είναι αυτό, μαμά;” ”ποιος είναι αυτός, μαμά;” ”γιατί γίνεται αυτό, μαμά;”, Για την γυναίκα που σου έμαθε να διαβάζεις, αργά, φωναχτά, δείχνοντας κάθε γράμμα, πριν ανέβεις τα σκαλιά του γειτονικού σχολείου, Για την γυναίκα που δάκρυσε από χαρά, όταν έσβησες το πρώτο σου κεράκι, Για την γυναίκα που σου μούσκευε το μέτωπο, σου έβαζε θερμόμετρο και σε σκέπαζε μέχρι τη μυτούλα, όταν ψηνόσουν στον πυρετό, Για την γυναίκα που συγκρατούσε τα δάκρυά της για να φανεί δυνατή, όταν εσύ έκλαιγες, Για την γυναίκα που αγχωνόταν περισσότερο από εσένα, όταν καθόσουν στα θρανία των Πανελληνίων, Για την γυναίκα που είναι ικανή να […]
NEXT STATION: PANORMOU

NEXT STATION: PANORMOU

Είναι Παρασκευή βράδυ και θέλεις οπωσδήποτε να βγεις. Έχεις όλη την καλή διάθεση να περάσεις φίνα, αλλά δε θέλεις να ξενιτευτείς κιόλας. Η λύση είναι Πανόρμου! Πρόκειται για μία περιοχή, που είναι πάντα ελκυστική καθώς βρίσκεται πολύ κοντά στο κέντρο και διαθέτει μαγαζιά για όλα τα γούστα και για όλες τις προτιμήσεις. Ας δούμε λοιπόν, ποια πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφθείς. 1) Sensimilia Είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μαγαζιά της περιοχής. Ενδείκνυται για καφέ αλλά και για χαλαρό ποτάκι και μάλιστα όλες τις εποχές του χρόνου καθώς διαθέτει και ανοικτό αλλά και κλειστό χώρο. Εάν θέλεις να το επισκεφθείς βράδυ, ειδικότερα Παρασκευής και Σαββάτου, θα πρέπει να έχει αρκετή υπομονή διότι είναι σχεδόν πάντα γεμάτο. Η ζεστή ατμόσφαιρα, οι ethnic πινελιές και η χαλαρή μουσική σου προσφέρουν μία αξέχαστη εμπειρία. 2) Bubbles The Bar Η καρδιά του στενού της Πανόρμου χτυπά σε αυτό το μαγαζί. Σε ρυθμό ελληνικών και ξένων τραγουδιών, με πολλά και ξεσηκωτικά πάρτι σε καλεί να περάσεις μία αξέχαστη βραδιά. Παράλληλα, προσφέρει μία χουχουλιάρικη ατμόσφαιρα για ένα χαλαρό καφεδάκι όλες τις ώρες της ημέρας από το πρωί ως το βράδυ. 3) Αδιαχώρητο Όταν ακούω για αυτό το μαγαζί μου έρχονται πολλές εικόνες στο μυαλό. Κρασιά, Απόκριες, χοροί […]
Η ΠΥΛΗ ΓΙΑ ΛΟΝΔΙΝΟ ΚΛΕΙΝΕΙ ΣΤΙΣ 6:00.

Η ΠΥΛΗ ΓΙΑ ΛΟΝΔΙΝΟ ΚΛΕΙΝΕΙ ΣΤΙΣ 6:00.

Έχετε ακούσει ότι τα καλύτερα ταξίδια, είναι αυτά που τα οργανώνεις τελευταία στιγμή; Λοιπόν, από τη δική μου εμπειρία, έτσι είναι! Βασική προϋπόθεση, αρχικά, είναι να υπάρχει ένα budget. Αλλά άσχετα από αυτό, θα πρέπει σαν άτομο να έχεις το μικρόβιο του traveller. Ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι το Λονδίνο είναι ένας ακριβός προορισμός. Και αν σκοπεύετε να πάτε, λάβετε υπόψιν σας δυο πράγματα: πρώτον, ότι συμφέρει να πληρώνετε με κάρτα και δεύτερον, όσα περισσότερα χρήματα μπορείτε να αλλάξετε από την Ελλάδα, αλλάξτε τα. Επίσης, το Λονδίνο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αποτελεί ένα ταξίδι που πρέπει να το κάνετε με τους φίλους σας και όχι με τον δεσμό σας. Είναι από μόνο του παιχνιδιάρικο και σε προκαλεί να παίξεις μαζί του. Οπότε έχοντας τους φίλους σας συνοδοιπόρους σας, θα δημιουργήσετε αναμνήσεις ζωής και θα δυναμώσετε την φιλία σας ακόμα περισσότερο. Επειδή, όμως, η πύλη κλείνει στις 6:00, βιάσου, γιατί θα χάσεις το αεροπλάνο. Και τέλος, απόλαυσε τον ήλιο με μουσική σε όποιο σημείο σου αρέσει. Γιατί το καλύτερο με το Λονδίνο είναι ότι κάνεις ότι σου αρέσει, χωρίς την έγνοια ότι κάποιος μπορεί να σε προσβάλλει ή να σε κριτικάρει. P.S. : Αφιερωμένο στην Travel buddy μου.
Η ΕΥΚΟΛΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

Η ΕΥΚΟΛΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ

Εθνικό Θέατρο. Αγίου Κωνσταντίνου. Μόλις έχουμε καθίσει και περιμένουμε να αρχίσει η παράσταση. Η συγκεκριμένη παράσταση όμως έτυχε να είναι ιδιότυπη – ποιος τη χάρη μας δηλαδή… Μας δόθηκε απλόχερα η ευκαιρία να παρακολουθήσουμε κάτι το εναλλακτικόν; Κι αυτό γιατί  δεν έπαιξαν μόνο ηθοποιοί, αλλά και πολλοί θεατές. Ο ξεχωριστός ρόλος των τελευταίων ήταν εμφανώς ενεργός καθ’ όλη τη διάρκεια. Δε χρειάστηκε μάλιστα να κουνηθούν καν από την αναπαυτική θεσούλα τους. Ήταν τόσο ταλαντούχοι που  προσέφεραν θέαμα εκτός σκηνής. Τρομερό…και ελληνικό-όπως πάντα. ‘’Λύνω όμως τους γρίφους’’ και εξηγούμαι. Η από πίσω κυρία επιδιώκοντας διακαώς να συναρπάσει τα αυτιά μου, κερδίζοντας το χειροκρότημα τους στο τέλος, προσπαθούσε απεγνωσμένα καθόλη τη διάρκεια της παράστασης να καθαρίσει το λαιμό της, βγάζοντας ανά διαστήματα διάφορους ήχους, λες και επρόκειτο να βγάλει λόγο. Η σύγχρονη προέκταση του ανθρώπινου χεριού, τα λατρεμένα μας κινητά, ηχούσαν μελωδικά υπό διάφορους ήχους από όλα τα σημεία της αίθουσας διανθίζοντας τη ‘’μονότονη΄΄ μουσική της παράστασης και συνοδεύοντας το λόγο των επί σκηνής ηθοποιών. Μία άλλη κυρία στην πρώτη σειρά, επέλεξε μία έντονα συναισθηματικά φορτισμένη στιγμή, που η κεντρική πρωταγωνίστρια αποτύπωνε μαγικά όλη την ανθρώπινη θλίψη και οδύνη κρατώντας τους θεατές αποσβολωμένους, ως την κατάλληλη για να σκάσει στα γέλια σε […]
ΜΒΕ: ΤΟ ΜΗΛΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΛΙΑ…

ΜΒΕ: ΤΟ ΜΗΛΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΛΙΑ…

Ποιες είναι οι πιθανότητες ένα άρρωστο δέντρο να βγάλει υγιείς καρπούς; Χωρίς να χω ιδιαίτερη επάρκεια στο είδος, θα απαντούσα μηδαμινές, αν όχι μηδενικές. Αν αυτή η απάντηση στους περισσότερους μας φαίνεται λογική και αυτονόητη τότε πως ελπίζουμε σε μια νέα γενιά που γεννιέται, μεγαλώνει και διαμορφώνει τις αντιλήψεις της μέσα σε έναν σάπιο κόσμο; Δυστυχώς ο άνθρωπος δεν διαφέρει από τη φύση και αν κάποιος διαφωνεί τότε αξίζει να παρακολουθήσει τους νέους αυτής της χώρας… Αν εξακολουθείτε να ελπίζετε, τότε μην χάσετε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε την ολομέλεια ενός Μοντέλου της Βουλής των Ελλήνων, θα αιφνιδιαστείτε… Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα με τη σειρά: Τι εiναι το Μοντeλο Βουλhς των Ελλhνων (ΜΒΕ); Μια προσομοίωση των εργασιών του ελληνικού κοινοβουλίου απαρτιζόμενο από νέους και νέες. Ακούγεται καλό ε; Νέα πρόσωπα; Νέες ιδέες; Νέο αίμα; Αυτό μάλλον θα φαντάζονταν και οι πολιτικοί που μίλησαν τη πρώτη μέρα αντικαθιστώντας το μοντέλο με «Πρότυπο» ή «Πρωτότυπο», θέλοντας να δείξουν την απέχθεια τους στη κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό κοινοβούλιο (την οποία οι ίδιοι δημιουργούν (!)). Να σας ενημερώσω και να τους καθησυχάσω που έχουν ήδη βρεθεί οι άξιοι διάδοχοί τους, μιας και η ολομέλεια του ΜΒΕ δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τη […]