ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΡΟΜΟΥ ΚΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ

December 20, 2016

Τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2016, ο πλανήτης συγκλονίστηκε από την εν ψυχρώ δολοφονία του Ρώσου Πρέσβη στην Τουρκία, Andrey Karlov, η οποία έλαβε χώρα στην Άγκυρα και συγκεκριμένα, τη στιγμή της ομιλίας του Πρέσβη στην τελετή έναρξης μιας έκθεσης φωτογραφίας με τον τίτλο “Η Ρωσία μέσα από τα μάτια των Τούρκων”.

Ο Andrey Karlov έπεσε νεκρός από πυροβολισμούς, οι οποίοι φαίνεται να ήταν 8 στο σύνολο. Πριν αυτό συμβεί, ο 22χρονος δολοφόνος που φέρει το όνομα Mevlüt Mert Altıntaş, φώναξε: “Μην ξεχνάτε το Χαλέπι! Μην ξεχνάτε τη Συρία! Allahu Akbar!” (ο Αλλάχ είναι μεγάλος), δείχνοντας μας ότι στο όνομα της ειρήνης, ένας ακόμη άνθρωπος έπιασε όπλο στα χέρια του και αύξησε κατά μια μονάδα τον αριθμό των δολοφόνων παγκοσμίως.

Την ίδια μέρα, στο Βερολίνο πραγματοποιήθηκε ένα ακόμη μακελειό. Ένα φορτηγό Πολωνικής μεταφορικής εταιρίας έπεσε πάνω σε πλήθος στην πλατεία Breitscheidplatz, ένα από τα πολυσύχναστα σημεία του Βερολίνου, ιδιαίτερα αυτήν την εποχή, καθώς εκεί υπάρχει Χριστουγεννιάτικη αγορά. Το φορτηγό είχε αναπτύξει ταχύτητα μεγαλύτερη των 60 χιλιομέτρων ενώ ο οδηγός δεν χρησιμοποίησε τα φρένα. Αυτά τα δεδομένα οδήγησαν τη Γερμανική αστυνομία στο συμπέρασμα ότι το συμβάν κάθε άλλο παρά ατύχημα ήταν. Η πολωνική μεταφορική εταιρεία στην οποία ανήκει το φορτηγό επιβεβαίωσε ότι αυτό είχε φύγει από την Πολωνία χθες το μεσημέρι με προορισμό το Βερολίνο αλλά ενημέρωσε πως η επαφή με τον οδηγό χάθηκε περί τις 15:00 (ώρα Ελλάδος). Καθώς φαίνεται, το φορτηγό «απήχθη» στη διάρκεια της διαδρομής. Σύμφωνα με πληροφορίες των γερμανικών ΜΜΕ, δράστης είναι ένας 23χρονος άνδρας από το Πακιστάν με το όνομα Naved B, ο οποίος φέρεται να έχει καταχωρηθεί στις γερμανικές υπηρεσίες ως πρόσφυγας.Διέμενε στον προσφυγικό καταυλισμό Tebelhof του Βερολίνου. Ο ίδιος βρίσκεται υπό κράτηση. Ο συνοδηγός σκοτώθηκε ακαριαία από τη σύγκρουση, ενώ υπήρχαν άλλοι 9 νεκροί και τουλάχιστον 50 τραυματίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η Washington Post, η New York Post και άλλα αμερικανικά ΜΜΕ, το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη της θανατηφόρας τρομοκρατικής επίθεσης.

Απ’ την άλλη, όσον αφορά τα εγχώρια νέα, χθες βράδυ, τυλίχθηκαν στις φλόγες τρία τρόλεϊ στην οδό Πατησίων και οι υπαίτιοι είναι άγνωστοι, οι οποίοι βγήκαν από το Πολυτεχνείο. Στα δύο πρώτα επέβαιναν μόνο οι οδηγοί που πρόλαβαν και κατέβηκαν με ασφάλεια, ενώ το τρίτο είχε επιβάτες που υποχρεώθηκαν από τους κουκουλοφόρους να κατέβουν, ώστε να πραγματοποιηθεί αυτή η παρωδία διαμαρτυρίας. Την ίδια περίπου στιγμή άγνωστοι προκάλεσαν καταστροφές και στο σταθμό του ΗΣΑΠ στην Ειρήνη. Στόχος τους λέγεται πως ήταν να χτυπήσουν την πλουτοκρατία. Ασχολίαστο.

Μια μέρα μετά, 20 Δεκεμβρίου 2016 γιορτάζουμε τη Διεθνή Ημέρα Ανθρώπινης Αλληλεγγύης (International Human Solidarity Day)! Καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το 2005, θεωρώντας ότι η αλληλεγγύη είναι μία από τις θεμελιώδεις και παγκόσμιες αξίες, που θα πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων τον 21ο αιώνα και σκοπός της είναι να εξαίρει την ενότητα και την πολυμορφία. Στις 20 Δεκεμβρίου 2002, ιδρύθηκε το Παγκόσμιο Ταμείο Αλληλεγγύης και γιορτάζεται κάθε χρόνο αυτή η ημέρα προς τιμήν του. Στόχος του είναι η εξάλειψη της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες, μέσω αναπτυξιακών προγραμμάτων.

ΤΙ ειρωνεία! Λέξεις όπως Αλληλεγγύη, Ελευθερία, Ζωή, Δικαίωμα έχουν πάψει να υπάρχουν και εμείς με περίσσειο θράσος, όντας κεκαλλυμμένοι μ’ ένα αέναο πέπλο υποκρισίας τολμούμε να έχουμε αντίστοιχες Παγκόσμιες ημέρες για την κάθε μια από τις προαναφερθείσες λέξεις. Διότι υψηλές αξίες δεν είναι πια.

Ζούμε στην εποχή όπου η ελευθερία και η δημοκρατία, αδέλφια σιαμαία, καταδικάστηκαν να ζουν χωριστά. Αυτό συνέβη για τα συμφέροντα λίγων που με την εξουσία που τους δόθηκε, ως Θεοί, θυσίασαν τους πολλούς. Κακά τα ψέμματα, κανείς δε ζει γαλήνια. Ο κάθε λαός ανεβαίνει το δικό του Γολγοθά, κουβαλώντας το δικό του σταυρό. Αυτός ο σταυρός συνήθως είναι οικονομική, κοινωνική ή πολιτική κρίση, αν είσαι τυχερός και πόλεμος, αν είσαι άτυχος. Για όλα αυτά, όμως, οι 59 άνθρωποι που δέχθηκαν επίθεση στην πλατεία του Βερολίνου δε φέρουν καμία ευθύνη. Ούτε οι μπουχτισμένοι κάτοικοι της Αθήνας που χρησιμοποιούν τα Μέσα ευθύνονται για τις αδικίες. Και ο Andrey Karlov, επίσης δεν φέρει ευθύνη για τον πόλεμο στη Συρία και ο θάνατός του ήταν μια ακόμη κατακριτέα πράξη, όχι μέσα στον τελευταίο χρόνο αλλά μέσα στον τελευταίο μήνα.

Είναι απολύτως λογικό να προκαλείται η οργή των απλών ανθρώπων, η οποία πράγματι πηγάζει από αγνά αισθήματα. Ωστόσο, είναι μάταιο και επικίνδυνο αυτή να παίρνει τη μορφή βίας. Είναι γνωστό σε όλους μας, άλλωστε, ότι ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με αγαθές προθέσεις. Αντί να απαντούμε στη βία με βία, στο θάνατο με θάνατο, στην τρομοκρατία με τρομοκρατία, έχουμε χρέος να περιορίσουμε όλα όσα μας χωρίζουν και να συνασπιστούμε απέναντι σε όσα μας απειλούν. Τότε, δεν θα υπάρχουν ούτε συμφέροντα, ούτε “λίγοι” που βάφουν τα χέρια τους με αθώο αίμα για να πλουτίσουν με ξένα χρήματα.

Αντί λοιπόν να υπάρχουν “Παγκόσμιες Ημέρες” και να γιορτάζονται από τον καναπέ μπροστά στην τηλεόραση, που κάνει αφιέρωμα σε αυτές, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως υπενθύμιση και έναυσμα, ώστε να παλέψουμε για όσα μας αναλογούν. Όσον αφορά λοιπόν, τη σημερινή ημέρα, το κοινό αίσθημα αλληλεγγύης καθημερινά δέχεται σοβαρά χτυπήματα πολλών μορφών. Τρομοκρατικά χτυπήματα, εσωτερικές συγκρούσεις, αύξηση των φασιστικών και ρατσιστικών κινημάτων και τόσα ακόμη που συμβάλλουν στη διάσπαση των ανθρώπων και στην επικράτηση του φόβου και της αμφιβολίας. Είναι, λοιπόν, υποχρέωση του καθένα μας ξεχωριστά να διατηρήσει το αίσθημα της αλληλεγγύης και να αγωνιστεί για αυτή. Δε μου αρκεί να με ενημερώσει το Google για τη σημερινή ημέρα. Θέλω να τη γνωρίζω από μόνη μου, επειδή θα την έχω ζήσει και θα την έχω τιμήσει με τη δράση μου.

More about ΙΣΜΗΝΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ

Είναι απόφοιτος του Λεοντείου Λυκείου και φοιτά στο τμήμα Σλαβικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, απολαμβάνει τις εποικοδομητικές συζητήσεις και αποτελεί το σπαστικό παιδί της παρέας που διορθώνει τα συντακτικά και γραμματικά λάθη των υπολοίπων. Από μικρή ηλικία είχε ως στόχο την αρθρογραφία καθώς πάντα τη γοήτευε η δύναμη της πένας.