ΖΉΤΩ ΤΑ ΑΝΘΡΏΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΏΜΑΤΑ

December 10, 2017

” Επειδή η αναγνώριση της αξιοπρέπειας που είναι σύμφυτη σε όλα τα μέλη της ανθρώπινης οικογένειας, καθώς και των ίσων και αναπαλλοτρίωτων δικαιωμάτων τους αποτελεί θεμέλιο της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ειρήνης στον κόσμο. Επειδή η παραγνώριση και η περιφρόνηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου οδήγησαν σε πράξεις βαρβαρότητας που εξεγείρουν την ανθρώπινη συνείδηση και η προοπτική ενός κόσμου όπου οι άνθρωποι θα είναι ελεύθεροι να μιλούν και να πιστεύουν, λυτρωμένοι από τον τρόμο και την αθλιότητα, έχει διακηρυχθεί ως η πιο υψηλή επιδίωξη του ανθρώπου. Επειδή έχει ουσιαστική σημασία να προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα από ένα καθεστώς δικαίου, ώστε ο άνθρωπος να μην αναγκάζεται να προσφεύγει, ως έσχατο μέσο, στην εξέγερση κατά της τυραννίας και της καταπίεσης”, για όλους αυτούς τους λόγους και πολλούς ακόμα υπογράφτηκε η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΟΔΔΑ).

Η υιοθέτηση του κειμένου αυτού έγινε στις 10 Δεκεμβρίου 1948, γι’ αυτό και σήμερα γιορτάζουμε την παγκόσμια ημέρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προς τιμήν της διακήρυξης που υπήρξε αποτέλεσμα των συνεπειών του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Με τις αρνητικές εμπειρίες που μας άφησε ο πόλεμος ( 60 εκατομμύρια τουλάχιστον άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ), η διεθνής κοινότητα άρχισε να συνετίζεται σιγά-σιγά με στόχο πλέον να αποτρέψει αντίστοιχες μελλοντικές αγριότητες. Έτσι, συγκροτήθηκε Επιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων από 9 χώρες και επιλεγμένη με γεωγραφικά κριτήρια. Στην Επιτροπή συμμετείχε η Ελεανορ Ρούσβελτ από τις Η.Π.Α, ο Ρενέ Κασίν από τη Γαλλία, ο Π.Σ Τσάνγκ από την Κίνα και άλλοι, οι οποίοι με αφετηρία το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, έθεσαν τις βάσεις για μια πιο δημοκρατική και ανθρωπιστική κοινότητα.

Αξίζει να αφιερώσουμε μερικές γραμμές για τον Ρενέ Κασίν, επιφανή Γάλλο νομικό και δικαστή, καθώς ο ρόλος του στην όλη διαδικασία υπήρξε καθοριστικός. Ο Κασίν απέφευγε τις διακρίσεις και επέμενε στην προστασία τόσο των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων των δυτικών κρατών, όσο και των κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων των ανατολικών κρατών. Επέμενε δηλαδή στο να κηρυχθούν όλα τα δικαιώματα και των δυο πλευρών εξίσου σημαντικά.

Έτσι, στην Οικουμενική Διακήρυξη συνοψίζονται οι απόψεις των κρατών για τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Ωστόσο, δεν πρόκειται για ένα νομικά δεσμευτικό κείμενο. Με αυτό αναγνωρίζονται κυρίως σε παγκόσμιο επίπεδο οι αρχές που πρέπει να ακολουθούν τα κράτη στο τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι η διακήρυξη αυτή αποτέλεσε την αφορμή να υπογραφούν στη συνέχεια το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά διακαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά δικαιώματα. Η Ελλάδα έχει κυρώσει και τα δύο σύμφωνα, με τους νόμους 2462/1997 και 1532/1985 αντίστοιχα και βάσει του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου.

Μερικά από τα δικαιώματα που αναφέρονται στην ΟΔΔΑ είναι: το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική ασφάλεια, η ισότητα απέναντι στο νόμο, η απαγόρευση της δουλείας και των βασανιστηρίων, το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης κ.α

 

Οι περισσότεροι που έχουν μεγαλώσει εν καιρώ ειρήνης και η μόνη σχέση που έχουν με τον πόλεμο προκύπτει από συγγενείς που τον βίωσαν, από βιβλία ιστορίας ή από ταινίες που είδαν μεγαλώνοντας, δεν αντιλαμβάνονται πλήρως την αξία των δικαιωμάτων τους. Η ζωή, η ελευθερία, η ισότητα και πολλά άλλα, θεωρούνται πλέον δεδομένα, σαν να μην μας άγγιξε ποτέ ο πόλεμος, σαν αυτά τα δικαιώματα να υπήρχαν πάντα. Ακόμη, όμως, και στο σήμερα που διακρίνεται για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία τα δικαιώματα αυτά δεν προστατεύονται απόλυτα. Οι περιορισμοί τους πληθαίνουν και οι παραβιάσεις αυξάνονται όλο και περισσότερο. Έτσι, η προστασία που μας εγγυώνται κείμενα, όπως το Σύνταγμα, οι Οικουμενικές διακηρύξεις και οι Διεθνείς Συμβάσεις, είναι αρκετές φορές εικονική. Τα δικαιώματα, πράγματι, είναι πολύ ωραία, αλλά μόνο για όσο καιρό δεν χρειάζεται να τα επικαλεστούμε. Όταν τα χρειαστούμε, τότε ενίοτε θα διαπιστώσουμε δυστυχώς, ότι αυτό το χαρτί που αποτελεί ανώτερο νόμο του κράτους ή εκείνη η σύμβαση που καταδέχτηκαν να υπογράψουν αντίπαλα μεταξύ τους κράτη, ξαφνικά δεν έχει την αναγραφόμενη σημασία. Κάπου εκεί θα υπάρχει για παράδειγμα μια αντίθετη ερμηνεία ή απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου που θα ανατρέπει τα δεδομένα και θα μας παίρνει πίσω αυτό που κάποτε θεωρούσαμε δεδομένο και κατοχυρωμένο. Γιατί έτσι συμβαίνει στα πολιτισμένα δυτικά κράτη…

 

Στη δε Ανατολή τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Χειρότερα μεν, αλλά ξεκάθαρα. Τα ανατολικά κράτη δεν φορούν μάσκες. Διακηρύσσουν προδήλως, ότι με βάση τη θρησκεία και τον πολιτισμό τους, δεν αναγνωρίζουν πολλά από τα θεμελιώδη σε εμάς δικαιώματα, γι’ αυτό και περνούν τεράστια ανθρωπιστική κρίση. Το ξέρουμε φυσικά, αλλά δεν κάνουμε τίποτα παρ’ όλα αυτά! Ισχυρά κράτη, διεθνείς οργανισμοί, επιφορτισμένοι με την προάσπιση και προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου παραμένουν αδρανείς, τόσο που η απώλεια ανθρώπινων ζωών στην Ανατολή φαντάζει πλέον φυσιολογική και αναμενόμενη, οπότε γιατί να μπούμε στον κόπο να προσπαθήσουμε, σωστά;

Μην απελπίζεστε, όμως, γιατί εκεί έξω υπάρχουν ακόμη Άνθρωποι (με Α κεφαλαίο), οπότε τίποτα δεν έχει χαθεί ακόμη. Μπορεί, πράγματι, σε διεθνές επίπεδο να δυσκολευόμαστε να επηρεάσουμε τις καταστάσεις μιας και οι ηγέτες των κρατών προστατεύουν και φρουρούν μέρα-νύχτα κυρίως το χρήμα, αλλά σε ατομικό επίπεδο υπάρχουν άνθρωποι που αναλώνονται κυριολεκτικά στην προστασία ανθρώπινων ζωών με οποιοδήποτε τρόπο. Η αλήθεια είναι πως από τους χίλιους, μπορούμε συνήθως να σώσουμε μόνο τον έναν, αλλά και γι’ αυτόν τον έναν αξίζει έστω να προσπαθήσουμε , ξεκινώντας έτσι το δικό μας προσωπικό αγώνα υπέρ της ανθρωπότητας.

Απολαύστε, λοιπόν, τα ανθρώπινα δικαιώματα, όσο ακόμα τα έχουμε!

More about ΧΡΙΣΤΙΑΝΑ ΜΠΙΜΠΟ

Σπουδάζει στη Νομική Σχολή Αθηνών και δηλώνει ερωτευμένη με το ποινικό δίκαιο. Μιλάει Αγγλικά, Γερμανικά και ευελπιστεί να μάθει ακόμη περισσότερες γλώσσες, καθώς και τους πολιτισμούς που κρύβονται πίσω από αυτές. Έχει μεγαλώσει στην πανέμορφη Ζάκυνθο, το φιόρο του Λεβάντε όπως την αποκαλούν, οπότε λατρεύει οτιδήποτε έχει να κάνει με τη θάλασσα. Έχει ασχοληθεί με το χορό ( latin, ballroom ) και πρόσφατα προέκυψε και η αρθρογραφία, η οποία την έχει γοητεύσει ήδη!!! Το μότο της: Life is not about waiting for the storm to pass...but learning to dance in the rain.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ ΔΕΝ ΛΟΓΟΚΡΙΝΕΤΑΙ, ΕΚΤΟΣ ΑΝ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΥΒΡΙΣΤΙΚΟ Ή ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ: