ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ:ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

January 21, 2017

Ψυχές, στιβαγμένες σαν φορτία σε επίγεια υπόγεια, ξεχασμένες από το Θεό. Άνθρωποι, κατατρεγμένες αποσκευές, τοποθετημένες, άτσαλα σε φουσκωτές βάρκες  μετρούσαν τις πληγές του πολέμου κάθε φορά που ένα κύμα χτυπούσε με λύσσα το ταλαιπωρημένο  τους κορμί.Βρήκε και η θάλασσα, βλέπεις, να πάρει εκδίκηση  για τα κρίματα όλης της ανθρωπότητας.Ξέσπασε την ντροπή της κι αυτή για το μαύρο χάλι αυτού του κόσμου που αντικατοπτρίζεται στα θολωμένα από τα δάκρυα νερά της.Ώσπου τους ξέβρασε στις στεριές της ”μητέρας-Ευρώπης”. Με πυξίδα την ελπίδα τους για μια πιο δίκαιη ζωή, πήραν τον δρόμο για την ελευθερία. Πατρίδα και Ιθάκη τους, οποιαδήποτε χώρα δημοκρατική και ελεύθερη που μόνο κρότοι ειρηνικών βεγγαλικών θα ηχούν στα αυτιά τους.

Refugees and migrants are helped by volunteers on their arrival aboard a dinghy at Mytilene on the northeastern Greek island of Lesbos, Tuesday, Feb. 23, 2016. Nearly 100,000 migrants and refugees have traveled to Greek islands from nearby Turkey so far this year.

Η Ελλάδα έγινε ένα από τα καταφύγια πλήθους προσφύγων. Οι ακτές της πλημμύρισαν με γυναικόπαιδα, εξαντλημένα από την πάλη με την φουρτουνιασμένη θάλασσα.Η κινητοποίηση  των ντόπιων στα ελληνικά νησιά (Λέσβος, Χίος Μυτιλήνη) υπήρξε, ομολογουμένως, κάτι παραπάνω από συγκινητική.Με αυτοθυσία και αυταπάρνηση έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να διασώσουν και να απαλύνουν τον πόνο των συνανθρώπων τους.Με μοναδικό μέσο επικοινωνίας τον κοινό όλων, χτύπο της καρδιάς, οι Έλληνες άνοιξαν τα σπίτια τους, περιέθαλψαν και στήριξαν υλικά και ψυχολογικά τους πρόσφυγες.Μια πραγματικότητα που δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει.Άλλωστε, οι εικόνες μιλούν από μόνες τους, κραυγάζουν κι αυτές την λέξη ”ελευθερία”…

Αρκετούς μήνες μετά την έλευση και παραμονή χιλιάδων προσφύγων στην χώρα μας, ο απολογισμός δεν είναι ενθαρρυντικός. Η κατάσταση έχει πάρει παγκόσμιες διαστάσεις, ενώ Πολιτεία και Ε.Ε καταβάλλουν προσπάθειες να διαχειριστούν νέα δεδομένα τα οποία φύσηξε ο  άνεμος της προσφυγικής κρίσης πάνω από την γηραιά ήπειρο. Οι συνθήκες διαβίωσης στην Ελλάδα είναι αντίξοες, τα καταλύματα ως επί των πλείστων πρόχειρα και οι ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης αυξάνονται διαρκώς.Η μέριμνα που έχει ληφθεί καθίσταται ανεπαρκής, πράγμα που φάνηκε, όταν η πρόσφατη κακοκαιρία έπληξε την χώρα μας. Στρώσεις χιονιού κάλυψαν  τις σκηνές των προσφύγων σε Λέσβο,Μυτιλήνη κι όχι μόνο, ενώ το ψύχος ήταν  εξαντλητικό για οποιονδήποτε εκτεθειμένο σε εξωτερικό χώρο.Η διαδικασία μεταφοράς των προσφύγων σε κέντρα φιλοξενίας, ως μέτρο προστασίας, κινήθηκε με ρυθμούς χελώνας, γεγονός που κατέδειξε την απουσία παντελούς πρόβλεψης της πιθανότητας δυσχερών καιρικών φαινομένων και αντίστοιχα την αδυναμία οργάνωσης και συντονισμού σχεδίου προστασίας εκ των προτέρων.

Οι επιθέσεις που δέχτηκε ο Υπουργός μεταναστευτικής Πολιτικής κ.  Μουζάλας δεν  μας ξάφνιασαν. Μάλιστα, η Διεθνής Αμνηστία κατέκρινε την πολιτική  που ακολουθεί η Ε.Ε σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση όσον αφορά την μεταχείριση, εγκατάσταση και ενσωμάτωση των προσφύγων, χαρακτηρίζοντας την απάνθρωπη και έκανε έκκληση για άμεση και επιτακτικής ανάγκης δράση, ώστε οι ζωές αυτών των ανθρώπων να πάψουν επιτέλους να βρίσκονται σε κίνδυνο.Ειδικότερα, η Διεθνής Αμνηστία ανέδειξε το ζήτημα της διασφάλισης παροχής ασύλου στην ηπειρωτική Ελλάδα στους αιτούντες ευρισκόμενους σε ελληνικά νησιά  για να καταγραφούν καθώς κι αυτό της εγγυήσεως κατάλληλης  υποδοχής τους, ενώ παράλληλα αναφέρθηκε και στην περίπτωση εξέτασης των αιτήσεων για μετεγκατάσταση σε άλλες χώρες της Ε.Ε.

Γίνεται, λοιπόν, δεκτό πως η προσφυγική πραγματικότητα έχει ξεπεράσει κατά πολύ την ανθρώπινη φαντασία.Οι εικόνες που κατά καιρούς αντικρίζουμε μας σαστίζουν δυσάρεστα. Κάθε  κοινωνία  οφείλει, ωστόσο, να δείξει το ανθρωπιστικό της πρόσωπο σε αυτούς τους ανθρώπους που έχουν ταλαιπωρηθεί χωρίς έλεος και εξακολουθούν να δοκιμάζονται.Σε μια μεταβατική για τον πλανήτη περίοδο, η αλτρουιστική στάση της Ευρώπης και των χωρών της στο μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί μια νίκη της ελευθερίας και μια αποστομωτική, ηχηρή  απάντηση κατά του φασισμού, της τρομοκρατίας και του πολέμου!

More about ΝΕΦΕΛΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Η σχέση της με τα σύννεφα:μίσους-πάθους.Άλλοτε πετάει εκείνη κι άλλοτε αυτά απειλητικά από πάνω της.Αυτές τις μέρες,με τα πυκνά σύννεφα λοιπόν αγαπάει να γράφει,να διαβάζει,να ταξιδεύει μαζί τους.Τις άλλες,τις ηλιόλουστες, της αρέσει να περπατά και να παρατηρεί τις μικρές καθημερινές σκηνές της πόλης!Βλέπει θέατρο,δουλεύει σε θέατρο κι ίσως αυτή της η επαφή αποβεί μοιραία για τις αίθουσες του δικαστηρίου στο απώτερο μέλλον, όντας φοιτήτρια της Νομικής σχολής Αθηνών!Αδυναμία της η θάλασσα,ωστόσο η καρδιά της ανήκει στα όρη,στα άγρια βουνά απ’ όπου και κατάγεται!