ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ Ο 79ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗ ΔΡΑΜΑ

November 4, 2017

Ο σάλος που προκλήθηκε με την εν ψυχρώ δολοφονία επίδοξου κλέφτη από τον 79χρονο ιδιοκτήτη του οικήματος στη Δράμα δεν με άφησε αδιάφορο. Το θέμα με ενδιέφερε τόσο πολύ, ώστε να διαβάσω όλα τα σχετικά σχόλια κάτω από τις διάφορες δημοσιεύσεις της είδησης στα social media, σε μια προσπάθεια να πιάσω το σφυγμό της κοινωνίας.

Ο λόγος που αφιέρωσα τόσο χρόνο είναι ο ακατανόητος για εμένα ντόρος που προκάλεσε η υπόθεση. Διαβάζοντας την πρώτη φορά το σύντομο ιστορικό, σκέφτηκα “μια είδηση που θα έπρεπε να περάσει στα ψιλά” γιατί ήταν ξακάθαρη από τη νομική της πλευρά.
>Γιατί τόση φασαρία; Ποιοι έκαναν την ιστορία είδηση, με ποιες νομικές γνώσεις και ποιες ηθικές αξίες;

Πριν εισέλθω στον πυρήνα της σκέψης μου, κρίνω δέον να διευκρινιστεί ότι ούτε έρευνα έκανα, ούτε μεθοδολογικά εργαλεία χρησιμοποίησα, παρά μόνο παρατήρηση, για να εξάγω ένα βασικό πρώτο συμπέρασμα στο οποίο κατέληξα: Οι εκατοντάδες υποστηριχτές του φονιά, που όλες αυτές τις μέρες φωνάζουν “Αθώος” και “Λίγα του έκανε” είναι οι ίδιοι που κάθε λίγο “βγαίνουν απ τις τρύπες τους” για να αποτυπώσουν τα απωθυμένα του μέσου αμόρφωτου, αιμοδιψή και φοβισμένου ανθρώπου. Είναι οι ίδιοι που κάθε μέρα πλυθαίνουν περισσότερο.
Μπροστά σ’ αυτά τα σχόλια, οι φωνές της λογικής σβήνουν.

Έχοντας σκιαγραφίσει το προφιλ όσων ανήγαγαν τη ιστορία σε είδηση πανελλαδικής εμβέλειας,  stalkκάροντας με τις ώρες κυρίως χρυσαυγίτικα προφιλ, εισέρχομαι στην ουσία του θέματος, που αποτέλειται από ένα ηθικό (“και λίγα του έκανε“) κι ένα νομικό (“αθώος“) μέρος.

Και πραγματικά δεν χρειάζεται να είναι κανείς δικηγόρος ή φοιτητής νομικής, όπως ο γράφων, για να το δει από τη νομική του πλευρά. Ο δράστης υποστήριξε ότι βρισκόταν σε αυτοάμυνα. Για να βρίσκεσαι σε άμυνα, πρέπει να υπάρχει πρώτα επίθεση. Οι κλέφτες ήταν άοπλοι. Δεν το σημάδεψαν, δεν απείλησαν τη ζωή του. Προσπάθησαν να μπουν -ούτε καν μπήκαν- για να κλέψουν -ούτε καν έκλεψαν. Ισως ούτε να γνώριζαν ότι έμενε στον πάνω όροφο ο ιδιοκτήτης.
Εκείνος ψύχραιμος, πήρε την καραμπίνα, σημάδεψε και αφαίρεσε μία ζωή. Δεν υπάρχει καν επίθεση, για να υπάρχει άμυνα. Ούτε φυσικά υπάρχει κατάσταση ανάγκης, κατά την οποία θυσιάζεις ένα αγαθό για να σώσεις ένα μεγαλύτερης αξίας. Δεν υπάρχει αγαθό μεγαλύτερης αξίας από τη ζωή.
Θα μπορούσα μόνο να αμφισβητήσω το δόλο του για ανθρωποκτονία. Αθώος δεν είναι σε καμία περίπτωση.

Όσον αφορά στο έτερο κομμάτι της σκέψης μου, την ηθική διάσταση της υποστήριξης του συγκεκριμένου φόνου, συμπεραίνω για άλλη μια φορά την αμορφωσιά του νεοέλληνα. Η ηθική των υποστηρικτών του, δείχνει εν δυνάμει δολοφόνους.
Αρχιδάτος ο παππούς“, “έπρεπε να τον αφήσει να σαπίσει κιόλας“, δεν ήταν ένα και δύο σχόλια που διάβασα, αλλά εκατοντάδες. Εκατοντάδες. Και απορώ πραγματικά πώς με μυαλά που ανήκουν στον μεσαίωνα, έχει καταφέρει τέτοια πρόοδο το ανθρώπινο γένος. Αν διψάτε για αίμα, ας επαναφέρουμε και τη θανατική ποινή. Αν δε θέλετε να παίρνει την ευθύνη το κράτος, ας εφαρμόσουμε το νόμο της ζούγκλας: Με έβρισες; Σε σκότωσα. Αν έχω πιει τον καφέ μου, μπορεί να είμαι και πιο επιεικής.
Όπως κρίνει το δίκαιο ο καθένας κάθε φορά στο μυαλό του.

Το σύγχρονο δίκαιο στα μάτια μου είναι πραγματικά δίκαιο. Στο Βυζάντιο όταν έκλεβες σου έκοβαν το χέρι. Δεν σε σκότωναν καν! σε μια άρρωστα απολίτιστη κοινωνία. Ο 79χρονος με ποια ηθική “καλά του έκανε”; Σήμερα μπορεί να μπεις φυλακή, ανάλογα με το τι έκλεψες. Αλλά πρώτα θα περάσεις από προανάκριση, από ανάκριση, θα απολογηθείς, θα κριθείς από το δικαστήριο, έπειτα έχεις το δικαίωμα να αμφισβητήσεις αυτή την κρίση, θα απολογηθείς ξανά, θα σε κρίνουν διαφορετικοί δικαστές. Το δίκαιο είναι ανθρωποκεντρικό, είναι σχολαστικό, πιστεύει στις δεύτερες ευκαιρίες, δε θέλει τους ανθρώπους στις φυλακές. Η θανατική ποινή έχει σχεδόν παντού καταργηθεί, όπως κι η αυτοδικία.
Όποιος πιστεύει ακόμα στο “οφθαλμός αντί οφθαλμού” είναι επικίνδυνος για την κοινωνία και τις δικαιικές αξίες.

Η δικαιοσύνη μπορεί να μην το κάνει πάντα, αλλά το Δίκαιο προσπαθεί αέναα να αποδώσει στον καθένα ό,τι του αξίζει.

Όπως το 1996, όταν ο ίδιος άνθρωπος σκότωσε ξανά επίδοξο ληστή από το ίδιο μπαλκόνι, και του έδωσε αυτό που του άξιζε: τον αθώωσε. Με τη διαφορά ότι ο ληστής τότε είχε πυροβολήσει πρώτα εναντίον του, και ορθά αναγνωρίστηκε άμυνα. Την Κυριακή όμως, ο 79χρονος ήταν οπλισμένος εναντίον άοπλων. Μπορούσε να ρίξει προειδοποιητικά. Αν τον είχαν κλέψει, μπορούσε να τους τραυματίσει ελαφρά για να πάρει πίσω τα κλοπιμαία. Πάλι το σύγχρονο δίκαιο θα τον αθώωνε. Υπάρχουν δίκαιες λύσεις.

Ο 79χρονος που υποστηρίζετε, λόγω αυτού του Δικαίου δεν θα απειληθεί με την ηλεκτρική καρέκλα, ακόμα κι αν αποδειχθεί πως είχε σκοπό να σκοτώσει. Λόγω ηλικίας θα φάει ελάχιστα χρόνια. Λέτε τι θα κάναμε αν μπάινανε σπίτι μας. Δε θα σκοτώναμε άοπλο, όχι για να το παίξουμε πολιτισμένοι, αλλά γιατί είμαστε πολιτισμένοι. Αν χρειαστεί θα ρίξουμε στα πόδια του κλέφτη, θα ρθει η αστυνομία, θα δικαστεί, θα φυλακιστεί. Η ανθρωπότητα προοδεύει, δε ζούμε σε σπηλιές εδώ και χιλιετίες. Συνακόλουθα πρέπει να προοδεύει και το περί δικαίου αίσθημα.
Όποιος δεν ακολουθεί είναι επικίνδυνος.

Και για να κλείσω: Δε λυπάμαι που υπάρχουν ηλίθιοι συνάνθρωποι μας, γιατί ξέρω ότι έτσι είναι η κοινωνία. Λυπάμαι που καθημερινά αποδεικνύεται ότι η ίδια η κοινωνία έχει αποτύχει να εμφυσήσει τις σύγχρονες δικαιικές αρχές στους πολίτες της, που κουβαλάνε μυαλά μεσαιωνικά, που διψούν για αίμα, που οπλοφορούν, που σκοτώνουν αδερφους για ένα χωράφι γιατί “είναι δίκαιο“.

Αν δεν το έχεις καταλάβει ακόμα, το άρθρο δεν αφορά στον 79χρονο, αλλά σ’ όσους με τόση ευκολία υπερασπίζονται την πράξη του. Σε όσους δείχνουν την ευκολία με την οποία θα έπαιρναν το νόμο στα χέρια τους.

Αύριο μπορεί να είμαι εγώ κι οι αγαπημένοι μου άνθρωποι, γι αυτό λυπάμαι περισσότερο.

More about ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ

Συνήγορος του διαβόλου κι αθυρόστομος, από τη στιγμή που θεωρεί ανούσιο να σχολιάζει την επικαιρότητα εφόσον δεν κάνει ρεπορτάζ, καταπιάνεται συνήθως με θέματα ταμπού γύρω από τη φιλοσοφία, την πολιτική και τη θρησκεία. Ενίοτε και τα ταξίδια. Βασικά όπως ξυπνήσει. Πάντως του αρέσει να προκαλεί με τις απόψεις του και δεν το κρύβει. Αν και βαμμένος Αεκτζής, καταλαβαίνει ότι έχει μπαμπά τον Μαρινάκη, κι από μικρός προσεύχεται να δει τουλάχιστον ένα πρωτάθλημα στη ζωή του. Προς το παρόν εις μάτην. Στα ελεύθερά του πρωινά σπουδάζει νομική και ασχολείται ενεργά με το φοιτητικό κίνημα και την παράταξη του “Δούκισσα Νομικής”, ενώ τα βράδια τρίβει πάγκους στην Α2 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: