USA! USA! USA?

January 25, 2017

Απέκτησε πλέον κάθε τυπική επισημότητα: O Donald Trump θα είναι ο 45ος Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Τόνοι μελανιού στον Τύπο και ιδρώτα στα πληκτρολόγια χύθηκαν τις πρώτες μέρες μετά την εκλογή του. Άλλοι εκφράζονταν με πανηγυρικό τόνο, άλλοι (περισσότεροι) με τεράστια αποστροφή προς τον νέο πρόεδρο, άλλοι έβριζαν την Αμερική συθέμελα, άλλοι έβλεπαν στο πρόσωπο του Τrump έναν σύγχρονο Μεσσία που θα επιφέρει παγκόσμια ευημερία και άλλοι έβλεπαν, αντιστρόφως ανάλογα, τη συμπαντική καταστροφή να μοιάζει ως λογικό σενάριο, παίρνοντας σάρκα και οστά στην επιγενόμενη κυβέρνηση Τrump.

Οι πρώτες απόψεις γράφτηκαν πάνω σε συναισθηματική βάση, με νωπά ακόμα τα εκλογικά αποτελέσματα και έντονο κοινωνικό και πολιτικό αναβρασμό. Το μόνο σίγουρο είναι πως ακόμα και τώρα, δυο μήνες μετά τις αμερικάνικες εκλογές, φαντάζει νωρίς για συμπεράσματα πολιτικής φύσης, σχετικά με την εκλογή Τrump.

Για να γίνω ξεκάθαρος εξαρχής, φυσικά και ήμουν κατηγορηματικά αντίθετος στην εκστρατεία του Τrump προεκλογικά και μάλιστα ο λόγος δεν ήταν ότι πίστευα τα λεγόμενά του και την εφαρμογή τους. Θεωρώ πως ούτε τείχος κατά μήκος του Μεξικού θα χτιστεί, ούτε οι παράνομοι μετανάστες θα φύγουν από ένα κράτος, που κατά κανόνα βασίζεται σε αυτούς, ούτε ενδεχομένως η εξωτερική πολιτική του νέου προέδρου θα έχει μεγάλες διαφορές από αυτή των προκατόχων του. Στην πραγματικότητα, πολύ περισσότερο με ενόχλησε ότι είχε το θράσος και την καταφανέστατη έλλειψη ήθους να πει τόσο σοβαρά ψεύδη σχετικά με πάμπολλα θέματα καθ’ όλη την εκστρατεία του, μη σεβόμενος τους θεσμούς των ΗΠΑ και μηδενίζοντας προκλητικά οτιδήποτε αντίθετο και αντίπαλο υπήρχε γύρω του, αρχίζοντας από τους Barack Obama-Hillary Clinton και καταλήγοντας στις αμερικανικές μειονότητες, με ακραίους χαρακτηρισμούς σε κάθε περίπτωση. Ήταν γνωστό ότι ο Trump πρόκειται για έναν άκρως ερειστικό άνθρωπο, που δε θα δίσταζε να προκαλέσει και στην πολιτική με κάθε δυνατό τρόπο.

Ταυτόχρονα, το μεγαλύτερο μέρος της καμπάνιας του βασίστηκε στη ρητορική μίσους. Έλλειψη ουσιαστικού σχεδίου, έλλειψη ευπρεπούς λόγου, έλλειψη αξιοπρέπειας. Μόνο επίθεση! Επίθεση στους έγχρωμους, στους λατίνους, στην Κίνα, στην υπάρχουσα κυβέρνηση και, αντίθετα, “χάδια”, φιλοφρονήσεις, ευχαριστίες και υποσχέσεις “με το τσουβάλι” προς τους φανατικούς οπαδούς του. Ο Trump πήρε την ψήφο της τεράστιας πλειονότητας των λευκών ψηφοφόρων, αποδεικνύοντας ότι ο ρατσισμός ζει και βασιλεύει, ακόμα και σε μια χώρα, όπως οι ΗΠΑ, που έδειχνε να έχει περάσει αυτά τα προβλήματα εδώ και χρόνια. Άκρως περίεργο μπορεί να χαρακτηριστεί και το γεγονός ότι τον ψήφισε πάνω απο το 50% των λευκών γυναικών, παρότι είχε προβεί ανά καιρούς σε διάφορες σεξιστικές δηλώσεις (grab her by the p**sy). Η ελληνική κοινότητα, φυσικά, δεν παρέλειψε να τον στηρίξει, ψηφίζοντάς τον μάλιστα με φημολογούμενη μεγάλη πλειοψηφία.

