ΒΟΗΘΗΜΑ Ή ΔΩΡΟΔΟΚΙΑ;

December 23, 2016

Θα αρχίσουμε με ένα παράδειγμα. Έστω ότι είναι ένα παιδί που ο πατέρας του, τού δίνει 30 ευρώ κάθε μήνα για χαρτζιλίκι. Μια χρονιά, όμως, λόγω οικονομικών προβλημάτων του εξηγεί πως δεν μπορεί να το αντέξει και πως θα του δώσει 10 ευρώ. Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, το ειδοποιεί ότι θα λάβει 40 ευρώ μπόνους για τις γιορτές. Είναι κάτι γνωστό αυτό; Αν στη θέση του πατέρα βάζαμε την κυβέρνηση και στη θέση του παιδιού τους συνταξιούχους τι θα γινόταν;

Θα άλλαζε όλη η υπόθεση. Στη μια περίπτωση έχουμε τον πατέρα ο οποίος θέλει να δώσει μια μεγαλύτερη άνεση στο παιδί του και κάνει οικονομία για να τα καταφέρει. Στην άλλη έχουμε μια κυβέρνηση που κύριο σκοπό έχει την ευημερία όλων των πολιτών.

Θα μου πει κανείς “Γιατί είσαι αντίθετος με το βοήθημα στους συνταξιούχους;”. Είμαι διότι θεωρώ ότι θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομία σε βάθος χρόνου. “Δεν πιστεύεις πως έχουν αδικηθεί;”. Το πιστεύω. “Μπορούν να ζήσουν με αυτά που παίρνουν μόνο;”. Όχι.

Βέβαια μιλάμε για διαφορετικά πράγματα. Προφανώς οι φόροι και οι τεράστιες μειώσεις έχουν αποβεί μοιραίες για όλη την κοινωνία. Δεν θα πρέπει, όμως, κάποια στιγμή να συμμορφωθούμε για να βγούμε ΟΛΟΙ από την κρίση; Δεν θα πρέπει σαν χώρα να αρχίσουμε να αποταμιεύουμε σημαντικά ποσά για την αποπληρωμή των δανείων που έρχονται; Δεν θα πρέπει κάποια στιγμή να δούμε την πραγματικότητα κατάματα;

Κι αναρωτιέμαι αυτό το απλό. Αν η κυβέρνηση θεωρεί πως είμαστε τόσο άνετοι ώστε να μπορεί να μοιράσει λεφτά γιατί δεν μειώνει τους φόρους που στο κάτω-κάτω θα ευνοήσει και την κίνηση στην αγορά; Θα μου πείτε γιατί δεν το θέλουν οι θεσμοί. Σίγουρα, αλλά δεν μπορούν πάντα να είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος. Και δεν μπορούν, επειδή έρχεται το επόμενο ερώτημα. Γιατί δεν μοίρασαν λιγότερα λεφτά, αλλά σε περισσότερους ανθρώπους που το έχουν ανάγκη;

Για μένα εδώ υπήρξε ένας συμβιβασμός. Ήθελαν να περάσουν ένα μέτρο το οποίο θα ευνοούσε την εικόνα τους απέναντι στους πολίτες, αλλά όχι τόσο τολμηρό ώστε να το πιάσει το ραντάρ των Ευρωπαίων. Δεν μπορώ να δεχτώ σε καμία περίπτωση ότι η κυβέρνηση το ήθελε και το έκρινε σωστό. Απλά προσπάθησε να μειώσει την επικοινωνιακή ζημιά από το κόψιμο τους ΕΚΑΣ. Να προσθέσω εδώ ότι αυτό έγινε για τη μοναδική μεγάλη ομάδα ανθρώπων που ηττήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές.

Δεν λέω πως πλησιάζουν εκλογές. Δυστυχώς, πιστεύω πως για λίγο καιρό θα έχουμε ακόμα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κυβέρνηση. Βέβαια ακόμα και αν φύγουν τι έγινε; Θα έρθουν οι επόμενοι να υποσχεθούν πράγματα τα οποία δεν γίνονται. Να υποκριθούν πως νοιάζονται. Και ΠΑΛΙ θα διαλέξουμε το λιγότερο κακό, και ΠΑΛΙ θα αρχίσουν οι δωροδοκίες και οι πελατειακές σχέσεις. Και ΠΑΛΙ κάποιοι φίλοι που θεωρούσες ανίκανους θα βρεθούν ξαφνικά σε μια θέση με υπερβολικές για αυτούς απαιτήσεις.

Κι όλος αυτός ο φαύλος κύκλος θα σταματήσει όταν αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ποια είναι τα αληθινά βοηθήματα. Αυτά που θα δώσουν στις οργανώσεις τύπου “Χαμόγελο Του Παιδιού” ασυλία από τον ΕΝΦΙΑ. Αυτά που θα περιλαμβάνουν έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και όχι μια αρπαγή ψήφων. Αυτά που θα οδηγήσουν στη μείωση των περιττών εξόδων. Αυτά που θα έχουν ψηφιστεί από ικανούς μέσα στη Βουλή. Αλλά για να είναι αυτοί ικανοί θα πρέπει και εμείς να μάθουμε να είμαστε ικανοί να κρίνουμε τις πράξεις όλων των πολιτικών προσώπων. Πολιτικών που εκλέγονται από τον ΠΟΛΙΤΗ.

Κάθε μέρα το λέω, αλλά το γράφω μόλις για πρώτη φορά: Ας μη δεχόμαστε τα δώρα έτσι απλά. Ας σκεφτούμε ποια είναι τα επακόλουθα. Μια στιγμή ευημερίας τώρα μπορεί να κοστίσει μια εβδομάδα ευημερίας στο μέλλον.

Υ.Γ.: Προφανώς και όλοι οι συνταξιούχοι πρέπει να πάρουν το δώρο της κυβέρνησης. Προφανώς δεν είμαι της άποψης “Γιατί αυτοί;”. Αλλά ξέρετε τι σκέφτομαι; Αυτή τη στιγμή που συνεχίζουμε σαν χώρα να έχουμε υπέρογκα έξοδα, τα οποία δημιουργήσαμε μαζί με τους δανειστές, μπορούμε να αντέξουμε ένα δώρο;

More about ΜΑΡΙΟΣ ΚΟΛΟΒΟΣ

Σπουδάζει στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και δεν ξέρει το γιατί. Επίσης, σαν ντίβα που είναι, ασχολείται ερασιτεχνικά με το θέατρο. Ταυτόχρονα έχει μια άποψη για όλα (ΌΛΑ ΟΜΩΣ!!!). Χάνει τον χρόνο του παίζοντας video games όλη μέρα και παρακολουθώντας σειρές και ανιμέ (όχι μίκυ μάους!). Ο ίδιος και ο Τσουβελεκάκης έχουν κάνει την ύστατη προδοσία και είναι διπλοθεσίτες γράφοντας και στο “Αθάνατη Μουσική Εστί”.Κάποιοι λένε πως τα ανέκδοτά του είναι φοβερά… αλλά δεν τους ξέρετε είναι από το χωριό. Α, και να θυμάστε “Κάλιο πέντε και στο χέρι παρά Νάτριο τέσσερα και στο πόδι”.