B-A-B-Y, BABY!

August 31, 2017

Το καλοκαίρι σχεδόν τελείωσε. Ακόμα και όλοι εσείς που ποστάρετε το meme με τον Batman που χαστουκίζει τον Robin, το ξέρετε. Winter is coming λοιπόν και έπρεπε απαραίτητα να βρούμε το κινηματογραφικό διαμαντάκι του φετινού καλοκαιριού. Δεν λέω είχαμε και τις καλές μας στιγμές φέτος το καλοκαίρι, τίποτα το συναρπαστικό όμως. Ενόσω λοιπόν κάποιοι έβλεπαν το “διαμαντάκι” να έρχεται άλλη μια φορά από την κλακέτα του Nolan και το πολυαναμενόμενο “Dunkirk”, τις προβλέψεις ανέτρεψε ένα “μωρό”. “Baby Driver” από τον Άγγλο Edgar Wright (Ant-Man, Hot Fuzz) με τον 23χρονο Ansel Elgot, τους Kevin Spacey, Jamie Foxx και John Hamm.

Τι είναι το “Baby Driver”; Η ταινία πραγματεύεται την ζωή του Baby. Ενός νεαρού οδηγού (Ansel Elgot) ο οποίος ειδικεύεται στο να παραλαμβάνει τους κλέφτες από τον τόπο του εγκλήματος και να τους πηγαίνει με ασφάλεια στο κρησφύγετο τους. Ο εγκέφαλος της επιχείρησης είναι ο Doc (Kevin Spacey), ο άνθρωπος που βρίσκει τους στόχους των ληστειών αλλά και την ομάδα που θα χτυπήσει. Όταν λοιπόν ο Baby κάνει και την τελευταία δουλειά και “βγάζει την υποχρέωση” απέναντι στον Doc, αποφασίζει πως πλέον ήρθε η ώρα να ζήσει όπως εκείνος θέλει. Ερωτεύεται την όμορφη σερβιτόρα Debora (Lily James) αλλά ο Doc επανέρχεται ξεσκονίζοντας την ατάκα “Just when I was out, they pull me back in”. Με αυτά τα λόγια και με μερικές απειλές από τον Spacey, ο Baby γυρίζει για μια ακόμα δουλειά, η οποία, guess what, στραβώνει άσχημα!

“Το έχουμε ξαναδεί το παραμύθι”, θα πείτε. Ναι δεν διαφωνώ η “ραχοκοκαλιά” του σεναρίου δεν απέχει πολύ από τα συνηθισμένα. Είναι όμως μικρές λεπτομέρειες που αλλάζουν τον τρόπο που βλέπουμε την ταινία. To “Baby Driver” είναι μια ταινία με την οποία νιώθουμε ότι έχουμε κοινά γιατί εκτός των εξοργιστικά ικανοτήτων, ο Baby είναι ίδιος με εμάς. Δεν είναι ήρωας. Η αδυναμία του για την μουσική δεν είναι ηρωική. Το πως ο κόσμος τον περνάει για κάποιου είδους “Rain Man”, δεν είναι ηρωικό. Είναι ένας απλός άνθρωπος που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα σε έναν κόσμο που σίγουρα δεν ανήκει. Ο – για ακόμα μια φορά – μακιαβελικός αλλά πιο ανθρώπινος από τον Frank Underwood, Kevin Spacey, γίνεται μια αλλόκοτη πατρική φιγούρα και επιτέλους δίνει μια πολύ ωραία ερμηνεία στην μεγάλη οθόνη (we’ve missed you Kevin). O ψυχασθενής Jamie Foxx, δεν το έχει σε τίποτα να τραβήξει σκανδάλη απέναντι σε όποιον τον εμποδίσει. Ο John Hamm και η Eiza Gonzalez, η Bonnie και ο Clyde του 21ου αιώνα. Δύο άνθρωποι που θέλουν να κάνουν τη μεγάλη ζωή και να “φροντίσουν τη μύτη τους” μετατρέπονται σε Joker και Harley Quinn. Η σερβιτόρα Debora που σαγηνεύει τον Baby με αυτό που πάντα τον έκανε να νιώθει καλύτερα, το τραγούδι της. Ο τρόπος που όλο αυτό το team δένει χωρίς πραγματικά να συμπαθεί ο ένας τον άλλον, χωρίς καν να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον, είναι μοναδικός. Για αυτό και το “Baby Driver” δεν μοιάζει σε τίποτα με ότι έχετε δει.

Τι είναι πραγματικά το “Baby Driver”; H ταινία είναι μια Mustang Shelby GT500. Κάθεσαι αναπαυτικά στην θέση σου, πατάς το γκάζι και πριν καν το καταλάβεις τρέχεις με 200 χιλιόμετρα. Αν μου λέγανε σήμερα να την τοποθετήσω σε κάποια κατηγορία θα σήκωνα τα χέρια ψηλά. Ναι μεν έχει μηχανοκίνητη δράση όπως το “Fast and Furious” ή πιστολίδι όπως πχ το” Heat”, αλλά τόσο ωραίο και έξυπνο χιούμορ έχω να δω σε robbery movie από το “Ocean’s Eleven”. Δράση/Κωμωδία λοιπόν. Ούτε… η ταινία έχει ακριβώς όσο δράμα χρειάζεται για να ταυτιστείς ή έστω να νιώσεις τον πόνο, την οργή και το άγχος των πρωταγωνιστών, κάνοντας σε να κρατιέσαι σφιχτά από την θέση σου, θυμίζοντας πολύ το “Drive” του 2011 με τον Ryan Gosling. Δράση/Δράμα με ψήγματα κωμωδίας. Ούτε κι αυτή η περιγραφή αρκεί. Κατά την διάρκεια της ταινίας παίζουν 30 διαφορετικά τραγούδια, με τους ίδιους τους χαρακτήρες να τα συζητάνε και να τα σιγοτραγουδάνε λες και την ταινία την γυρίζει ο Damien Chazelle. Ξέρω τι θα πείτε, “Φίλε δεν υπάρχει ταινία bank-robbery με τόση δράση, με το δράμα που περιγράφεις και ταυτόχρονα να έχει τόσο καλοστημένα αστεία και να έχει τόσα soundtracks που να φτάνει στα όρια του musical”. Κι όμως υπάρχει. Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω κάπως την ταινία θα την χαρακτήριζα ως ένα “βίαιο μιούζικαλ”. Στο κάτω – κάτω όμως είναι άδικο να ονομάσω κάπως την ταινία. Όπως είπα και παραπάνω η ταινία είναι ένα γρήγορο, δυνατό αμάξι, που ανεβάζει και χαμηλώνει ρυθμούς όπως αλλάζει ταχύτητες. Μια ταινία που αλλάζει ύφος όπως ένα αυτοκίνητο αλλάζει πορεία σύμφωνα με τις στροφές που συναντάει.

Αυτό όμως που ξεχωρίζει είναι η ενέργεια που εκπέμπει η ταινία από το πρώτο κιόλας λεπτό με την δράση που σε καθηλώνει καθώς και με την υπέροχη μουσική επένδυση. Μια μουσική που σε κάνει να χτυπάς το πόδι σου ρυθμικά και να μουρμουρίζεις την μελωδία των τραγουδιών.
Για όλα αυτά λοιπόν καθίστε να δείτε το Baby Driver και…They call me Baby Driver
                                                                                               And once upon a pair of wheels
                                                                                               I hit the road and I’m gone

More about ΜΑΡΙΟΣ ΜΑΥΡΟΣ

Έπινε μπύρες μαζί με τον Λάμπρο όταν ο τελευταίος είχε την ιδέα για το Eponymous View. Φοιτητής Νομικής στην Αθήνα. Φανατικός Ολυμπιακός, Barcelonικός και Al Pacinικός. Αγαπημένη σειρά Game of Thrones αλλά έχει φάει κόλλημα με το Peaky Blinders. Σιχαίνεται τον Lars Fon Trier και λατρεύει το Godfather. Αγαπημένη ατάκα σε ταινία: You talkin’ to me?

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: