ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΥΜΠΙ Η ΑΛΛΙΩΣ ΖΗΤΩ ΤΟ ΝΕΟ 2017, ΤΟ 2018!

January 9, 2018

Οι γιορτές τελείωσαν, αγαπητέ αναγνώστη, πάνε τα μελομακάρονα, οι φωτογραφίες με το δέντρο της πλατείας Συντάγματος στο instagram και οι selfies από τη στολισμένη Πράγα. Μετά τις καθιερωμένες ευχές ευημερίας και υγείας για το νέο έτος, επιστρέψαμε στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Μία καθημερινότητα που βρύθει από μικρές και μεγάλες αισιόδοξες στιγμές προκειμένου να ξεκινήσουμε ευχάριστα το 2018. Στην Ελλάδα που κάνει comebacks μαθαίνουμε για τον οδυρμό της καθηγήτριας Περιστέρας κάθε 5η Ιουλίου, στο πλευρό του ισχυρού αριστερού που δεν λύγισε μπροστά στα μνημόνια. Ακόμα, διαβάζουμε δηλώσεις Βασίλη Λεβέντη και Πάνου Καμμένου για την ονομασία της FYROM, ενώ παράλληλα σκρολλάρουμε στο Twitter στις φωτογραφίες του Τσίπρα με τα σφουγγάρια Καλύμνου και του Άδωνι με τα ανάποδα μαχαίρια βασιλόπιτας. Να μην παραλείψουμε δε και τους εξορκισμούς αγαλμάτων στο Παλαιό Φάληρο.

Αλλά και έξω από τα γεωγραφικά όρια του «θαλασσόδαρτου αγκωναριού», που έγραφε και ο Νίκος Καββαδίας, έρχονται ειδήσεις για ένα χαρούμενο 2018. Ο “small genius” Donald και ο rocket man Kim Jong Un συναγωνίζονται για το ποιός έχει το μεγαλύτερο κουμπί πυρηνικών όπλων στο γραφείο του. Η Τερέζα της Βρετανίας ψάχνει ακόμα το Brexit deal, κόσμος συνεχίζει να σκοτώνεται στη Συρία και στην Υεμένη και στο Ιράν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καθόλου καλά. Όλα αυτά τα γεγονότα στο πρελούδιο του 2018 αποδεικνύουν κάτι πολύ απλό: ότι ο κόσμος ποτέ δεν μπήκε στο 2018, όπως βέβαια δεν μπήκε στο 2017, όπως ποτέ στην ουσία δεν μπήκε σε μία καινούρια χρονιά με την έννοια που προσδίδουμε σε αυτή τη μετάβαση.

Ούτε φιλοσοφική ανάλυση του χωροχρόνου κάνω, ούτε και ήμουν ποτέ ένας ιδεαλιστής ώστε να πιστεύω ότι τα “New Year Resolutions” που κάνουμε πάνω από τραπέζια με γαλοπούλες επεκτείνονται και στην πολιτική, εγχώρια και διεθνή, ή την κοινωνία. Βρίσκω όμως πραγματικά ανατριχιαστική τη σκέψη ότι την ίδια στιγμή που χαζεύουμε τα πυροτεχνήματα του 2018 στον Τάμεση ή στο Dubai, ένα παιδί στην Υεμένη βλέπει την ίδια λάμψη, όχι από πυροτέχνημα, αλλά από τη βόμβα κάποιου αεροπλάνου της Σαουδικής Αραβίας ή κάποιου όλμου των ανταρτών Χούθι. Το χειρότερο δε είναι πως, είτε λόγω μίας υποκριτικής κοινωνικής σύμβασης είτε λόγω του ότι έχουμε ανάγκη να το πιστέψουμε, αισθανόμαστε πως με κάποιο μαγικό τρόπο ο κόσμος θα γίνει καλύτερος το 2018.

Οι ηγεσίες όμως, σαν τους ανθρώπους, δύσκολα αλλάζουν. Ο Τσίπρας δεν θα πέσει το 2018. Ο Trump δεν θα αποχωριστεί το οβάλ γραφείο, ακόμα και αν αποδειχτεί ότι έτρωγε κάθε μέρα στο Κρεμλίνο. Οι θεοκράτες θα συνεχίσουν να κυβερνούν στο Ιράν, ο Κιμ θα εκτοξεύει πυραύλους, ο Πούτιν θα κερδίσει τις προεδρικές εκλογές, ο Άσσαντ θα παραμείνει στον θρόνο της Συρίας. Εκτός πολιτικής, η επιστήμη θα συνεχίσει να δέχεται επιθέσεις. Τα ανθρώπινα δικαιώματα θα συνεχίσουν να καταπατώνται. Βάρκες θα συνεχίσουν να αναποδογυρίζουν στη Μεσόγειο. Η στάση μας απέναντι σε όλα αυτά θα συνεχίσει να είναι η ίδια.

Δεν λέω πως πρέπει να είμαστε πεσιμιστές, ο κόσμος πάντα έτσι ήταν και θα είναι. Απλά δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες. Το 2018 θα είναι μία ακόμα χρόνια σαν τις άλλες. Θα είναι η χρονιά του μεγαλύτερου κουμπιού. Των επικοινωνιακών δηλαδή παιχνιδιών για να αναδειχθεί η πιο ισχυρή υπερδύναμη, ή πιο έξυπνος και ηθικός ηγέτης. Θα είναι η χρονιά που θα συνεχίσουμε να βρίζουμε τον Τσίπρα για τα μνημόνια και τα κομμένα ΕΚΑΣ μόνο που η αντίδρασή μας θα παραμένει στα πληκτρολόγια και στους καναπέδες. Θα είναι η χρονιά που ό,τι συμβαίνει εκτός των ορίων της δικής μας πραγματικότητας, ή θα αντιμετωπίζεται με ένα hashtag στο facebook ή θα περνάει μερικώς ή τελείως απαρατήρητο, γιατί «ποιά Υεμένη βρε μαν μου, έχουμε τα δικά μας προβλήματα εδώ». Σίγουρα το 2018 θα δώσει αρκετές λαβές σχολιασμού στη συντακτική ομάδα του Eponymous. Αλλά θα προκείται απλά για μία καλύτερη ή χειρότερη απομίμηση του 2017.

More about ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΡΔΑΜΑΚΗΣ

Σπουδάζει νομικά αλλά τον συναρπάζουν εξίσου η διπλωματία, η πολιτική, η ιστορία και κάτι που θα ανακαλύψει στην πορεία. Λατρεύει οτιδήποτε βρετανικό, τα έξυπνα μυθιστορήματα και το καλό σούσι. Καυστικός και ενίοτε προβοκάτορας, διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *