ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΗΠΕΔΑ: ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΩΝ

October 21, 2017

  Η αξιοσημείωτη νίκη που σημείωσε η ‘’επίσημη αγαπημένη’’ ενάντια στο Γιβραλτάρ την περασμένη εβδομάδα  στιγματίστηκε από ένα πραγματικά λυπηρό γεγονός. Ένας (Έλληνας)  φίλαθλος γρονθοκοπήθηκε άγρια από (Έλληνες) οπαδούς στη διάρκεια αγώνα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Πιο συγκεκριμένα, στο 70’ του αγώνα ένας οπαδός αποπειράθηκε να φωτογραφηθεί με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στο ερυθρόλευκο Καραΐσκάκη και…’’τιμωρήθηκε’’. Μόλις αποκάλυψε τι έκρυβε κάτω από το πανωφόρι του, φανατισμένοι οπαδοί της θύρας 7 άρχισαν να του επιτίθενται ανελέητα. Δέχθηκε βίαια χτυπήματα στο πρόσωπο και σε όλο το σώμα, ενώ έσπευσαν να του αφαιρέσουν και την φανέλα του Παναθηναϊκού. Για να σωθεί, το θύμα αναγκάστηκε να πηδήξει από τα κάγκελα κάτω στον αγωνιστικό χώρο. Τελικά, κατέληξε στο νοσοκομείο τραυματισμένος αλλά ευτυχώς χωρίς να έχει δεχθεί κάποιο ανεπανόρθωτο χτύπημα. 

Και η ερώτηση είναι : “Τα ‘θελε και τα ‘παθε” λοιπόν ;

Είναι προφανές ότι η βία σε οποιαδήποτε μορφή της, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για σωματική βία, καταδικάζεται. Δε νοείται να δέχεται κανείς τέτοια βίαια χτυπήματα επειδή εμφανίστηκε με διακριτικά της ομάδας του. Πρόκειται, εκτός αυτού, για έναν αγώνα της εθνικής ποδοσφαίρου που -υποτίθεται ότι- συνοδεύεται από ένα κλίμα ομόνοιας. Από την άλλη, είναι προφανές ότι το θύμα επεδίωκε ολοφάνερα να προκαλέσει με την ενέργεια του αυτή. Παρόλα αυτά, η πρόθεση του αυτή δε μπορεί να ληφθεί υπόψη καθώς ό, τι επεδίωξε ήταν στο πλαίσιο των ατομικών του δικαιωμάτων. Δε παραβίασε συνεπώς κάποιο κανονισμό. Η αντίδραση λοιπόν των οπαδών πρέπει να καταδικαστεί όπως και γίνεται καθώς οι αρχές έχουν προχωρήσει στη ταυτοποίηση τους. Γιατί όμως παρατηρείται μια ευκολία και μια τάση για να δικαιολογήσουμε όλο αυτό;

Η ευκολία με την οποία καθένας εξηγεί – και μπορεί να δικαιολογεί το περιστατικό – είναι αποτέλεσμα της αποδοχής ενός γενικότερου μίσους που κυριαρχεί στον ελληνικό αθλητισμό και ιδιαιτέρως στο ποδόσφαιρο. Το συγκεκριμένο περιστατικό δεν είναι παρά μόνο ένα από τα πολλά που έτυχε να δει το φως της δημοσιότητας .Πίσω από αυτό κρύβεται μια ολόκληρη -αρκετά θλιβερή- πραγματικότητα. Έντονη λεκτική βία κυριαρχεί εντός και εκτός γηπέδου η οποία μπορεί να συνοδεύεται και από άλλες μορφές βίας (όχι λεκτικές). Οι οργανωμένοι των ομάδων δε διστάζουν πολλές φορές να ανάψουν καπνογόνα, να πετάξουν αντικείμενα στη διάρκεια αγώνων διακόπτοντας πολλές φορές τον αγώνα πριν από τη λήξη του. Και όλα αυτά, για να αποφύγουν ένα αρνητικό για την ομάδα τους αποτέλεσμα. Τέλος θεωρείται πλέον αδιανόητο να κυκλοφορεί κάποιος με τα διακριτικά της ομάδας του, ειδικά σε συγκεκριμένες περιοχές, διότι μπορεί να ”πέσει στα χέρια αντιπάλων”. 

Βάσει όλων των παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι  η εικόνα των ελληνικών γηπέδων θυμίζει περισσότερο ζούγκλα. Πρέπει λοιπόν να ληφθούν επειγόντως μέτρα που αφορούν στην αλλαγή αυτής της κατάστασης ώστε να αποκατασταθεί η ασφάλεια εντός των αγωνιστικών χώρων. Οι αθλητικοί αγώνες αποτελούν μορφή ψυχαγωγίας και όχι εκτόνωσης, είναι ευθύνη τόσο των ομάδων όσο και του κράτους να διαφυλάττουν το ψυχαγωγικό αυτό χαρακτήρα. Η ταυτοποίηση των ενόχων κατόπιν εορτής δεν συνιστά σε καμία περίπτωση μέτρο πρόληψης. Οποιαδήποτε ενέργεια πάντως θα πρέπει να συνοδεύεται και από την ανάλογη συνειδητοποίηση των φιλάθλων. Το πάθος για την ομάδα δεν είναι αφορμή για ”ξύλο”, ούτε για το γήπεδο είναι ο κατάλληλος χώρος για να ξεσπάσει κανείς την οργή του.

ΥΓ : Το βίντεο που τέθηκε στη δημοσιότητα :

 

 

More about Νόννη Παναγουλοπούλου

Το άτομο που δε θα βρεις ποτέ μπροστά από τη τηλεόραση. Προτιμά να βγαίνει έξω με φίλους, ακούει μουσική ή να παίζει κιθάρα. Φοιτήτρια στο τμήμα ΔΕΣ, θέλει να να μάθει όσο πιο πολλές γλώσσες μπορεί και να γυρίσει το κόσμο. Προς το παρόν θέλει να μοιραστεί τις σκέψεις της με όσους περισσότερους μπορεί!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: