ΣΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΛΕΓΑΝ ΥΕΜΕΝΗ

January 24, 2017

Ας κάνουμε ένα μικρό ταξίδι στην αραβική χερσόνησο. 1.030 χιλιόμετρα από το φαντασμαγορικό Dubai, νότια της χώρας που εξάγει εκατομμύρια λίτρα πετρελαίου και γυναικεία καταπίεση και στο στόμιο ενός εκ των πιό πολυσύχναστων θαλασσίων περασμάτων στο κόσμο, βρίσκεται η Υεμένη. Πρόκειται για ένα κράτος του οποίου το παρελθόν (φυλετικές και θρησκευτικές αντιπαλότητες), το παρόν (εμφύλιος πόλεμος και επέμβαση ξένων κρατών, Αραβικών και μη) και το μέλλον (γενιές παιδιών που είτε σκοτώνονται σε βομβαρδισμούς είτε σε μάχες) είναι πάντα βαμμένα στο αίμα. Εδώ θα γράψω για τον κίνδυνο να ξεχαστεί το παρόν της Υεμένης. Ένα παρόν που όντως αγνοούμε στην καθημερινότητα μας (ω, τι πρωτότυπο!), οι δε κυβερνήσεις μας το θυμούνται όταν πρέπει να πουλήσουν ή ρίξουν καμία βόμβα.

Ήταν 2012, όταν ο πατέρας φίλου, δεινός ταξιδευτής, μου διηγούταν την εμπειρία του από ένα γάμο στον οποίο παρευρέθηκε στη Sanaa, τη πρωτεύουσα της Υεμένης (οι αραβικοί γάμοι, όπως και οι ινδικοί, είναι ολόκληρα shows). Το 2015, 3 χρόνια μετά, και ενώ ο εμφύλιος πόλεμος είχε ήδη ξεσπάσει στη χώρα, διάβασα πως αεροσκάφη της Σαουδικής Αραβίας έπληξαν μία τελετή γάμου στη Sanaa, σκοτώνοντας μάλιστα τους νεόνυμφους. Είναι σίγουρα εποικοδομητικό και ασφαλές συνειδησιακά να διαβάζουμε αναλύσεις διεθνών σχέσεων για πολέμους. Όταν όμως συνδυάζεις περιστατικά στο νου και κάνεις σύγκριση του πριν και του μετά (;), δεν είσαι απλά ένας εξωτερικός παρατηρητής, αλλά γίνεσαι κάτοικος της Υεμένης.

Με αυτή λοιπόν την “ιδιότητα”, δεν μπορείς παρά να διαπιστώσεις τις ομοιότητες του πολέμου στην Υεμένη με αρκετούς άλλους, και δη αυτόν στη Συρία. Συνασπισμοί κρατών υποστηρίζουν διαφορετικούς εμπολέμους, η διαχωριστική γραμμή είναι θρησκευτική κατά βάση (Σιίτες-Σουνίτες), υπάρχουν de iure και de facto κέντρα εξουσίας, οι άμαχοι πεθαίνουν κατά εκατοντάδες και στην όλη σφαγή εμπλέκεται και το Ισλαμικό Κράτος. Υπάρχει μόνο μία βασική διαφορά. Είναι μία ξεχασμένη σφαγή. Λησμονημένη από ΜΜΕ και κυρίως από εμάς τους ίδιους. Και τούτο διότι είτε η σύρραξη στην Υεμένη δεν λαμβάνει κάλυψη αντίστοιχη με αυτή της Σύριας είτε θεωρούμε πως η χώρα “δεν είναι και δίπλα μας για να μας νοιάζει”. Κάποιοι ίσως να μην γνωρίζουν καν που βρίσκεται η αραβική αυτή χώρα στο χάρτη.

Εάν αυτή η άγνοια γεγονότων συνεχιστεί, θα μετουσιωθεί σε λήθη. Και λήθη σημαίνει πως σε ένα μελλοντικό βιβλίο ιστορίας, το κεφάλαιο για τον εμφύλιο πόλεμο στο νότο της αραβικής χερσονήσου θα ξεκινά με τη φράση “Σε μία χώρα που την έλεγαν Υεμένη.” Φυσικά, η επίγνωση μίας πραγματικής κατάστασης, δεν επιφέρει και την επίλυση της, ειδικά στο ασταθές διακρατικό περιβάλλον. Συνιστά όμως το πρώτο βήμα της δραστηριοποίησης, ή τουλάχιστον της συμπόνοιας. Ειδάλλως, τα φαντάσματα της Υεμένης, νεόνυμφοι και παιδιά, θα στοιχειώνουν την μνήμη του ανθρώπου του 21ου αιώνα, θυμίζοντας την εγκληματικά αδρανή στάση του.

More about ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΡΔΑΜΑΚΗΣ

Σπουδάζει νομικά αλλά τον συναρπάζουν εξίσου η διπλωματία, η πολιτική, η ιστορία και κάτι που θα ανακαλύψει στην πορεία. Λατρεύει οτιδήποτε βρετανικό, τα έξυπνα μυθιστορήματα και το καλό σούσι. Καυστικός και ενίοτε προβοκάτορας, διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη.