ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΟΧΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΩΔΙΑ;

January 27, 2018

Η 27η Ιανουαρίου, έχει ανακηρυχθεί από τα Ηνωμένα Έθνη ως «Διεθνή Μέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος». Ημέρα για να θυμόμαστε την μεγαλύτερη κτηνωδία που έχει προκαλέσει το ανθρώπινο γένος. Ημέρα για να θυμόμαστε που μπορεί να φτάσει ο ανθρώπινος πολιτισμός, τα όρια του και το τέλος του. Ολοκαύτωμα  ήταν η συστηματική, προγραμματική, και κρατική πολιτική πρακτική διώξεων και εξόντωσης περίπου 10 εκατομμυρίων ανθρώπων (6 εκατομμύρια ήταν μόνο οι Εβραίοι), από το ναζιστικό καθεστώς και τους συνεργάτες του. Η λέξη της Αγγλικής «Holocaust» προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «ολοκαύτωμα» και σημαίνει κυριολεκτικά “πλήρως καμμένη προσφορά θυσίας” σε θεό. Η βαρβαρότητα ξεπέρασε τα όρια. Άνθρωποι υποσιτισμένοι, καίγονταν σε φούρνους, παιδιά ηλικίας 10 ετών και μικρότερα τα εξόντωναν σε θαλάμους αερίων, τσιγγάνοι και Εβραίοι υπέστησαν μαρτύρια από τους γιατρούς των Ναζί, που εξέταζαν τις «φυλετικές ανωμαλίες» των ανθρώπων αυτών.

Η σημερινή μέρα, είναι ημέρα Μνήμης και εύλογα έχει καθιερωθεί. Κανείς δεν πρέπει να ξεχάσει τι συνέβη κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ούτε 80 χρόνια δεν έχουν περάσει από τότε που το ανθρώπινο είδος έχασε κάθε ανθρωπινότητα που κατείχε. Αυτό είναι που πρέπει να μας ταρακουνήσει. Κανείς δεν μπορεί να διαβεβαιώσει κανέναν ότι δεν θα ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Καμία Ημέρα Μνήμης, καμία ταινία που ξεμπροστιάζει τους Ναζί, κανένα τραγούδι. Οι άνθρωποι είναι αυτοί που μπορούν να σταματήσουν την κτηνωδία αυτή να ξανασυμβεί.

Την ίδια περίοδο με το Ολοκαύτωμα, ο Αυστριακός φιλόσοφος Καρλ Πόπερ, άμεσα επηρεασμένος από τις θηριωδίες των Ναζί, έγραψε το βιβλίο: «Η Ανοιχτή Κοινωνία και οι Εχθροί της». Το βασικό ερώτημα που καλείται ο Πόπερ να απαντήσει είναι: «Πρέπει μια ανοιχτή κοινωνία, να ανέχεται τους ανθρώπους-τους φορείς που δεν ανέχονται;». Πόσο διαφορετική θα ήταν η ιστορία, αν στην Γερμανία του 1930,  δεν ανέχονταν το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα του Χίτλερ, αν δεν άφηναν το κόμμα του Χίτλερ να “κατέβει” στις εκλογές, επειδή εκπροσωπούσε μια ακραία ιδεολογία.
Αν τον Ιανουάριο του 1933, ο Πρόεδρος της Γερμανίας Χίντεμπουργκ, δεν διόριζε τον Χίτλερ Καγκελάριο και ο Χίτλερ δεν τον έπειθε μισό χρόνο μετά να πάει η Γερμανία ξανά σε εκλογές. Αν ο ίδιος ο Χίντεμπουργκ δεν υπέκυπτε στις πιέσεις των βιομηχάνων και επιχειρηματιών που θεωρούσαν ότι μπορούσαν να ελέγξουν τον Χίτλερ. Η απάντηση του Πόπερ στο ερώτημα που έθεσε και σε όλους αυτούς που θεωρούν ότι μπορούν να «ελέγξουν» ακραίους και ότι πρέπει να ανεχόμαστε ακραίες ιδέες είναι μία: « Η ασύμμετρη ανεκτικότητα, μπορεί να οδηγήσει στην εξαφάνιση της ανεκτικότητας. Αν επεκτείνουμε ασύμμετρη ανεκτικότητα σε αυτούς που δεν δέχονται την ιδέα της ανεκτικότητας, αν δεν είμαστε προετοιμασμένοι να παλέψουμε για μια ανεκτική κοινωνία απέναντι στην επίθεση της μη ανεκτικότητας, τότε η ανεκτικότητα θα καταστραφεί».
Η ανεκτικότητα για κάθε άνθρωπο δημοκρατικό και προοδευτικό, είναι μεγάλης σημασίας. Πρέπει να υπάρχει πλουραλισμός, πρέπει να ακούγονται διαφορετικές απόψεις, ιδέες για την προώθηση της δημοκρατίας. Αλλά αυτές οι ιδέες πρέπει να έχουν ένα βασικό κοινό στοιχείο: Να μην καταπιέζουν την ελευθερία κανενός ανθρώπου, ανεξαρτήτως καταγωγής, κοινωνικής ομάδας κ.α.
Μια ανοιχτή κοινωνία, για να υπερασπίσει τον πλουραλισμό και την δημοκρατία, τα δικαιώματα και την ελευθερία των πολιτών της, πρέπει να απομακρύνει τις ακραίες ιδέες από το εσωτερικό της, εις το όνομα της ανεκτικότητας, για την επιβίωση της και την συνέχεια της, ως σημαντικό μέσο προώθησης ιδεών στην κοινωνία.

Ο Ναζισμός «γέννησε» την μεγαλύτερη κτηνωδία που είδε ποτέ ο άνθρωπος. Ο Ναζισμός όμως, «γέννησε» και συνεχίζει να «γεννάει» τους συνεχιστές του. Αυτούς, που χαιρετάνε ναζιστικά, που θεωρούν ότι το Ολοκαύτωμα ποτέ δεν συνέβη, που θεωρούν τις μειονότητες μηδαμινές και τους εαυτούς τους, «Άρειους». Αυτούς που δεν σέβονται την ελευθερία και τα δικαιώματα του ανθρώπου και με την πρώτη ευκαιρία, σκοτώνουν μετανάστες ή και ομοεθνείς. Αυτούς που ο μισός πληθυσμός, τους ανέχεται, ή δηλώνει άγνοια για την δράση τους. Τους συναντάς παντού. Από τις ΗΠΑ και την Ισπανία, μέχρι την Ελλάδα και την Σουηδία. Είναι οι ναζιστές και οι φασίστες, που απειλούν ότι έχει επανακτήσει η ανθρωπότητα αυτά τα 80 χρόνια και οι περισσότεροι τους ανέχονται, «γιατί πρέπει να ακουστεί η φωνή τους». Τους βλέπουμε στα κανάλια, στην τηλεόραση, μαθαίνουμε για τα χόμπι των Ναζιστών και το τι κάνουν εκτός Βουλής. Όλα αυτά εις το όνομα της ανοχής και του δήθεν πλουραλισμού.

Η προστασία της Δημοκρατίας δεν βρίσκεται σε μια Ημέρα Μνήμης, βρίσκεται στην Ιστορία που έγραψαν οι λαοί που αντιστάθηκαν στο τέρας του Ναζισμού και του φασισμού. Βρίσκεται στις περιγραφές των ανθρώπων που επιβίωσαν από τα «στρατόπεδα του θανάτου», βρίσκεται στο ημερολόγιο της Άννα Φρανκ και στα βιβλία του Πρίμο Λέβι. Η ελευθερία του ανθρώπου δεν χαρίζεται σε κανέναν. Η ιδιότητα της κοινωνίας να επιβιώσει και να ωριμάζει δημοκρατικά, πνευματικά και ανθρώπινα κρύβεται στην ανεκτικότητα. Και στο όνομα αυτής, για την προστασία του ανθρώπινου είδους, πρέπει να απομακρύνουμε τις ακραίες φωνές από την δημόσια σφαίρα. Το Άουσβιτς και το Νταχάου, ποτέ δεν είναι τόσο μακριά όσο φανταζόμαστε. Τα όρια μεταξύ πολιτισμού και βαρβαρότητας είναι δυσδιάκριτα. Και στην ανθρώπινη ιστορία, το κτήνος παίρνει πολλές μορφές.
Όπως έγραφε και Ιταλός Εβραϊκής καταγωγής και επιζών του Άουσβιτς, Πρίμο Λέβι στο βιβλίο του, «Αν αυτό είναι ο άνθρωπος»: «Ο φασισμός ήταν ακόμα παρών, αλλά κρυμμένος μέσα στο κουκούλι του. Προετοίμαζε την αλλαγή του για να εμφανιστεί ξανά με καινούργιο πρόσωπο, μη αναγνωρίσιμο, πιο αξιοσέβαστο, προσαρμοσμένος στις καινούργιες συνθήκες ενός κόσμου ο οποίος έβγαινε από την καταστροφή που ο ίδιος ο φασισμός είχε προκαλέσει»

More about Οδυσσέας Γραμματικάκης

"Επαναστατώ, άρα υπάρχω.", είχε γράψει κάποτε ο Καμύ και από τότε που το διάβασε, δεν σταματά να επαναστατεί. Σπουδάζει Πολιτική Επιστήμη και Διεθνείς Σχέσεις στην Κόρινθο και αγαπάει την Πολιτική. Ακούει ξένη μουσική και αγαπημένο του συγκρότημα είναι οι The Smiths. Τα Σαββατοκύριακα βλέπει αγώνες της Liverpool, που είναι η μεγάλη του αγάπη, και ακόμα ελπίζει ότι φέτος, το πρωτάθλημα είναι δικό τους.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *