GIANNIS: ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΡΟΤΥΠΟ

January 5, 2017

Αν σήμερα κάναμε μια έρευνα για το ποιος είναι ο πιο δημοφιλής Έλληνας αυτήν τη στιγμή παγκοσμίως τότε πιθανότατα στην πρώτη θέση θα ερχόταν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο (δεύτερος με μικρή διαφορά μάλλον ο Αρτέμης Σώρρας). Μέσα σε τρεισήμισι περίπου χρόνια ο ”τυφώνας Αντετοκούνμπο” έχει σαρώσει όλη την αθλητική-και όχι μόνο- επικαιρότητα της Ελλάδας, αλλά και των ΗΠΑ. Το ιστορικό της μπασκετικής του εξέλιξης είναι γνωστό στον οποιονδήποτε ασχολείται, έστω και περιφερειακά, με την καλαθόσφαιρα, ενώ η ιστορία της ζωής του είναι, όπως λέμε και στο χωριό μου, movie material.

Είναι αλήθεια ότι τα πεπραγμένα του Giannis ή Greek Freak, όπως τον φωνάζουν χάριν συντομίας στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, τα μαθαίνουμε σχεδόν καθημερινά, τουλάχιστον όσον αφορά τα έργα του εντός των τεσσάρων γραμμών του παρκέ και σίγουρα δεν είμαι ο κατάλληλος για να τα αναλύσω. Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι το πόσο καλός χαρακτήρας είναι έξω από το γήπεδο. Μια από τις πιο γνωστές του ιστορίες τον πρώτο καιρό που μετέβη στο ΝΒΑ ήταν όταν, αφού έστειλε όλα του τα λεφτά στην Ελλάδα στους γονείς του, κατάλαβε ότι δεν είχε λεφτά για ταξί και πήγε στο προπονητήριο της ομάδας με τα πόδια μέχρι που τον μάζεψαν κάποιοι περαστικοί που τον αναγνώρισαν!!! Εξίσου άγνωστη είναι, όμως, η εργασιομανία του, η οποία πάντως γίνεται εύκολα αντιληπτή, αν κάποιος δες την πρόοδο του στον αγωνιστικό χώρο, χρονιά με τη χρονιά. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μετά από κάθε ήττα, εντός ή εκτός έδρας πηγαίνει στο προπονητικό κέντρο της ομάδας του, των Μιλγουόκι Μπακς, όπου και ξαναδουλεύει κάθε λάθος που έκανε, κάθε σουτ που έχασε.

Το κεφάλαιο Αντετοκούνμπο είναι σημαντικό για τη χώρα μας. Είναι σημαντικό όχι μόνο αθλητικά (είναι ελπίδα όλων μας να οδηγήσει την Εθνική μας ξανά στην κορυφή της Ευρώπης) αλλά και κοινωνικά. Ο Αντετοκούνμπο είναι ένα από τα λίγα γνήσια success stories, που έχει παράξει ο τόπος τα τελευταία χρόνια. Και είναι γνήσιο γιατί, σε αντίθεση με διάφορα παραδείγματα που παρουσιάζονται σε φυλλάδες τύπου ”Θέμα”, είναι ένας άνθρωπος που, παρά τις γιγαντιαίες δυσκολίες που συνάντησε μεγαλώνοντας, κατάφερε μέσω της σκληρής δουλειάς του να ξεχωρίσει και να πετύχει. Ναι, ήταν τυχερός γιατί γεννήθηκε με τρομερά φυσικά προσόντα, αλλά χωρίς τη δουλειά που έχει ρίξει δεν θα είχε πετύχει ούτε τα μισά από αυτά, τα ήδη πολλά, που έχει πετύχει έως σήμερα. Η ιστορία του αθλητισμού και τα μικρά γήπεδα σε όλον τον πλανήτη άλλωστε είναι γεμάτα με αθλητές που δεν εκμεταλλεύτηκαν όσα η φύση τους έδωσε. Σήμερα, στην εποχή της κρίσης, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να παραδειγματιστούμε από το πείσμα ενός ανθρώπου που μπορεί να έχει ήδη λύσει το οικονομικό πρόβλημα του ίδιου, της οικογένειας και των παιδιών του και όμως συνεχίζει να δουλεύει σαν να είναι η πρώτη μέρα της καριέρας του.

Παράλληλα, όμως, η επιτυχία του αλλά και η συνολική του συμπεριφορά δίνει μια γροθιά στον ολοένα αυξανόμενο ρατσισμό και ξενοφοβία αλλά και τη συμπεριφορά των μεταναστών από το επίσημο ελληνικό κράτος, Γιατί ας μη γελιόμαστε, η επιτυχία του έγινε παρά την αντιμετώπιση του κράτους στους μετανάστες και όχι χάρις σε αυτήν. Αρκεί απλά να αναλογιστούμε ότι πήρε διαβατήριο λίγους μόνο μήνες πριν ζήσει στις ΗΠΑ. Σκεφτείτε πόσους ”Αντετοκούνμπο” έχασε η χώρα όχι μόνο στον αθλητισμό, αλλά και στα γράμματα, στη μουσική ή στις τέχνες. Ή σκεφτείτε πώς αισθάνθηκαν οι χιλιάδες άλλοι παράτυποι μετανάστες που συνεχίζουν να ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας μέσα στην ανασφάλεια και τη φτώχεια, γιατί δεν ήταν αρκετά τυχεροί να έχουν 2,13 ύψος και ταλέντο στο μπάσκετ. Αλλά ας δούμε τη θετική πλευρά του πράγματος. Οι συνεχείς του επιτυχίες αναγκάζουν τον κάθε πατριδοκάπηλο φασιστάκο να παθαίνει εγκεφαλικό για το αν μπορεί να πανηγυρίσει για τις επιτυχίες κάποιου που δεν είναι ”Άρειος”. Τελευταίο παράδειγμα είναι η αποθέωση του Άδωνι Γεωργιάδη στο πρόσωπο του Γ. Αντετοκούνμπο για την άρνηση του τελευταίου να υπογράψει αυτόγραφο πάνω στην ελληνική σημαία την ίδια στιγμή που πριν ακριβώς δύο χρόνια ο ίδιος καταψήφισε το νομοσχέδιο που έδινε σε χιλιάδες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις το δικαίωμα στην ιθαγένεια. Ευχάριστο και φαιδρό σίγουρα αλλά μάλλον μικρή παρηγοριά για τα παιδιά που πουλάνε γυαλιά στις πλατείες όπως κάποτε ο Γιάννης.

Αν βλέποντας τα highlights του Γιάννη κάθε πρωί με τον καφέ μας σκεφτόμαστε κάτι, ας είναι τόυτο. Ότι μόνο με δουλειά, χαρακτήρα και σοβαρότητα μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά. Η Ελλάδα της μεταπολίτευσης και ειδικά τις δεκαετίες του ’90 και του ’00 σημαδεύτηκε από το ”πρότυπο” του ”Ελληνάρα”. Του έξυπνου που χωρίς δουλειά και χωρίς προσόντα, αλλά μόνο με την πονηριά του ξεγέλαγε τους αφελείς κουτόφραγκους/μετανάστες/έντιμους-κάθε-είδους και έπινε στην υγειά των κορόιδων. Το παράδειγμα αυτό μας οδήγησε στο χείλος του γκρεμού. Σήμερα μια κοινωνία ζαλισμένη από τα απανωτά χτυπήματα ψάχνει να επανακαθοριστεί ψάχνοντας νέα πρότυπα. Ας είναι αυτός, το παιδί Νιγηριανών μεταναστών μεγαλωμένο στα Σεπόλια το παράδειγμα για τη γενιά μας.

YΓ 1: Για όποιον ενδιαφέρεται για μια συνολική θέαση του ”Φαινόμενου Αντετοκούνμπο” τόσο από μπασκετική όσο και από κοινωνική πλευρά, τον παραπέμπω στο αφιέρωμα του (εξαιρετικού) theballhog.net: http://www.theballhog.net/2016/01/10/the-ball-hog-presents-project-giannis/

ΥΓ 2: Πραγματικά αξίζει να διαβάσετε το πρόσφατο αφιέρωμα που έκανε στον Giannis το Sports Illustrated καθώς αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της ζωής και του χαρακτήρα του: http://www.si.com/nba/2017/01/03/giannis-antetokounmpo-milwaukee-bucks-greek-freak-jason-kidd

YΓ 3: Ένα μικρό δείγμα από τις ικανότητας του Έλληνα superstar:

More about Eponymous View