Δε θα κρύψω ότι είχα προβληματιστεί από τη συνεχόμενη επίθεση που δεχόταν ο Trump από κάθε λογής media, από τα αμερικάνικα, μέχρι τα ελληνικά. Οι δηλώσεις του και οι πράξεις του ξεπερνούσαν προφανώς τα όρια του κατακριτέου, αλλά ο κόσμος πλέον συνηθίζει να ακολουθεί αντίθετη γραμμή από αυτήν των ΜΜΕ, τα οποία δείχνει να απορρίπτει όλο και περισσότερο. Όλο το star system των ΗΠΑ στήριξε έμπρακτα την Clinton, ενώ προσπαθούσε με κάθε τρόπο να μποϊκοτάρει την καμπάνια του Trump. Επίσης, αξιοπρόσεκτο θεωρείται το γεγονός ότι η καμπάνια της ηττημένης υποψήφιας στοίχισε οικονομικά τα διπλάσια από ότι του νικητή.

Παρόλα αυτά, η απόφαση ελήφθη, η ιστορία γράφτηκε και δε ο χρόνος δε γυρίζει πίσω. Ο Trump σε μια -ομολογουμένως κακόγουστη- μεγάλη εκδήλωση, ορκίστηκε “και με τη βούλα” ως ο 45ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Μάλιστα, πηγές ισχυρίζονται ότι θα ξεκινήσει το κυβερνητικό του έργο, καταργώντας βαθμιαία το ObamaCare και διαπραγματευόμενος την εμπορική συμφωνία των χωρών του Ειρηνικού, καθώς και την εμπορική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ, Μεξικού και Καναδά (NAFTA). Ταυτόχρονα, θα προσπαθήσει να περάσει νόμο κατά των εκτρώσεων. Τέλος, στην ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου υπήρχε η επιλογή προβολής στην ισπανική γλώσσα, μέχρι πριν λίγες μέρες, οπότε και ο Trump την κατήργησε εντελώς σε μια απόπειρα να δείξει στους λατίνους ότι “δεν παίζει”.

Η Αμερική κοινωνικά έπιασε το δικό της πάτο, διότι εξέλεξε για Πρόεδρο έναν υποψήφιο που βασίστηκε στο μίσος και την οργή του μέσου αμερικανού πολίτη για να συλλέξει ψήφους. Η χώρα που (θεωρητικά) δίνει τα φώτα της στην Ευρώπη, αλλά και παγκοσμίως, παραδόθηκε στον ευτελή σκοταδισμό. Όλοι εύχονται να μη συμπαρασύρει σε αυτόν τον πάτο σταδιακά όλη την παγκόσμια κοινότητα. Ωστόσο, το λογικότερο αυτή τη στιγμή είναι να αντιμετωπιστεί η εκλογή με κάποια παραπάνω ψυχραιμία. Η μεγάλη αντίπαλος των ΗΠΑ (και συνεχιστής του άτυπου Ψυχρού πολέμου που βιώνουμε) Ρωσία έχει αντιδράσει με πολύ θετική προδιάθεση προς τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο, ο οποίος, μεταξύ άλλων, είχε προαναγγείλει προσπάθειες εξομάλυνσης των σχέσεων των δυο χωρών. Η πορεία θα δείξει το εάν η επιλογή του αμερικανικού λαού ήταν η σοφότερη.

 

ΥΓ: Σε τελική ανάλυση, είπε κανείς ότι κουμάντο, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και σε άλλες χώρες, κάνει ο εκάστοτε πρόεδρος;

More about ΜΑΝΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

Γέννημα-θρέμμα Πειραιώτης, τελειόφοιτος Νομικής και οπαδός της κοινής λογικής. Οι φίλοι του τον περιγράφουν ως αρκετά αντισυμβατικό. Έχοντας πολλά ενδιαφέροντα, σκοπεύει να γράφει επί παντός επιστητού και το Eponymousview είναι η πρώτη του σημαντική αρθρογραφική απόπειρα. Λάτρης της ιστορίας, της μουσικής, των σπορ και του καλού φαγητού. Όνειρό του: Να μεγαλώσει γυρίζοντας όλο τον κόσμο.