10+1 ΕΞΕΧΟΥΣΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ

February 4, 2017

  1. Αικατερίνη Β’ ή Μεγάλη Αικατερίνη της Ρωσίας(1729-1796) Γερμανικής καταγωγής Αυτοκράτειρα. Η πολιτική της συνδέθηκε με την αναγέννηση του ελληνικού βίου, λόγω της συνθήκης Κιουτσούκ-Καϊναρτζή. Αποτέλεσε μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές φιγούρες του 18ου αιώνα, καθώς πραγματοποίησε διοικητική μεταρρύθμιση, την εδαφική διαίρεση της χώρας και τη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος. Το έδαφος του ρωσικού κράτους αυξήθηκε με την προσθήκη της Κριμαίας, Μαύρης Θάλασσας και του ανατολικού τμήματος της Πολωνό-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας και ο πληθυσμός από 23,2 εκατομμύρια (1763) σε 37.400.000 (1796) κατοίκους. Έτσι η Ρωσία έγινε η μεγαλύτερη χώρα στην Ευρώπη.
  2. Μάργκαρετ Φούλερ (1810-1850) Αμερικανίδα δημοσιογράφος, κριτικός και δικηγόρος, υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών. Το βιβλίο της “Οι γυναίκες στον 19ο αιώνα” (1845) άσκησε μεγάλη επιρροή, στη σχέση μεταξύ ανδρών και γυναικών και θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά έργα, κατά την πρώτη περίοδο του φεμινιστικού κινήματος. Αγωνίστηκε για την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων και για τη μεγαλύτερη ανεξαρτησία των γυναικών έναντι των ανδρών. Πολλοί υποστηρικτές των δικαιωμάτων των γυναικών και του φεμινισμού, την αναφέρουν ως πηγή έμπνευσης.
  3. Χάριετ Μπίτσερ Στόου (1811-1896) Αμερικανίδα συγγραφέας, αφιέρωσε τη ζωή της στον αγώνα κατά της δουλείας. Το έργο της “Uncle Tom’s Cabin” είναι δημοφιλές μέχρι και σήμερα με την κατάργηση του θεσμού της δουλείας να είναι ο στόχος του. Μεταράστηκε σε 23 γλώσσες.Η δράση της, ωστόσο δεν κλείνει εκεί. Έγραψε άρθρα στο περιοδικό της εποχής “Μηνιαία Ατλαντίς”, τον “Ανεξάρτητο” της Νέας Υόρκης και στα περιοδικά της Χριστιανικής Ενώσεως, που όλα τα εξέδωσε σε διάφορες εποχές ο αδελφός της. Ο Αμερικανός πρόεδρος Αβραάμ Λίνκολν θεώρησε τα έργα της έναν “μεγάλο παράγοντα πίσω από τον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο”.
  4. Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ (1820-1910) Βρετανίδα κοινωνική αναμορφώτρια, που έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης νοσηλευτικής και είχε ουσιαστική συμβολή στη στατιστική. Έγινε γνωστή για το ανθρωπιστικό, πρωτοποριακό της έργο στον τομέα της νοσηλείας. Πρώτη αυτή εισήγαγε, κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου (1853-1856), το επάγγελμα της ειδικά εκπαιδευμένης νοσοκόμας, καθώς και πλήθος μέτρων για την ορθολογική λειτουργία των νοσοκομείων (ιδίως των στρατιωτικών).
  5. Άννα Έλινορ Ρούσβελτ (1884-1962) Η πρώτη κυρία των ΗΠΑ. Όταν ο σύζυγός της Φραγκλίνος, προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα,άρχισε να εργάζεται και τον εκπροσωπεί. Μετά την εκλογή του ως προέδρου, ανέπτυξε κοινωνική δράση, για τα δικαιώματα των γυναικών ενώ το 1945 διορίστηκε από τον Χάρρυ Τρούμαν εκπρόσωπος των ΗΠΑ στον Ο.Η.Ε. Συμμετείχε στη σύνταξη της διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κι εξελέγη πρόεδρος της Επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Το 1961 ο πρόεδρος Κένεντυ την διόρισε πρόεδρο στην επιτροπή για την θέση των γυναικών. Ο Τρούμαν την είχε αποκαλέσει “πρώτη κυρία του κόσμου για τους αγώνες τις στα ανθρώπινα δικαιώματα”
  6. Αμέλια Έρχαρτ (1897 – εξαφανίστηκε το 1937. Κηρύχτηκε νεκρή το 1939)  Αμερικανίδα πρωτοπόρος της αεροπορίας, συγγραφέας και υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών. Η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με τον Σταυρό Διακεκριμένης Πτήσης, ως η πρώτη γυναίκα που διέσχισε μόνη της τον Ατλαντικό Ωκεανό. Έκανε πολλά ρεκόρ, έγραψε βιβλία για τις εμπειρίες της και συνέβαλε στη δημιουργία της οργάνωσης The Ninety-Nines, για τις γυναίκες πιλότους. Εξαφανίστηκε πάνω από τον κεντρικό Ειρηνικό ωκεανό, κατά την προσπάθειά της να κάνει τον γύρο της Γης, το 1937. Η ζωή, η σταδιοδρομία και η εξαφάνισή της συνεχίζουν μέχρι σήμερα να προσελκύουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.
  7. Ντόροθι Χόντγκιν (1910-1994) Βραβευμένη με το Νόμπελ Χημείας, η Ντόροθι Χόντγκιν εργάστηκε σκληρά και συνέβαλε σημαντικά στην ανακάλυψη της δομής της πενικιλίνης και αργότερα της ινσουλίνης. Αυτές ακριβώς οι ανακαλύψεις ήταν που οδήγησαν στο μέλλον στη δημιουργία καλύτερων φαρμάκων. Πέρα όμως από τη συμβολή της στον τομέα των επιστημών, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής της στον αγώνα για την εδραίωση της παγκόσμιας ειρήνης και τον πυρηνικό αφοπλισμό.
  8. Ρόζα Παρκς (1913-2005) Το 1955 αρνήθηκε να δώσει τη θέση της σε έναν λευκό άνδρα, που της ζήτησε να σηκωθεί στο λεωφορείο, αντιστεκόμενη στον φυλετικό διαχωρισμό στις ΗΠΑ. Από την πράξη της αυτή, γεννήθηκε το κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην Αλαμπάμα και βοήθησε τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να ξεκινήσει τη διαδρομή που οδήγησε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα. Αναφέρεται ως “Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων”. Της απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου, για τον αγώνα της κατά του ρατσισμού. Είναι η πρώτη γυναίκα της οποίας η σορός εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στη Ροτόντα του Καπιτωλίου.
  9. Έβα Περόν (1919-1952) Η δεύτερη σύζυγος του προέδρου της Αργεντινής, Χουάν Ντομίνγκο Περόν έγινε η πρώτη κυρία της χώρας, από το 1946 έως τον θάνατό της και αντικείμενο λατρείας από τους πολίτες της. Συχνά την αναφέρουν ως Εύα Περόν ή Εβίτα. Δούλεψε σκληρά για τα δικαιώματα των φτωχών και των γυναικών. Η δημοφιλία και η ικανότητά της να μαγεύει τα πλήθη προκαλούσαν φόβο, ακόμη και στους πιο ισχυρούς άνδρες της εποχής. Της ασκήθηκε έντονη κριτική, γιατί δεν δεχόταν κριτική, ενώ με τον σύζυγό της έκλεισαν πολλές ανεξάρτητες εφημερίδες. Πέθανε σε ηλικία μόλις 32 ετών, από καρκίνο. Λίγο πριν το θάνατό της, έλαβε από το Κογκρέσο της Αργεντινής τον επίσημο τίτλο του Πνευματικού Ηγέτη του Έθνους.
  10. Βαλεντίνα Βλαντίμιροβνα Τερεσκόβα (1937-) Η πρώτη γυναίκα που ταξίδεψε στο διάστημα, τον Ιούνιο του 1963. Επιλέχθηκε μεταξύ 400 και πλέον υποψηφίων. Κατά τη διάρκεια της αποστολής της πραγματοποίησε δοκιμές και συνέλεξε στοιχεία για τις αντιδράσεις του γυναικείου σώματος στη διαστημική πτήση. Έγινε μέλος του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος και κατέλαβε διάφορες πολιτικές θέσεις. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης δεν ασχολήθηκε με την πολιτική. Εξακολουθεί να τιμάται ως ηρωίδα στη μετασοβιετική Ρωσία.
  11. Μπεναζίρ Μπούτο (1953 – 2007) Η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός μουσουλμανικής χώρας, κόρη του πρωθυπουργού της χώρας Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο, συνέβαλε στην μετάβαση του Πακιστάν από τη δικτατορία στη δημοκρατία. Ασχολήθηκε με την πολιτική μετά τη σύλληψη και την εκτέλεση του πατέρα της, το 1977. Συνελήφθη και η ίδια και κρατήθηκε φυλακισμένη σε απομόνωση. Όταν αφέθηκε ελεύθερη κατέφυγε στην Αγγλία όπου έγινε ηγέτης εν εξορία του Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν (το κόμμα που είχε ιδρύσει ο πατέρας της). Δολοφονήθηκε το 2007. Αφιέρωσε τη ζωή της στον αγώνα για τα δικαιώματα των φτωχών και των γυναικών.
More about ΙΣΜΗΝΗ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ

Είναι απόφοιτος του Λεοντείου Λυκείου και φοιτά στο τμήμα Σλαβικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολείται ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, απολαμβάνει τις εποικοδομητικές συζητήσεις και αποτελεί το σπαστικό παιδί της παρέας που διορθώνει τα συντακτικά και γραμματικά λάθη των υπολοίπων. Από μικρή ηλικία είχε ως στόχο την αρθρογραφία καθώς πάντα τη γοήτευε η δύναμη της πένας.

1 Comment

Comments are closed.