ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΕΥΔΟΞΟ, ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥΣ

October 5, 2017

Κάπως έτσι φαντάζομαι πώς θα αντιδρούσε ο Βασίλης Λεβέντης σε κάποιο τηλεοπτικό πάνελ πίσω στη δεκαετία του ’90, στο άκουσμα της είδησης της αναστολής της διανομής πανεπιστημιακών συγγραμμάτων από τον Ευδοξο για το τρέχον εξάμηνο.

Μια είδηση που έρχεται να προστεθεί στο ανέκδοτο της “Δωρεάν” Δημόσιας Ελληνικής Παιδείας.
Μια είδηση που δεν πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση, και που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναγνωστεί μεμονωμένα. Είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα της πολύπαθης  διανομής συγγραμάτων, που δεν ήταν ποτέ πραγματικά δωρεάν.

Το ιστορικό:

1)Στα πλαίσιο τα δωρεάν εκπαίδευσης, ξεκίνησε τελείως ανεξέλεγχτα η παροχή συγγραμμάτων, καθώς κάθε φοιτητής δικαιούταν όσα συγγράμματα και βοηθήματα είχε ανάγκη(;) για κάθε μάθημα.
2)Σε μια προσπάθεια εξορθολογισμού, που συνέπεσε με την μείωση των κονδυλίων για την παιδεία στις αρχές τις κρίσης, αποφασίστηκε να διανέμονται δωρεάν τόσα συγράμματα, όσο και τα μαθήματα που απαιτούνται να έχει περάσει ο εκάστοτε φοιτητής για να πάρει πτυχίο.
3)Μετά τη σημερινή απόφαση του Σ.Ε.Ε.ΒΙ., παύουν, προσωρινά έστω, να διανέμονται εντελώς τα δωρεάν συγγράμματα.

Με ελάχιστη εμπειρία από την παραμυθένια ελληνική πραγματικότητα, μπορεί εύκολα να φανταστεί κανείς γιατί η διανομή συγγραμμάτων δεν ήταν δωρεάν στην πρώτη φάση της ιστορίας: Όπου υπάρχει ανεξέλεγχτο πλαίσιο, υπάρχει και το αθάνατο ελληνικό δαιμόνιο. Άχρηστα  βοηθήματα εκδίδονταν σωρηδόν, ενώ τα βιβλία “έσπαγαν” αναίτια σε τόμους. Αντί για ένα βιβλίο 200 σελίδων των 50€, ο φοιτητής λάμβανε ένα δίτομο πακέτο διπλάσιας αξίας. Για ένα μάθημα, μπορούσαν να ληφθούν ακόμα και 11 συγγράμματα! Μπορεί να μην τα πλήρωναν οι ίδιοι, αλλά κάποιοι τ καθηγητές και εκδότες τα “τσέπωναν” από τον Έλληνα φορολογούμενο.

Στο δεύτερο στάδιο, με την καθιέρωση του “Ενιαίου Συγγράμματος” το 2007, λύθηκε η προηγούμενη παθογένεια, αλλά δημιουργήθηκε νέα.  Πράγματι, το υπέρμετρο κόστος της “δωρεάν” παροχής φοιτητικών συγγραμμάτων έπαψε να επιβαρύνει τον Έλληνα φορολογούμενο, μετακυλίεται όμως απευθείας στον φοιτητή, κι αυτό διότι 1 σύγγραμμα/μάθημα πολλές φορές δεν επαρκεί.
Στη Νομική Σχολή για παράδειγμα, οι φοιτητές υποχρεούνται να έχουν κώδικες που δεν τους παρέχονται, για κάθε μάθημα. Κάθε κώδικας κοστίζει 10-15€. Σε πολλές σχολές υπάρχουν μαθήματα, η ύλη των οποίων βρίσκεται σε περισσότερα του ενός βιβλία.
Αγοράστε τα με 60€, φωτοτυπίστε τα παράνομα με λιγότερα, ή κόψτε τον λαιμό σας.

Και κάπως έτσι, φτάσαμε στο 2015. Οι απλήρωτοι επί 2 εξάμηνα εκδότες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου σε έκτακτη συνέντευξη τύπου. Τους οφείλονται 56.000.000€, ενώ για τους ίδιους τρέχουν μισθοί, ενοίκια και ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς να γίνονται συμψηφισμοί. Έκτοτε ο Σ.Ε.Ε.ΒΙ. επανήλθε αρκετές φορές,  περιγράφοντας την κατάσταση όλο και χειρότερη.

Από το 2015 έως σήμερα, η κατάσταση όλο και χειροτέρευε. Η τελευταία του ανακοίνωση (23/06/2017), που περιέγραφε πώς οι εκδότες είναι απλήρωτοι για 2,5 εξάμηνα, κατέληγε ως εξής: “Απαιτούμε η πληρωμή όλων των περσινών οφειλών να ολοκληρωθεί μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο και, ακολούθως, να ξεκινήσει άμεσα η πληρωμή του χειμερινού εξαμήνου. Όπως γνωρίζουμε, τα κονδύλια είναι εξασφαλισμένα – άρα δικαιολογία για καθυστέρηση δεν υπάρχει καμιά.
Σε αντίθετη περίπτωση, ας μην περιμένουν να καταχωριστούν βιβλία στον Εύδοξο για τη νέα χρονιά.

Από το τρίτο στάδιο, που ξεκίνησε σήμερα, μαθαίνουμε ότι τη “δωρέαν” διανομή συγγραμμάτων την πληρώνουν  μαζί με τους φοιτητές, και οι επί μήνες απλήρωτοι εκδότες, που πληρώνουν απ’ την τσέπη τους και προκαταβολικά.

Για το θέμα που προέκυψε σήμερα, έχω σχηματίσει την άποψη ότι δεν αποτελεί σπουδαίο πρόβλημα για δύο λόγους. Πρώτον, διότι στην “προσωρινή παύση” διακρίνω προειδοποιητικό σκοπό, εν είδει απεργίας, και όχι αποφασιστικό σκοπό οριστικοποίησης της παύσης. Δεύτερον, ας έχουμε υπ όψη ότι πιθανή οριστική παύση δωρεάν διανομής συγγραμμάτων αποτελεί σοβαρό λόγω πτώσης της Κυβέρνησης. Μ’ αυτό το σκεπτικό θεωρώ πως τελικά θα βρεθεί άμεσα η λύση ώστε να αρθεί η παύση της  διανομής. Λογικά με με κίβδηλες υποσχέσεις και ημίμετρα, αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.
Γιατί δεν είναι αυτό το πραγματικό πρόβλημα. 
Το θέμα είναι ευρύτερο και ριζικό, και αφορά εξ ολοκλήρου στον εκ βάθρων λανθασμένο σχεδιασμό του Ευδόξου.

Επιτέλους πρέπει να δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο ώστε να διανέμονται όλα τα πράγματι απαραίτητα βιβλία για κάθε μάθημα, χωρίς εκδοτικά τρικ για να τα κονομάνε καθηγητές και εκδότες. Να έχει ο φοιτητής το ελεύθερο να διαλέξει το σύγγραμμα που προτιμά, χωρίς να του επιβάλλονται επιλογές συντεχνιακών κατεστημένων (π.χ. μόνο βιβλία καθηγητών της εκάστοτε Σχολής). Χωρίς να φεσώνονται κερατιάτικα οι φορολογούμενοι, χωρίς να φεσώνεται η φοιτητιώσα νεολαία, χωρίς να φεσώνονται οι εκδοτικοί οίκοι.
Λειτουργικά, οικονομικά, με ανιοδιοτέλεια.

Αλλιώς η στιγμή που θα παύσει οριστικά η δωρεάν διανομή δε θα αργήσει να έρθει.

More about ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ

_Συνήγορος του διαβόλου κι αθυρόστομος, από τη στιγμή που θεωρεί ανούσιο να σχολιάζει την επικαιρότητα εφόσον δεν κάνει ρεπορτάζ, καταπιάνεται συνήθως με θέματα ταμπού γύρω από τη φιλοσοφία, την πολιτική και τη θρησκεία. Ενίοτε και τα ταξίδια. Βασικά όπως ξυπνήσει. Πάντως του αρέσει να προκαλεί με τις απόψεις του και δεν το κρύβει. Αν και βαμμένος Αεκτζής, καταλαβαίνει ότι έχει μπαμπά τον Μαρινάκη, κι από μικρός προσεύχεται να δει τουλάχιστον ένα πρωτάθλημα στη ζωή του. Προς το παρόν εις μάτην. Στα ελεύθερά του πρωινά σπουδάζει νομική και ασχολείται ενεργά με το φοιτητικό κίνημα και την παράταξη του “Δούκισσα Νομικής”, ενώ τα βράδια τρίβει πάγκους στην Α2 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: