ΘΑΤΣΕΡ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ

May 8, 2017

29 Μαϊου 1985, τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Οπαδοί της Λίβερπουλ παραβιάζουν ένα κιγκλίδωμα που τους χώριζε από τους φιλάθλους της Γιουβέντους, οι οποίοι οπισθοχωρούν προς έναν τοίχο. Όσοι βρισκόταν κοντά στον τοίχο συνεθλίβησαν από την πίεση χιλιάδων κόσμου. Ο τοίχος τελικά κατέρρευσε, με αποτέλεσμα 39 άτομα να χάσουν τη ζωή τους και άλλοι 600 να τραυματιστούν, γράφοντας έτσι μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αφορμή λήψης πολύ δραστικών μέτρων από την τότε πρωθυπουργό Αγγλίας, Μάργκαρετ Θάτσερ, για την πάταξη του χουλιγκανισμού και των φαινομένων βίας. Το «νόμισμα» το πλήρωσαν οι αγγλικές ομάδες και η εθνική του ποδοσφαίρου, με πενταετή αποκλεισμό από όλες τις διεθνείς διοργανώσεις(πλην της Λίβερπουλ που αποκλείστηκε για 6 έτη). Το 1989 υπήρχε μια ακόμη δράση των χούλιγκανς σε ημιτελικό Κυπέλλου Αγγλίας, με αποτέλεσμα 96 νεκρούς και 776 τραυματίες. Πλέον, η Θάτσερ παίρνει ακόμα πιο δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του χουλιγκανισμού, όπως βαρύτατες ποινές για τους υπαίτιους, ανακαίνιση των σταδίων, αυστηροί έλεγχοι αστυνομίας κ.ά. Έκτοτε τα φαινόμενα βίας μειώθηκαν στα αγγλικά γήπεδα. Πλέον, οι φίλαθλοι παρακολουθούν το παιχνίδι σε απόσταση ελάχιστων μέτρων από τον αγωνιστικό χώρο και δεν πέφτει ούτε χαρτομάντηλο στο γήπεδο. Το ίδιο το αγγλικό ποδόσφαιρο έχει ανέβει επίπεδο, ως ένα από τα καλύτερα στον κόσμο.

6 Μαϊου 2017, τελικός Κυπέλλου Ελλάδας. Γινόμαστε μάρτυρες μιας ακόμα «μεγάλης» βραδιάς του χουλιγκανισμού. Μπουνιές, κλωτσιές, μαχαιρώματα και ιπτάμενες καρέκλες. Σκηνές απείρου κάλλους πριν τον αγώνα από τους «επιστήμονες» της εξέδρας. Ως εκ θαύματος δεν υπήρξαν νεκροί. Η αστυνομία πουθενά. Και μάλιστα λίγες μέρες μετά το θρήνο για τον χαμό του οπαδού του ΠΑΟΚ που προσπαθούσε να διαφύγει από επίθεση αγνώστων. Των γνωστών αγνώστων πάντα. Πόσες και πόσες φορές έχουμε δει επεισόδια σε παιχνίδια, που, αντί να είναι γιορτή για τον αθλητισμό, γίνονται η χαρά του ξύλου και των χούλιγκανς. Η κατάσταση έχει ξεφύγει και πλέον δεν μπορείς ούτε να υποστηρίξεις κάποια ομάδα, χωρίς να ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα φοβάσαι να το πεις. Είναι αδιανόητο ένας άνθρωπος να έχει στο νου του ότι θα έρθει στα χέρια με έναν άλλον, απλά επειδή υποστηρίζουν διαφορετικά χρώματα.

Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο καθίσταται αναγκαία και ως μοναδική λύση η παρέμβαση της κυβέρνησης. Και ως μοναδική λύση είναι, διότι οι πρόεδροι των ομάδων δεν κάνουν κάτι για αυτό. Ίσα-ίσα όλα γίνονται με την ανοχή τους. Το γεγονός ότι ο Σαββίδης δεν έκανε καμία δήλωση περί επεισοδίων, παρά μόνο πανηγύριζε για τον τίτλο, μόνο αυτό μπορώ να συμπεράνω.  Ίσως η κυβέρνηση να χρειαστεί να πάρει σκληρά μέτρα, ακόμα και πέραν του δέοντος, όπως έκανε η Θάτσερ, αλλά ο Έλληνας μόνο έτσι μπορεί να στρώσει. Μόνο όταν βλέπει πως κάτι πάει να χάσει, το αντιμετωπίζει με εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Επιπλέον, η κυβέρνηση οφείλει να παρέμβει και στο θέμα της διαιτησίας. Τα διαιτητικά λάθη είναι ανθρώπινα και τα λάθη είναι για να γίνονται. Συμφωνώ. Ωστόσο, τόσες και τόσες λάθος διαιτητικές αποφάσεις και μάλιστα σε πολύ καθαρές φάσεις(ανεξαρτήτως του ποιος ευνοείται) σε πολλές περιπτώσεις παύουν να είναι «λαθάκια» που όλοι θα μπορούσαν να κάνουν. Έχουμε δει αμέτρητες φορές τον «άρχοντα» της αναμέτρησης να γίνεται και ο απόλυτος πρωταγωνιστής. Και σ’αυτές τις περιπτώσεις, όταν καταφέρνει να «κλέβει» την παράσταση από του παίχτες, είναι πάντα ο αρνητικός πρωταγωνιστής. Και βεβαίως, όσο τα λάθη τους κρίνουν τίτλους τόσο αυτό θα είναι παράγοντας που εντείνει τη βία στους οπαδούς, οι οποίοι δεν θέλουν και πολύ να πάρουν φωτιά.

Επομένως, είναι φανερό ότι μας χρειάζεται μια Θάτσερ στο θέμα της γηπεδικής βίας. Ίσως να μην έχουμε σαν λαός την κατάλληλη παιδεία και «ετοιμότητα» για τη λήψη τέτοιων μέτρων, ωστόσο από τη στιγμή που με τους καλούς τρόπους δεν συμμορφωνόμαστε, έχει έρθει η στιγμή για τη λήψη πολύ σκληρών μέτρων από την κυβέρνηση. Ειδάλλως, θα υπάρχει πάντα μια οικογένεια να θρηνεί το παιδί που «χάθηκε» για τα τερτίπια των ανεγκέφαλων.

More about ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΟΓΟΛΟΣ

Ένα επαρχιωτάκι που κατέβηκε στην πρωτεύουσα και σπουδάζει(ακόμα)στη Νομική.Αρθρογραφεί κυρίως περί μουσικής, με ξαφνικές εμπνεύσεις στα αθλητικά και κοινωνικά δρώμενα(μην του ζητήσετε πολιτικά). Του αρέσει να παίζει και να παρακολουθεί ποδόσφαιρο, ενώ μουσικά ασχολείται με πιάνο και μαντολίνο. Ονειρεύεται και πιστεύει πως οι eponymous θα εκπλήξουν πολύ ευχάριστα το κοινό στο άμεσο μέλλον!