ΤΙ ΑΞΙΑ ΕΧΟΥΝ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΑΤΑΚΙΑ;

November 25, 2016

Παγκόσμιος σάλος προκλήθηκε τις τελευταίες ημέρες λόγω του Τουρκικού νομοσχεδίου από το οποίο προέκυπτε ότι εάν κάποιος κακοποιήσει σεξουαλικά ανήλικο και ύστερα παντρευτούν, η ποινή του για την εν λόγω πράξη, αναστέλλεται. Αυτό ψηφίστηκε από την τωρινή τουρκική κυβέρνηση την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2016 και επρόκειτο να οριστικοποιηθεί την Τρίτη 22 Νοεμβρίου 2016. Πριν συμβεί αυτό το τραγικό λάθος της οριστικοποίησης του και έπειτα από παρέμβαση του Ταγίπ Ερντογάν, το νομοσχέδιο αποσύρθηκε λίγο πριν την κατάθεσή του ενώπιον του Κοινοβουλίου. Μέχρι αυτό να γίνει, είχε προκληθεί θύελλα αντιδράσεων στις τάξεις των βουλευτών της αντιπολίτευσης, των οργανώσεων προάσπισης των δικαιωμάτων των παιδιών και των πολιτών, οι οποίες εκφράστηκαν ποικιλοτρόπως, από αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έως και πορείες διαμαρτυρίας στο δρόμο.

Με αφορμή αυτό, ορισμένοι φορείς ενημέρωσης στο διαδίκτυο, φρόντισαν να υπενθυμίσουν τι ισχύει στην Ελλάδα πάνω στο ίδιο ζήτημα. Από την ανάγνωση του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα της παραγράφου 3 του Άρθρου 339 περί αποπλάνησης παιδιών, προκύπτει ότι κάθε άλλο παρά όμοια είναι η ρύθμιση. Ειδικότερα προβλέπεται: «3. Αν μεταξύ του υπαιτίου και του παθόντος τελέστηκε γάμος, δεν ασκείται ποινική δίωξη, και αν τυχόν είχε ασκηθεί δεν συνεχίζεται, αλλά κηρύσσεται απαράδεκτη. Η ποινική δίωξη ασκείται ή συνεχίζεται μετά την ακύρωση του γάμου.». Σε καμία περίπτωση η παραπάνω ρύθμιση μπορεί να συγκριθεί με αυτή που προαναφέρθηκε, όμως,σε κάθε περίπτωση, πράγματι,αφήνει περιθώρια άρσεως του αξιόποινου και κοινωνικής “αποκαταστάσεως” του δράστη.

Την ίδια στιγμή, στην Κύπρο, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε κατά τρία χρόνια τις ποινές φυλάκισης που επέβαλε το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας στους Κωνσταντίνο Λευκαρίτη και Νίκο Νικολάου για υπόθεση σεξουαλικής εκμετάλλευσης δύο ανήλικων κοριτσιών στη Λάρνακα, κάνοντας λόγο για λάθη του Κακουργιοδικείου. Η συγκεκριμένη περίπτωση αφορούσε δυο κοπέλες ηλικίας 14 και 15 ετών, τις οποίες οι ανωτέρω “κύριοι” εκμεταλλευόντουσαν , αφού αυτές ούσες εθισμένες στα ναρκωτικά και υποχείρια αυτών, έκαναν τα πάντα προκειμένου να εξασφαλίσουν τη δόση τους. Επομένως και εδώ βλέπουμε άδικα ευνοϊκή διάθεση, απέναντι σε επικίνδυνα παρα φύσιν συμπεριφορές.

Δεν θα έπρεπε όμως να μας εκπλήσσουν όλα αυτά, τη στιγμή που σε “προηγμένη” Ευρωπαϊκή χώρα, την Ολλανδία, προσπάθησε να υπάρξει νόμιμα οργάνωση παιδόφιλων. Η οργάνωση Martijn αποσκοπώντας στην νομιμοποίηση της σεξουαλικής επαφής μεταξύ ενηλίκων και ανηλίκων από 12 ετών και της κατοχής παιδικού πορνογραφικού υλικού για προσωπική χρήση κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να επηρρεάσει την κοινωνικοπολιτική σκηνή της χώρας. Ασχέτως εάν ο πρόεδρός του, Αντ φαν ντεν Μπεργκ βρισκόταν στη φυλακή για κατοχή και διακίνηση υλικού παιδικής πορνογραφίας, η υπόληψη της Martijn αποκαταστάθηκε από την ολλανδική δικαιοσύνη. Το βασικό επιχείρημα των εφετών που ανέτρεψαν την πρωτόδικη απόφαση εις βάρος της παιδοφιλικής οργάνωσης, ήταν ότι «η ολλανδική κοινωνία είναι σε θέση να προστατεύσει τον εαυτό της από κινδύνους όπως η παιδεραστία». Γεγονός όμως είναι ότι η Martijn απέτυχε και διαλύθηκε. Πάντως, υπήρξε!!!

doc-20150311_-1231188_-%cf%80%ce%b1%ce%b9%ce%b4%ce%b9%ce%b1_600x353_

Τι προκύπτει απ’ όλα αυτά λοιπόν; Κάτι πολύ σαφές: Οι παιδικές ζωές αξίζουν όλο και λιγότερο. Πάντα στις ειδήσεις θα υπάρχει μνεία σε κάποιο τέτοιου είδους περιστατικό ή στην ανεπαρκή δικαιοσύνη που δίνει πολλές φορές την ελάχιστη δυνατή ποινή σε δράστες σεξουαλικής κακοποίησης εις βάρος ανηλίκων. Για πόσο ακόμη θα επιτρέπεται κάτι τέτοιο; Ποιός άνθρωπος με σωφροσύνη μπορεί πράγματι να πιστέψει ότι ένας γάμος μπορεί να αναιρέσει μια ειδεχθή πράξη ή να οδηγήσει στη βελτίωση της κατάστασης για τους άνδρες που έχουν φυλακιστεί και είναι παντρεμένοι με γυναίκες κάτω των 18 ετών με θρησκευτικό γάμο (όπως δήλωσε ο Τούρκος Πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ) ή να προστατεύσει τα παιδιά από το βιασμό και να μειώσει τα περιστατικά (όπως παρέθεσε ο Τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μποζντάγκ); Επικίνδυνες θέσεις που εκθέτουν χιλιάδες παιδικά μάτια και αναιρούν όλα τα παιδικά δικαιώματα που με κόπους και αγώνες κατακτήθηκαν.

Πώς μπορεί να αλλάξει αυτό; Ένα πράγμα μου έρχεται στο μυαλό αλλά είναι υπερβολικά ουτοπικό για έναν κόσμο που έχει πάψει να είναι κόσμος,κόσμημα,στολίδι,ομορφιά: όλοι ενώπιον της δικαιοσύνης να είναι ίσοι ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης, κοινωνικής θέσης και λοιπών παραγόντων, οι δε ποινές να διαμορφωθούν στα ανώτατα δυνατά επίπεδα γιατί τέτοιου είδους εγκλήματα ενέχουν μεγάλη κοινωνική απαξία. Μπροστά στο έγκλημα και ειδικά σ’ εκείνο που προσβάλλει την τιμή και την αξιοπρέπεια ενός άλλου ανθρώπου δεν θα έπρεπε επ ‘ ουδενί να υπάρχουν διακρίσεις.

Όποιος βλέπει το τέρας και δεν φοβάται, αρχίζει να του μοιάζει”. Βλέποντας χιλιάδες ηθικά διαβρωμένα ή ψυχικά διαταραγμένα τέρατα στον 21ο αιώνα που μπορεί είτε να περπατούν δίπλα μου στο δρόμο είτε να κυβερνούν μια χώρα, προσωπικά αηδιάζω αλλά δεν φοβάμαι. Τρομοκρατούμαι. Απέχω από το τέρας και ζω με την ελπίδα ότι οι “ομοϊδεάτες” μου είναι περισσότεροι και διατεθειμένοι να κηρύξουν πόλεμο ενάντια στη φρίκη και να τη νικήσουν. Αν δεν είναι έτσι, τότε το μόνο που μπορώ,με θλίψη, να πω είναι: “ Άσε τους πεθαμένους να βαδίζουν προς τους τάφους τους….”

 

More about ΙΣΜΗΝΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ

Είναι απόφοιτος του Λεοντείου Λυκείου και φοιτά στο τμήμα Σλαβικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, απολαμβάνει τις εποικοδομητικές συζητήσεις και αποτελεί το σπαστικό παιδί της παρέας που διορθώνει τα συντακτικά και γραμματικά λάθη των υπολοίπων. Από μικρή ηλικία είχε ως στόχο την αρθρογραφία καθώς πάντα τη γοήτευε η δύναμη της πένας.