ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΔΕΝ ΑΡΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ

October 22, 2017

Η επικαιρότητα εκτυλίσσεται και  συναντά συχνά τον “διαδικτυακό” ανθρωπισμό. Ο κόσμος έχει την ανάγκη να εκφράσει τις ανησυχίες του στα social media αλλά αρκετοί άνθρωποι (δεν εξαιρούμαι)  έχουν πέσει ή πέφτουν ενδεχομένως στην παγίδα της ματαιοδοξίας. Αναφέρομαι φυσικά, στo κλασσικό  “pray for” το οποίο έχω συναντήσει σε αμέτρητες αναρτήσεις στο facebook.

Το ζήτημα, στο οποίο έχω δει συχνά την παραπάνω φράση και θέλω να συζητήσω λοιπόν μαζί σας , είναι η κατάσταση της Βενεζουέλας. Ο βενεζουελάνικος λαός, δεν μπορεί να παρακολουθήσει αυτήν την ένδειξη συμπόνιας (γιατί εκεί δεν υπάρχει ρεύμα…). Η κάποτε πλουσιότερη χώρα της Λατινικής Αμερικής είναι τώρα στο αποκορύφωμα της φτώχειας, της εγκληματικότητας και της πολιτικής διαφθοράς.

Πως κατέληξε όμως στο χείλος του γκρεμού;

Με λίγα λόγια, το κουτί της πανδώρας άνοιξε το 1998 ο πρώην πρόεδρος της χώρας Ούγκο Τσάβες. Υποστήριζοντας συγκεκριμένα, πως το βασίλειο του Θεού είναι ο σοσιαλισμός λεηλάτησε τον ιδιωτικό τομέα με εθνικοποιήσεις. Η οικονομική κρίση στην Βενεζουέλα «χτύπησε κόκκινο» αφού όλη της η οικονομία άρχισε να βασίζεται στο πετρέλαιο. Η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Έτσι, η ιστορία πρόσθεσε άλλον έναν υποχείριο λαό στα χέρια ενός χαρισματικού ηγέτη.

Η κατάσταση επιδεινώνεται το 2013, όταν ο Νίκολας Μαδούρο αναλαμβάνει την εξουσία. Η σοσιαλιστική δικτατορία που επικρατεί πλέον είναι ένα απύθμενο χάος. Όταν ένας πρώην οδηγός λεωφορείων αναλαμβάνει την εξουσία το «διαίρει και βασίλευε» εξακολουθεί να είναι παρόν.

Αναλυτικότερα, το κράτος που «κολυμπούσε» στον μαύρο χρυσό , εν έτει 2017  έχει παγκοσμίως τον μεγαλύτερο πληθωρισμό. Το πρότερο πλεόνασμα της Βενεζουέλας λοιπόν, αποτελεί πια έλλειμμα, καθώς η χώρα αναγκάζεται αυτή τη στιγμή να εισάγει το πετρέλαιο. Ο χρυσός γίνεται σταδιακά σκόνη και η ανεργία έχει ξεπεράσει το 17%.

Οι πολίτες παράλληλα, λιμοκτονούν, τα τρόφιμα όπως και τα βασικά είδη υγιεινής βρίσκονται σε ανεπάρκεια. Κάθε μέρα, εξαθλιωμένοι άνθρωποι περιμένουν ώρες ατελείωτες στα super- market προκειμένου να τους διανείμουν με βάση καταλόγου ψίχουλα! Ακόμη και το να αγοράσεις ρύζι εκεί αποτελεί μια γραφειοκρατική διαδικασία. Εάν οι παρακλήσεις μας είχαν κάποιο σοβαρό αντίκτυπο εγώ και εσύ θα είχαμε την δυνατότητα να δώσουμε μία λύση. Δυστυχώς, δεν είναι έτσι τα πράγματα…

Στο Carakas μία από τις πλέον πιο βίαιες πόλεις, το νερό καταφθάνει κάθε μήνα καφέ στους πολίτες. Τι πάει λάθος με τον σοσιαλισμό; Τίποτα, απλά  τρέφονται με γάτες, σκύλους και περιστέρια προκειμένου να επιβιώσουν! Συνδυασμός σοσιαλισμού και αυταρχισμού κινεί τα νήματα μιας πρωτόγονης ζωής . Όλοι είναι «ζωντανοί νεκροί». Καταλαβαίνετε λοιπόν, πως δεν περισσεύει χώρος για αναρτήσεις παρηγοριάς στο διαδίκτυο.

Ο Μαδούρο έχει βέβαια, έναν άσσο στο μανίκι του, καθώς η αστυνομική βιαιοπραγία πλημμυρίζει τους δρόμους με αίμα. Το πορτραίτο της Βενεζουέλας είναι βυθισμένο στο κόκκινο χρώμα. Εκατοντάδες διαδηλωτές – θύματα και 0 δικαιοσύνη στο πηλίκο! Η δημοκρατία και ο ανθρωπισμός έχουν αποτύχει προ πολλού! Ο υπόκοσμος εξάλλου κατέχει τα ηνία της χώρας. Η Βενεζουέλα αποτελεί χωρίς αμφισβήτηση ένα failed – state.

Στην άλλη όψη του νομίσματος, ενώ ο λαός ζει σαν ποντίκι μέσα στη φάκα ο πρόεδρος προσπαθεί να ενισχύσει τις εξουσίες του θεσπίζοντας την Συντακτική Συνέλευση. Αποδίδει μάλιστα, τα αίσχη της εξουσίας του στην καπιταλιστική πολιτική των ΗΠΑ, την “εγκληματική αυτοκρατορία” όπως έχει επισημάνει και ο ίδιος.

Αναγνώστη,  αντίδοτο στην οδύνη της επικαιρότητας δεν είναι ο “διαδικτυακός” ανθρωπισμός. Η Βενεζουέλα χρειάζεται εν τέλει, κάτι παραπάνω από προσευχές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Προς το παρόν, η αλλαγή του καθεστώτος μοιάζει με ουτοπία.

 

More about Ζένια Μαυρογονάτου

Σπουδάζει στο τμήμα των Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς.To eponymous view είναι η πρώτη της αρθρογραφική απόπειρα. Υπερβολικά τελειομανής… (κλασσικός ψυχάκιας) και παθιασμένη με την ξένη λογοτεχνία και την αρθρογραφία, γράφει για να επικοινωνεί με τον εαυτό της και με τους άλλους, μέσα από τη δική της «πινελιά».

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: