Ε ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ; ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ;

October 9, 2017

Σε μια χώρα που ο δημόσιος τομέας και οι υπηρεσίες του λειτουργούν ρολόι, γιατί να μην μπουν όροι δημοσίου και στον ιδιωτικό;
Τι μας νοιάζει; Εδώ είναι Ελλάδα.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου που έχει διαρρεύσει, η κυβέρνηση απαιτεί τη μετατροπή εταιρειών διαδικτυακών εφαρμογών τύπου Beat – πρώην TaxiBeat – και Uber από διαμεσολαβητές σε ολοκληρωμένες επιχειρήσεις παροχής μεταφορικού έργου, με συμβάσεις τριετούς διάρκειας μεταξύ αυτών και των αυτοκινητιστών οδηγών.


Γιατί αυτό;

Διότι, προφανώς, η πώληση της TaxiBeat στη Γερμανική Daimler για 40 εκατ. ευρώ (όσο δηλαδή πουλήθηκε η ΤΡΑΙΝΟΣΕ στους Ιταλούς!) τσούζει. Η πρώτη τεράστια επιχειρηματική επιτυχία μια ελληνικής start up τράνταξε τα νερά των συντεχνιών και του παλιού καθεστώτος που βλέπει σταδιακά το μονοπώλιο τους να καταρρέει στην όψη την καινοτομίας και των νέων δεδομένων. Αντίστοιχα, και οι ανέσεις που προσφέρει στο επιβατικό κοινό η Uber, η μείωση στο κόστος των μεταφορών, η ασφάλεια και η ποιότητα της πλοήγησης, η μονή ταρίφα, όπως λέμε, όλο το 24ωρο είναι κάτι που η συντεχνία των ταξιτζήδων δεν μπορεί να ανταγωνιστεί. Μόνη λύση: το φέρνουμε στα μέτρα μας.

Το κύριο πρόβλημα που προκύπτει, όμως, εδώ είναι ότι το ελληνικό δημόσιο επιχειρεί να παίξει ρόλο όχι ρυθμιστικό αλλά κυριαρχικό σε μια ιδιωτική επιχείρηση. Το ελληνικό δημόσιο και ο κ. Σπίρτζης απαιτούν “να λογοδοτούν όλες αυτές οι επιχειρήσεις”. Ναι, κύριε Σπίρτζη, μπορείτε και επιβάλλεται να ελέγχεται αν οι εταιρίες είναι νόμιμες, φορολογικά ενήμερες, αν σέβονται τους εργαζομένους και τους πελάτες τους, αλλά μέχρι εδώ. Αν οι συμβάσεις είναι ανοιχτές, μονοετείς, τριετείς ή δεκαετείς, πού εδράζονται –τι περίεργο που δεν προτιμούν την Ελλάδα(!)- και σε ποιες γωνιές του πλανήτη έχουν εκπροσώπους τους είναι ζητήματα εκτός της εξουσίας σας. Αλλά ναι… αυτά είναι για αυτές τις ελεύθερες κοινωνίες, τις καπιταλιστικές…

Και τώρα ας περάσουμε σε μία δύσκολη λέξη στο «αριστερό» λεξιλόγιο: ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

«Ακούω ότι είμαστε ενάντια στην αξιολόγηση που γίνεται από την beat σε όποιους συνεργάζεται. Λάθος. Ας συνεργαστεί με όποιον θέλει από τα ταξί. Δεν μπορεί όμως για λόγους που όλοι καταλαβαίνετε να απεικονίζεται η φωτογραφία του οδηγού, αν είναι γυναίκα, αν είναι διαφορετικής φυλής, όμορφος ή άσχημος για να αξιολογηθεί ή να επιλεγεί με φυλετικά κριτήρια.» Χ. Σπίρτζης, Υπ. Υποδομών και Μεταφορών
Δυστυχώς, κύριε Σπίρτζη, εγώ δεν καταλαβαίνω τους λόγους. Κατά την διάρκεια ολόκληρης της ζωής μας ζητάμε τη «γνώμη του κοινού». Από το ποιος έχει τα πιο ωραία κρέατα μέχρι ποια εταιρία προσφέρει τις καλύτερες εργασιακές συνθήκες, η κοινή γνώμη είναι πάντα εκεί να μας υποδείξει. Αυτή ακριβώς τη κοινωνική συνήθεια έχουν μιμηθεί πολλές ηλεκτρονικές πλατφόρμες (ξενοδοχείων, αγοροπωλησίας κλπ) μέσω της λεγόμενης περιγραφής και αξιολόγησης. Βλέπεις περιγραφή και φωτογραφίες και λες «εδώ είμαστε» και έρχονται από κάτω η κυρίες Μαρίκες αυτού του κόσμου, που θα σου έλεγαν «μην πας, παιδί μου, σε αυτό το ξενοδοχείο. Είναι βρόμικο», και με ένα σχόλιο και μια χαμηλή βαθμολογία σου δίνουν τη πληροφορία που χρειάζεσαι. Πας; Δεν πας.
Γιατί, λοιπόν, η επιλογή οδηγού μπορεί να παρεκκλίνει από αυτό το μοντέλο; Ασφαλώς και θα επιλέξουμε τον οδηγό που μας εμπνέει περισσότερη ασφάλεια. Δεν νομίζω πως πρέπει να απολογηθεί κάποιος που ζητάει να είναι ασφαλής. Ασφαλώς και τα κριτήρια μας είναι υποκειμενικά αλλά, κύριε Σπίρτζη, αν τα κριτήρια αυτά τα θεωρείτε λανθασμένα και ρατσιστικά τότε αυτό δεν είναι πρόβλημα μίας εφαρμογής αλλά μιας ολόκληρης κοινωνίας.
Ταυτόχρονα τριγυρνάει μια απορία στο μυαλό μου: Τον οδηγό ταξί δεν τον επιλέγουμε και εκτός εφαρμογής; Αυτόν που μέσω της εφαρμογής δεν εμπιστευόμαστε, εκτός αυτής τον εμπιστευόμαστε; Δεν σας έχει τύχει ποτέ να περιμένετε στη πιάτσα να φύγει ο μπροστινός ταξιτζής, που σας φαίνεται λίγο περίεργος, για να πάρετε τον επόμενο; Δεν σας έχει τύχει να μπείτε σε ταξί και να φοβάστε; Αυτόν τον ταξιτζή θα τον επιλέγατε ξανά;

Ωστόσο, ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δηλώσεις του Θ. Λυμπερόπουλου
«Ο άνθρωπος που πλούτισε από τον ιδρώτα των ταξιτζήδων, που τους έβαλε σε κοινή θέα για να επιλέγει ο πελάτης, όπως γίνεται με τις πόρνες στις βιτρίνες στα Red Lights στο Αμστερνταμ, θέλει να έχει λόγο στη διαμόρφωση του νομοσχεδίου; Εκπροσωπώντας τι;». Θ.Λυμπερόπουλος, πρόεδρος της ΠΟΕΙΑΤΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Επαγγελματιών Ιδιοκτητών Αυτοκινητιστών Ταξί και Αγοραίων) – αναφορά στον κ. Δανδράκη, ιδρυτή του TaxiBeat-
Καταρχάς, Κύριε Λυμπερόπουλε, ελπίζω οι εμπειρίες σας αξιολόγησης να μην περιορίζονται στο Αμστερνταμ.
Κατά δεύτερον, ο άνθρωπος που ο κύριος Λυμπερόπουλος κατηγορεί ότι «πλούτισε από τον ιδρώτα των ταξιτζήδων» έδωσε τη δυνατότητα στους συνεργάτες του να συμπληρώσουν κούρσες. Μέχρι κάποτε οι οδηγοί ταξί ήλπιζαν ότι θα πετύχουν κάποιον στον δρόμο ή στήνονταν με τις ώρες στις πιάτσες ώστε να ‘ρθει η σειρά τους να πάρουν τον επόμενο πελάτη. Σήμερα μπορούν να επιλέξουν αν θα χρησιμοποιήσουν την εφαρμογή ή απλώς θα στέκεται διακοσμητική στο αυτοκίνητο τους και θα κάνουν αυτόνομα τις κούρσες τους. Ο κ. Δανδράκης πλούτισε διότι έδωσε και σε άλλους τη δυνατότητα να πλουτίσουν και αυτό ευτυχώς αναγνωρίζεται από τον ταξιτζή που, πολύ σωστά, ιδρώνουν τα χέρια του στο τιμόνι
Αυτή τη δυνατότητα, όμως, έρχεται να την κατάργηση το παραπάνω σχέδιο νόμου που θέλει συμβάσεις τριετίας και αποκλειστική απασχόληση με την εταιρία. Κατά συνέπεια, γυρίσαμε πάλι από κει που ξεκινήσαμε.

 

Είναι προφανές ότι το σχέδιο νόμου, έτσι, τουλάχιστον, όπως το γνωρίζουμε σήμερα, μας πάει ένα βήμα πίσω στις δημόσιες μετακινήσεις, ρίχνοντας τη ποιότητα που χάρη στη χρήση των παραπάνω εφαρμογών είχαμε πετύχει. Η αναγκαστική τριετής σύμβαση μεταξύ εταιρίας και οδηγών αφαιρεί από τους επιβάτες τη δυνατότητα να αξιολογούν τους οδηγούς και, συνεπώς, σε περίπτωση που ο επιβάτης δεν μείνει ευχαριστημένος, η εταιρία δεν μπορεί να προβεί σε καμία δραστική ενέργεια.
Ελπίζουμε ότι οι φήμες που θέλουν το Υπουργείο να κάνει πίσω να επιβεβαιωθούν. Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής για τις μετακινήσεις στη πόλη και απαιτείται περισσότερο από κάθε φορά μια σύμπραξη του παλιού με το νέο ώστε να επιτευχθεί το μέγιστο κέρδος για εταιρίες, οδηγούς και επιβάτες.

 

Υ.Γ.: Αξίζει να διαβαστεί http://www.capital.gr/arthra/3244410/xristos-spirtzis-sto-mualo-enos-pragmatikou-aristerou

More about ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΜΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ

Φοιτήτρια Νομικής με πάθος για ζωη και γνώση. Ερωτευμένη με τη λογοτεχνία, τη δημοσιογραφία, τον έντιμο και ειλικρινή λόγο. Δημοσιογραφία σημαίνει γνώση, δημιουργία και σκέψη πέρα απο ταμπού, ανακρίβειες και ψεματα. Γράφω για να γνωρίσω τον εαυτό μου και την κοινωνία στην οποία ζω πέρα απο σκουριασμένες ιδεολογίες και μεγάλα λόγια.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: