ΠΟΣΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΩΣ ΛΑΟΣ;

January 21, 2017

Σε μείζον θέμα πολιτικής  και καθημερινής συζήτησης έχει αναχθεί πολλάκις το ζήτημα της εργατικότητας των Ελλήνων. Δεδομένης της σφοδρής  οικονομικής κρίσης και της επακόλουθης σφοδρής κριτικής που έχει ασκηθεί εις βάρος της χώρας μας, πολλοί μύθοι αναμείχθηκαν με πραγματικότητες με αποτέλεσμα η αλήθεια να έχει διαστρεβλωθεί. Εντούτοις, ούτε ο ανθελληνικός χαρακτηρισμός εις βάρος των ελληνικού εργατικού δυναμικού ισχύει, ούτε όμως και ο διατυμπανισμός της εργατικότητας από την μεριά των Ελλήνων, ή τουλάχιστον όχι όπως νομίζουμε.

Τι σημαίνει, λοιπόν, εργατικότητα και πως την μετράμε; Η απλή απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα ήταν η αγάπη και η διάθεση για εργασία ενώ με την μέτρηση εννοούμε τις συνολικές ώρες εργασίας ανά εργαζόμενο ανά έτος. Με βάση και τα έγκυρα ετήσια στοιχεία του ΟΟΣΑ για το 2015 (Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και την Ανάπτυξη), η Ελλάδα κατατάσσεται 4η παγκοσμίως στην μέτρηση του μέσου όρου ωρών εργασίας ετησίως, με 2042 ώρες ανά εργαζόμενο και μέσο όρο 1766 ώρες για όλες τις χώρες μέλη του Οργανισμού.

Με βάση έναν  απλό συλλογισμό που βασίζεται σε αυτό το σταθερό πλην ελλιπές στατιστικό στοιχείο, η ελληνική δημοσιογραφία τα τελευταία χρόνια έχει προβεί σε μία σειρά δημοσιευμάτων πανηγυρικού, σχεδόν εκδικητικού χαρακτήρα σε ότι αφορά την εργατικότητα των ελλήνων τονίζοντας πως η κριτική και οι απαιτήσεις των ευρωπαίων δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα την στιγμή που οι ίδιοι δουλεύουν πολύ λιγότερο. Ωστόσο, η κατάσταση είναι λίγο πιο περίπλοκη!

Η εξαγωγή συμπερασμάτων για μία έννοια όπως η εργατικότητα δεν απαιτεί απλώς την ποσοτική αποτύπωση της αλλά και την ποιοτική! Πιο συγκεκριμένα, όταν ξεφεύγουμε από την απλή καταμέτρηση ωρών και επιθυμούμε να προβούμε  σε αξιολόγηση και συμπεράσματα για τον γενικότερο χαρακτήρα του εργατικού δυναμικού τότε οφείλουμε να λάβουμε υπόψη και άλλα, ποιοτικά, στατιστικά δεδομένα. Γι αυτόν τον λόγο η συζήτηση πρέπει να συμπεριλάβει και έναν άλλο δείκτη, αυτόν της παραγωγικότητας εργασίας, δηλαδή πόσος ονομαστικός πλούτος παράγεται ανά ώρα εργασίας.

Τα στατιστικά δεδομένα αυτής της μέτρησης του ΟΟΣΑ για το έτος 2015 δείχνουν μία τελείως διαφορετική εικόνα για την Ελλάδα. Η κατάταξή μας αυτήν τη φορά βρίσκεται κοντά στο τέλος με την χώρα μας να απέχει πολύ από τον μέσο όρο παραγωγικότητας εργασίας. Συγκεκριμένα, καλύπτει την 28η θέση της λίστας με αποτέλεσμα να μην μας αφήνει περιθώριο από το να συμπεράνουμε πως οι πολλές ώρες εργασίας που δουλεύουν οι Έλληνες δεν καλύπτουν πλήρως την έννοια της εργατικότητας.

 

Η ταφόπλακα της υποκειμενικής, αντιεπιστημονικής και εμπαθούς δημοσιογραφίας προστίθεται με τον σχολιασμό της μέσης αμοιβής των χωρών του ΟΟΣΑ. Αναλυτικά, για το 2015 η μέση αμοιβή των χωρών του ΟΟΣΑ ανήλθε στα 41.253 δολάρια, ενώ οι μέσες ετήσιες αμοιβές στην χώρα μας ανήλθαν σε 25.211 δολάρια. Συνδυάζοντας, έτσι, τα προηγούμενά ποσοτικά στατιστικά δεδομένα με τα άνωθεν, επίσης ποσοτικά, δεδομένα πολλοί καταλήγουν σε λανθασμένα ποιοτικά συμπεράσματα.

Συνεπώς, απαγκιστρωμένοι από μύθους και ευσεβείς πόθους καθώς και πιστοί στους κανόνες της επιστημονικής και αντικειμενικής τεκμηρίωσης δεν μπορούμε παρά να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως οι ώρες εργασίας είναι αντιστρόφως ανάλογες της παραγωγικότητας. Ο χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως εργατικών τεκμηριώνεται απλοϊκά καθώς με όρους Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, οι ίδιοι, κατά μέσο όρο, δουλεύουν πολύ αποδίδοντας λίγο (το “γιατι” σε επόμενο άρθρο). Αξιοσημείωτο παράδειγμα για να κατανοήσουμε την βαθύτερη ιδέα της εργατικότητας αποτελεί η Σουηδία, η οποία πρόσφατα εισήγαγε με νόμο το εξάωρο πλήρους εργασίας. Αυτή η μείωση καθημερινής εργασίας κατά 2 ώρες προέκυψε ως αποτέλεσμα της υψηλούς παραγωγικότητας των εργαζομένων.

More about Eponymous View