ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ ΣΠΥΡΟ

November 17, 2016

“Στη χούντα δεν υπήρχαν βασανιστήρια όπως ξέρετε. Το είχε πει και ο Παττακός άρα είναι σίγουρο. Εντάξει τώρα ίσως να υπήρχαν κάποιες παράπλευρες απώλειες αλλά πρέπει να προάγεται η σταθερότητα και η ισορροπία της κοινωνίας, κατά συνέπεια οι ελάχιστες υπερβολές είχαν αιτία και ωφέλησαν το κράτος.” Ναι ναι ναι. Αυτά είναι λόγια που έχω ακούσει και έχω διαβάσει όχι μόνο επί χούντας αλλά ακόμα και σήμερα. Αναλογιστείτε όχι τους ψηφοφόρους και τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής που κάποιος μπορεί να πει ότι οι περισσότεροι είναι αγανακτισμένοι και ανόητοι αλλά απλώς, ότι στην εκπομπή του ΣΚΑΙ για τους 100 σημαντικότερους Έλληνες της ιστορίας, με όνομα “Μεγάλοι Έλληνες”, για την ανάδειξη των οποίων ψήφισαν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, ο δικτάτορας Παπαδόπουλος κατέλαβε την 62η θέση.

Ένα από αυτά τα φριχτά βασανιστήρια, υπέστη ο ταγματάρχης Σπύρος Μουστακλής, άνθρωπος με μεγάλη αντιδικτατορική δράση. Κρατήθηκε στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ για 47 ημέρες όπου βασανίστηκε άγρια. Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων ένα βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα προκάλεσε εγκεφαλικό με αποτέλεσμα να διακομιστεί στο 401 Γ.Σ.Ν.Α., όπου εισήλθε με το ψευδώνυμο “Μιχαηλίδης” και αιτιολογία εισαγωγής “τρακάρισμα στον Ιππόδρομο” (ναι ναι τρακάρισμα στον Ιππόδρομο). Το εγκεφαλικό τού προκάλεσε ολική παράλυση των δεξιών του άνω και κάτω άκρων. Η αρχική διάγνωση ήταν “αφασία κινητικού τύπου, με μπλοκαρισμένο το κέντρο της κίνησης και της ομιλίας, εξαιτίας του εγκεφαλικού που προκλήθηκε από βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα”. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Αθηνών και ακολούθως στο ΚΑΤ, όπου παρέμεινε για δυο χρόνια, υποβαλλόμενος σε εντατικές φυσικοθεραπείες. Ύστερα από προσπάθειες πολλών μηνών, ο Μουστακλής κατάφερε να σταθεί όρθιος και να περπατήσει, αλλά δεν μπόρεσε να ξαναμιλήσει. Δε χρειάζεται βέβαια. Μιλούν τα έργα του για αυτόν. Για έναν άνθρωπο που δεν πρόδωσε τα πιστεύω του, τις ιδέες του και έφτασε στα άκρα, στο να μείνει παράλυτος για αυτές. Όπως οι φοιτητές-αγωνιστές του Πολυτεχνείου, την επέτειο του οποίου γιορτάζουμε σήμερα, που τα δημοκρατικά τους φρονήματα τους οδήγησαν αντιμέτωπους στα ίσια με τανκ. Στο παρακάτω βίντεο βλέπετε τη συνέντευξη της γυναίκας του μετά το συμβάν.

Βέβαια σε συνέντευξη του μετά την αποφυλάκισή του ο Στυλιανός Παττακός, όπως βλέπετε είναι ακόμα αμετανόητος.

Γιατί τα γράφω όλα αυτά και γιατί γνωστοποιώ, σε όσους δε την ξέρατε και θυμίζω, σε όσους την ξέρατε, αυτή τη θλιβερή ιστορία;

Γιατί πλέον δε μπορώ άλλο η 17 Νοέμβρη να είναι η μέρα που θα τσακωθούν αριστεροί και δεξιοί για το ποιος είναι πιο πατριώτης από τον άλλον. Να είναι η μέρα που οι πολιτικοί χώροι θα οικειοποιηθούν με σκοπό το πολιτικό όφελος τον κάθε Μουστακλή (γιατί δεν ήταν μόνο ένας τέτοιος). Να είναι η μέρα για να συζητήσουμε αν υπήρχαν ή όχι νεκροί μέσα στο χώρο του Πολυτεχνείου.

Ξέρετε τι θα ήθελα να είναι αυτή η μέρα και κάθε τέτοια μέρα; Να είναι μια μέρα μνήμης. Όχι απλής (υπεν)θύμισης αλλά μνήμης. Να μνημονεύει ο καθένας από εμάς τι συνέβη τότε, ποιος ευθύνεται, ποιος πλέον εκπροσωπεί το τότε καθεστώς, ποιοι το διατάραξαν όσο κανείς άλλος και ποιοι δε φοβήθηκαν να θυσιάσουν τη ζωή τους στο βωμό της ανατροπής του. Και αφού όλοι μας τα σκεφτούμε και τα κατανοήσουμε στο βάθος τους όλα αυτά ας αναλογιστούμε οι ίδιοι τι θα κάναμε για τις ιδέες μας και πόσο έτοιμοι είμαστε να ζήσουμε ασυμβίβαστοι με κάθε τι πέραν των “πιστεύω” μας. Ίσως τότε καταλάβουμε ότι είμαστε πολύ μικροί για να νιώθουμε σημερινοί εκπρόσωποι του οποιουδήποτε Μουστακλή. Μέχρι να καταφέρουμε να γίνουμε καλό θα ήταν να μνημονεύουμε και να αισθανόμαστε περήφανοι, που θυσιάστηκαν για τη δημοκρατία που έχουμε σήμερα, κάποιοι σαν και τον ηρωικό αυτόν ταγματάρχη.

Οπότε φίλε αναγνώστη κάνε μου μια χάρη και σήμερα σκέψου το Σπύρο. Κι αύριο μέρα είναι για να τσακωθείς.

ΥΓ: Όταν ένας λαός δεν ξέρει την ιστορία του, είναι κανόνας ότι την ξαναζεί.

More about ΛΑΜΠΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο παίκτης-coach της eponymous team και εμπνευστής του “επώνυμου” εγχειρήματος. Φοιτητής νομικής, με τρέλα για τον (ερυθρόλευκο) αθλητισμό και το ποδόσφαιρο. Λατρεύει τα argument fights (τα αγγλικά τον μάραναν) και αποτελεί ότι πιο geek μπορεί να συναντήσει κανείς σχετικά με το σύγχρονο κινηματογράφο χωρίς να έχει δει το Godfather. Σκέψου το πριν κάνεις πολιτική συζήτηση μαζί του, λογικά θα έχεις πονοκέφαλο στο τρίλεπτο.