ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟ, ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

January 2, 2018

Και φέτος τα Χριστούγεννα, δεν ευχήθηκα καλά Χριστούγεννα.

Προτίμησα να απευθύνω σε γνωστούς και φίλους “καλές γιορτές”. Όχι γιατί τα Χριστούγεννα δεν είναι ιερή μέρα, ούτε γιατί φοβάμαι να προχωρήσω σε κάποιου είδους ομολογία πίστης. Πολύ απλά, γιατί, μαζί με τους χριστιανούς, οι μέρες των Χριστουγέννων θεωρούνται ιερές κι από τους μουσουλμάνους (ως ημέρες γέννησης ενός από τους προφήτες του Ισλάμ, του Χριστού), συμπίπτουν με το Χάννουκα των Εβραίων και πέφτουν σχεδόν πάνω στην χειμερινή ισημερία (μέρα λατρείας για τις περισσότερες πολυθεϊστικές θρησκείες)- δηλαδή, σημαίνουν εορτασμούς για πολλά ένθρησκα άτομα, που δεν ασπάζονται απαραίτητα τον χριστιανισμό. Είναι, επίσης, μέρες υπερηφάνειας για τους Αφρικανούς και τους έχοντες αφρικανική καταγωγή εν συνόλω, που γιορτάζουν το Kwanzaa (παναφρικανική γιορτή χωρίς θρησκευτικό χαρακτήρα), καθώς και για τους πολίτες του Μπαχρέιν, του Μπαγκλαντές, της Φινλανδίας, του Καζακστάν, της Κένυας, της Λιβύης, της Μογγολίας, του Κατάρ, της Σλοβενίας, της Νοτίου Αφρικής, της Τανζανίας, της Ινδίας, της Ταϊβάν, του Πακιστάν, της Τσετσενίας, του Περού και των Εμιράτων- συνολικά, μέρες μη θρησκευτικών εορτασμών για περίπου το μισό πλανήτη. Τέλος, η ευρεία διάδοση δεν επηρεάζει μόνο αυτούς που έχουν λόγο να γιορτάζουν, αλλά κι αυτούς που δεν έχουν- καθιστώντας τις ημέρες αυτές μια άτυπη (σε πολλά κράτη και τυπική) ευκαιρία για διασκέδαση κι επανόρθωση των σχέσεων με τον περίγυρο. Μπορεί εγώ να γιορτάζω Χριστούγεννα, αλλά υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα κάποιος άλλος να γιορτάζει (και) κάτι διαφορετικό. Είναι κοινή ευγένεια να του ευχηθώ, χωρίς να τον φέρω στη δύσκολη θέση να μου εξηγήσει πως δεν είναι απαραίτητα χριστιανός.

Αυτός είναι ο λόγος που οι προοδευτικοί παγκοσμίως διαλέγουν να εύχονται “καλές γιορτές” κι όχι “καλά Χριστούγεννα”- διότι αντιλαμβάνονται πως δεν ζουν μόνοι τους στον πλανήτη. Όχι επειδή δεν αγαπούν τον μικρό Χριστό, ούτε επειδή θέλουν να αμφισβητήσουν την ύπαρξή του. Κι αυτός είναι κι ο λόγος που, κατά κανόνα, δεν το κάνουν θέμα- δεν είναι πραγματικό ζήτημα, είναι επιλογή ως προς την κοινωνική συμπεριφορά.

Ήδη, όμως, από το 1959, ακραίες συντηρητικές ομάδες στη Δύση έχουν δημιουργήσει το αφήγημα του “Πολέμου κατά των Χριστουγέννων”: την αντίληψη πως, κάθε χρόνο, από αρχές Νοεμβρίου μέχρι μέσα Ιανουαρίου, διαδραματίζεται κάποιου είδους πολιτιστικός πόλεμος μεταξύ συντηρητικών και προοδευτικών, στον οποίο οι προοδευτικοί προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία των Χριστουγέννων, με απώτερο σκοπό την απομάκρυνση των χριστιανών από το πραγματικό μήνυμα των γιορτών. Η ιδέα του “Πολέμου κατά των Χριστουγέννων” αναζωογονήθηκε μετά από σαράντα περίπου χρόνια από τον ακροδεξιό πολιτικό σχολιαστή του FOX News Μπιλ Ο’ Ράιλι, επιβίωσε στην κύρια ροή συντηρητικών δικτύων πληροφόρησης, και σήμερα διασπείρεται από “εναλλακτικούς συντηρητικούς” (alt-right movement), που αποκυρήσσουν τη mainstream πλατφόρμα.

Μια ιδέα στην οποία δεν θα δώσω την αξία της κριτικής εξέτασης. Βασίζεται σε λάθος πληροφορίες: συγκεκριμένα, την αναπόδεικτη θεωρία μιας, εχθρικής προς τη χριστιανική θρησκεία, ατζέντας. Δεν επιδέχεται διαφορετικών απόψεων, είναι λάθος.

Ενδιαφέρον, όμως, έχει η συντήρηση της πεποίθησης πως οι Χριστιανοί βρίσκονται υπό διωγμόν, επειδή υπάρχουν άνθρωποι που γιορτάζουν παράλληλα με τις γιορτές τους. Καταδεικνύει ακριβώς την απαίτησή των συντηρητικών να αναγνωρίζονται τα Χριστούγεννα ως το μοναδικό τεκταινόμενο στις ημέρες- κι όλο αυτό, επιδεικνύοντας πνευματική ωριμότητα εφήβου. Ο συντηρητικός στη Δύση συγκρίνει την προσοχή που είχε όταν καταδυνάστευε μεγάλες μερίδες του πληθυσμού, με την προσοχή που έχει τώρα, που οι πληθυσμοί αυτοί απολαμβάνουν σαφώς μεγαλυτερη ελευθερία.

Και δεν του αρέσει το αποτέλεσμα.

Στο βιβλίο “White Rage: The Unspoken Truth of Our Racial Divide”, η Carol Anderson, διδάκτωρ Ιστορίας και καθηγήτρια Αφροαμερικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Έμορυ, αναλύει τον μηχανισμό με τον οποίο πραγματοποιείται η αυτο- θυματοποίηση του πρώην ισχυρού προνομιούχου: Αρχικά, δικαιολογεί τα προνόμιά του στη βάση της χρόνιας κυριαρχίας της κοινωνικής του ομάδας στον κρατικό μηχανισμό, την οποία ερμηνεύει ως απλή έκφραση της πλειοψηφίας- αυτό, διότι, στην πληροφοριακή του “φούσκα”, δεν έρχεται σε επαφή με απόψεις κριτικές στον μηχανισμό που απονέμει τα προνόμιά του, και, συνεπώς, θεωρεί σύμφωνες με τη (θεμιτή) πλειοψηφία τις θέσεις που τον συμφέρουν. Στη συνέχεια, όταν αναγκάζεται να έρθει σε επαφή με την πραγματικότητα, θεωρεί πως η “σιωπηρή πλειοψηφία” στην οποία ανήκει καταδυναστεύεται, διότι δεν απολαμβάνει πλέον προνόμια του παρελθόντος. Τέλος, αναπτύσσει ρητορική αντίστοιχη με αυτή των θυμάτων πραγματικών συστημικών διακρίσεων, με μια διαφορά: Δεν έχει να επιδείξει συγκεκριμένα περιστατικά στα οποία διακρίνεται άμεσα κι αρνητικά, αλλά λογίζει ως αρνητική διάκρισή του την εξίσωση με άλλες κοινωνικές ομάδες.

Αυτό, στην τελική, είναι και το ασφαλέστερο τεστ για να καταλάβει κανείς αν όντως διακρίνεται αρνητικά, ή αν απλώς τον θίγει η απώλεια προνομίων: η συστημική διάκριση είναι άμεση κι απευθύνεται συγκεκριμένα. Η προνομιακή μεταχείριση μιας χριστιανικής γιορτής είναι στοιχείο διάκρισης, γιατί υπάρχει σε βάρος όλων των άλλων γιορτών. Η εξίσωση μιας χριστιανικής γιορτής με όλες τις υπόλοιπες, όμως, δεν είναι στοιχείο διάκρισης, γιατί δεν διακρίνει κάποια γιορτή συγκεκριμένα- ορίζει, στην ουσία, πως όλες αντιμετωπίζονται το ίδιο.

Οπότε, κι αυτόν, και τον επόμενο Δεκέμβριο, ευχόμαστε σε όλους τους συντηρητικούς “καλές γιορτές”, με την ελπίδα να μας ρωτήσουν γιατί φερόμαστε τόσο άσχημα στα Χριστούγεννα. Τότε θα μπορέσουμε να τους βγάλουμε, έστω και λίγο, από το καβούκι της πληροφόρησής τους, απαντώντας τους: “Ποτέ δεν είπα πως τα Χριστούγεννα είναι λιγότερο σημαντικά από κάθε άλλο τι που γιορτάζει ο πλανήτης αυτές τις μέρες”.

Πάντα με αγάπη, πάντα με ευχές για ευτυχία, ευημερία, κι ένα ευτυχισμένο 2018.

More about ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γραμματόπουλος σπουδάζει νομικά στην Κομοτηνή. Η γραφή του είναι εριστική κι επιτηδευμένη, η σύνταξή του περίπλοκη χωρίς λόγο, κι οι απόψεις του πολλές φορές υπερβολικές- σπανίως, δε, έχει δίκιο. Ποντάρει στην αντίστροφη ψυχολογία για αναγνώστες.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *