ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΞΑΚΟΥΣΤΗ, ΣΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗ ΧΩΡΑ

January 29, 2018

Που έδιωξες τους βάρβαρους και ίσως σε κάποιο καναδικό trust fund είσαι υποθηκευμένη τώρα (οι λιγνίτες σου θα ξεπουληθούν μάλλον προσεχώς). Κατόπιν αυτής της μικρής παραποιημένης «ραγιαδίστικης» (αγαπημένη λέξη στα social media τις τελευταίες ημέρες) παραποίησης του γνωστού ύμνου, ας περάσω στο κυρίως πιάτο. Δεν θα γράψω για το ίδιο το μακεδονικό ζήτημα. Άπειρα λίτρα μελανιού έχουν χυθεί στην αρθρογραφία του. Άλλες τόσες διενέξεις έχουν προκύψει στο Facebook. Και εδώ, στο Eponymous View γράφτηκαν άρθρα και έγινε και ένα ενδιαφέρον podcast. Εγώ θέλω να κάνω δύο σχόλια για το συλλαλητήριο που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη (με την επιφύλαξη ότι τα ίδια θα πω και για αυτό που επίκειται στην Αθήνα). Στην ουσία, θελω να μιλήσω για τον παραλογισμό που προέκυψε. Και ο παραλογισμός είναι συνήθως “two way street”.

Ας ξεκινήσουμε από τη μία άκρη της οδού. Επί μέρες, πριν την διοργάνωση του, χλευαζόταν πανταχόθεν. Την μέρα της διενέργειάς του, η μιντιακή του κάλυψη ήταν μηδαμινή, ενώ κυβερνητικοί βουλευτές το κορόιδευαν σε τηλεοπτικά πάνελ και εκτός αυτών. Αλλά το χειρότερο, κατ’ εμέ, ήταν η απίστευτη γενίκευση που αναπαράχθηκε πολλάκις, πως όλοι όσοι συμμετείχαν στο συλλαλητήριο ήταν φασίστες, ακροδεξιοί και θρησκόληπτοι.

Προφανώς, καθένας έχει δικαίωμα να ασκεί κριτική, ακόμα και με σάτιρα. Αλλά όταν η σάτιρα αυτή βασίζεται σε ανακριβή στοιχεία ή φτάνει μέχρι την κοροϊδία όντως γραφικών πανό για την ιδιοκτησία της Ελλάδας από τον Ιησού Χριστό χωρίς να προχωρά παραπέρα, τότε καταλήγει η ίδια γραφική και κενή ουσίας. Πράγματι στο συλλαλητήριο βρέθηκαν και αρκετοί ακροδεξιοί, από τον στρατηγό Φράγκο μέχρι τα ορφανά του Χίτλερ υπό τον Ηλία Κασιδιάρη. Η αποθέωση δε και η επιδοκιμασία αυτών από ορισμένους πολίτες αποδεικνύει πως υπήρχε και αφανή Ακροδεξιά εντός του πλήθους. Αλλά αυτα δεν επαρκούν για να καπελώσουν ένα ολόκληρο συλλαλητήριο. Θεωρώ ότι πολύς κόσμος προσήλθε με μόνο σκοπό να διαδηλώσει για αυτό που θεωρεί πατριωτικό του καθήκον. Οι στολές αρχαίων πελταστών και οι ιππείς από την Κρήτη ήταν πέρα από τα όρια της ανεκτής κιτσάτης γραφικότητας. Από την άλλη, οι ντουλαμάδες των μακεδονομάχων της πρώτης δεκαετιας 1900 για αυτούς που τους φόραγαν όντως σήμαιναν κάτι. Όσο για την παρουσία ιερωμένων που επίσης σχολιάστηκε, εγώ την επικροτώ. Ναι, οι άνθρωποι αυτοί επιτελούν ένα πνευματικό έργο (και πιό κοσμικό αν λέγεσαι Άνθιμος ή Αμβρόσιος), αλλά δεν παύουν να είναι Έλληνες πολίτες με δικαίωμα να διαδηλώνουν και επιθυμία να έχουν λόγο σε ένα εθνικό ζήτημα.

Αυτό που θέλω να πω είναι απλό. Το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης ήταν σε πολλά σημεία γραφικό, παράλογο και cult. Αλλά και ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε από τα ΜΜΕ, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και μερίδα μη συμμετεχόντων ήταν παράλογος. Ελάχιστοι συγκράτησαν την ουσία πίσω από τα πανό των Χριστιανοταλιμπάν και τον ακατάσχετο οχετό εθνικοαπελευθερωτικής κενολογίας των ομιλητών: ότι μία σημαντική μερίδα του ελληνικού λαού θέλει να εκφράσει ηχηρά την άποψή της για ένα θέμα που θεωρεί σαρξ εκ της σαρκός της εθνικής μας ταυτότητας.

Εδώ βέβαια έγκειται το δεύτερο και τελευταίο σχόλιο που θελω να κάνω με αφορμή το συλλαλητήριο. Για άλλη μια φορά ακούστηκε το σύνθημα «αλήτες, προδότες, πολιτικοί» από τα ίδια άτομα που τους ψήφιζαν, λες και αυτοί δεν έχουν καποια ευθύνη. Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται πως μνημόνια, Τσιπροκαμμένοι, περικοπές δεν την αρκετά για να βγάλουν μαζικά κόσμο στο δρόμο. Αντίθετα στο κάλεσμα του φαντάσματος του Αλεξάνδρου, στίφη Νεολλήνων (και παλαιότερες γενιές) σηκώθηκαν από τους καναπέδες και ξεχύθηκαν στους δρόμους. Και φυσικά επικράτησε ανάλογη πόλωση με την άλλη φορά που ο κόσμος είχε βγει μαζικά στους δρόμους, τον Ιούλιο του 2015.

Έτσι, όποιος εκφράζει αντίθετη άποψη από την εθνική γραμμή, είναι ραγιάς, ανθέλληνας και ονειροπόλος του Νίκου Ζαχαριάδη, «που έλα τώρα ξέρουμε καλά τον ρόλο του ΚΚΕ στη Μακεδονία». Το debate ,που έπρεπε να γίνει, αντικαταστάθηκε με μία, στην καλύτερη περίπτωση. πατριδοκάπηλη κραυγή που συνδυάζει Αριστοτέλη με Βυζάντιο και λόγους του Χριστόδουλου.

Μακεδονία λοιπόν ξακουστή, στου παραλογισμού τη χώρα, αγαπητέ αναγνώστη. Μία χώρα που έχει υποθηκευτεί σε 105 υπερταμεία, που έχει προ πολλού απωλέσει την πραγματική ανεξαρτησία της, σε μία δημοπρασία με bonus 50 έδρες (κλεμμένο από τον Τζίμη Πανούση) ,όπου οι πολίτες της έχουν παραδοθεί στην παράλογη πραγματικότητα, αλλά έχουν ακόμα την ψευδαίσθηση ότι πολεμούν για αξίες και ιδανικά. Πολεμούν δε μόνο και μόνο για να αντιμετωπιστούν εξίσου παράλογα από τους μη προσερχόμενους σε αυτά τα συλλαλητήρια. Κλείνοντας και παραθέτοντας Καβάφη από το «Aλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων—», τα συλλαλητήρια για το σκοπιανό είναι και αυτά «μία στάσις. Νοιώθεται.». Το από ποιούς νοιώθεται και το πώς μένουν μα δούμε.

Πηγή φωτογραφίας: Lato Klodian / EUROKINISSI

More about ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΡΔΑΜΑΚΗΣ

Σπουδάζει νομικά αλλά τον συναρπάζουν εξίσου η διπλωματία, η πολιτική, η ιστορία και κάτι που θα ανακαλύψει στην πορεία. Λατρεύει οτιδήποτε βρετανικό, τα έξυπνα μυθιστορήματα και το καλό σούσι. Καυστικός και ενίοτε προβοκάτορας, διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *