PUNK’S NOT DEAD (YET)

January 31, 2018

“The King is gone, but he’s not forgotten. This is the story of Johnny Rotten..”. Αυτό τραγούδαγε το 1979, ο Neil Young στο τραγούδι του “My my, Hey hey (Out of the Blue)”. Ποιος είναι άραγε αυτός ο Johnny Rotten, που ο Neil Young τον θεωρεί και συνεχιστή του Rock; Ο John Lydon, γεννήθηκε σαν σήμερα 31/1 του 1956 στο Λονδίνο, και έγινε γνωστός το 1975 ως το ηγετικό στέλεχος και τραγουδιστής του θρυλικού συγκροτήματος Sex Pistols. Υιοθέτησε το παρατσούκλι Johnny Rotten που σημαίνει «σάπιος» και αυτό που ακολούθησε ανήκει στην (μουσική) ιστορία. Οι Sex Pistols, θεωρούνται ως το πρώτο πανκ συγκρότημα στην Μεγάλη Βρετανία, σε μια Βρετανία που μαστιζόταν από υψηλή ανεργία και αλλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις.

Με τους Sex Pistols, «γεννήθηκε» το Punk και με το Punk «γεννήθηκε» μια ολόκληρη γενιά. Μια γενιά ριζοσπαστική, που ήθελε να αλλάξει τον κόσμο, που τραγούδαγε για την Αναρχία στο Ηνωμένο Βασίλειο (Anarchy in the UK) και για τα Όπλα του Brixton (Guns of Brixton). Αυτή η αντικομφορμιστική γενιά, κάπου στην πορεία χάθηκε, μαζί με τα είδωλα τους. Ο Johnny Rotten, άλλαξε και πλέον θεωρεί τον Donald Trump «παρεξηγημένο τύπο» και οτι θα ήθελε να γίνει φίλος του. Η φωνή των Clash, Joe Strummer πέθανε αιφνιδίως το 2002, και μαζί του πέθανε η φωνή της αλλαγής. Αυτό το άρθρο, γράφεται προς τιμήν, του μεγαλύτερου ριζοσπαστικού κινήματος μουσικής όλων των εποχών, ανήμερα των γενεθλίων του Johnny Rotten. Γράφεται και για άλλον έναν λόγο. Ποια η πολιτική ψυχή του Punk;
Άραγε, αυτή η πολιτική ψυχή της δεκαετίας του ’70 και ’80, που βρίσκεται τώρα; Για να το θέσω όσο πιο λαϊκά μπορώ. Τι ψυχή θα παραδώσεις ρε Johnny;

Για να καταλάβουμε την πολιτική ψυχή της Punk, πρέπει να εμβαθύνουμε στο πρώτο άλμπουμ (και μοναδικό) των Sex Pistols, το Never Mind the Bollocks”. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1977, και προκάλεσε πολιτικό σάλο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Με μηνύματα όπως, το τέλος της μοναρχίας εδώ και τώρα καθώς και την εμπορευματοποίηση της Βρετανίας, στο God Save the Queen, την Αναρχία στο Ηνωμένο Βασίλειο στο Anarchy in the UK, την παράνοια του διχοτομημένου Βερολίνου στο Holidays in the Sun. Το άλμπουμ των Sex Pistols, σε άλλους μίλησε βαθιά στην καρδιά ενώ άλλοι το απέρριψαν ως προσβλητικό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η σκηνή του Punk στην Μεγάλη Βρετανία (αλλά και στην Αμερική) γεννήθηκε. Για να καταλάβουμε ακόμα περισσότερο και μέσα από τις πράξεις των ίδιων των πρωταγωνιστών, την ψυχή του Punk, καλό είναι να γυρίσουμε τα Χριστούγεννα του 1977, λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του Never Mind the Bollocks. Η Κυβέρνηση των Εργατικών, προωθούσε αντιλαϊκά και αντιεργατικά μέτρα, βοηθώντας ακόμη περισσότερο την Μάργκαρετ Θάτσερ 2 χρόνια μετά να κερδίσει πιο εύκολα τις εκλογές. Τα εργατικά συνδικάτα το ένα μετά το άλλο απεργούσαν, αλλά η Κυβέρνηση ήταν ανένδοτη. Ειδικότερα, το Συνδικάτο των Πυροσβεστών, ζητούσε αύξηση 30% του μισθού τους, και κήρυξε απεργία στις 14 Νοεμβρίου. Η Κυβέρνηση, έλαβε έκτακτα μέτρα καθώς επιστράτευσε το στρατό ώστε να αντικαταστήσει τους απεργούς και κάλεσε τους Άγγλους πολίτες να «πάρουν οι ίδιοι τα μέτρα τους» έτσι ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν πυρκαγιές ή άλλες καταστροφές, αντί να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση με τους πυροσβέστες. Ενώ οι πολιτικοί αδιαφορούσαν για τους πυροσβέστες που η απεργία τους είχε κλείσει μήνα και συνέχιζε, με τους ίδιους τους ανθρώπους να μην έχουν τα βασικά χρήματα, για την αγορά δώρων στα παιδιά τους, πόσο μάλλον για την δική τους επιβίωση, οι Sex Pistols ανήμερα των Χριστουγέννων, διοργάνωσαν 2 συναυλίες για την οικονομική αλλά και την ψυχολογική στήριξη των απεργούντων πυροσβεστών και των παιδιών τους. Ακολούθησε τουρτοπόλεμος και μοιράστηκαν δώρα στα παιδιά που οι γονείς τους αγωνίζονταν για την αξιοπρέπεια τους. Είναι σημαντικό, να καταλάβουμε οτι Punk(=αλήτης), δεν σημαίνει σπάω και ρημάζω. Οι Sex Pistols, οι Clash, οι Jam, οι Fall και από Αμερική οι Dead Kennedys, οι Bad Religion κ.α δεν θέλανε να δούνε τον κόσμο λαμπόγιαλο, αλλά τον κόσμο να αλλάζει προς το καλύτερο. Η αλληλεγγύη, η καταπολέμηση της ανισότητας, το δίκαιο, ο άκρατος καπιταλισμός ήταν οι βασικοί προβληματισμοί αυτών των ανθρώπων.

Τον ίδιο χρόνο, το 1977, ενώ οι Pistols βρίσκονταν υπό διάλυση, οι «πολιτικοί φιλόσοφοι του Punk», ήρθαν για να βάλουν και αυτοί το λιθαράκι τους στην μουσική ιστορία. Ο λόγος για τους The Clash. Αντιμέτωποι με τον Θατσερισμό και την αποδεκάτιση της εργατικής τάξης, τον φυλετικό ρατσισμό που βρισκόταν σε άνοδο στην Βρετανία, οι Clash, έδειξαν μέσα από τα τραγούδια τους την συμπαράσταση τους στους αδύναμους από την πρώτη στιγμή μέχρι και την τελευταία. Στα τραγούδια τους μιλάνε για την ενεργό πολιτική δραστηριότητα των νέων, την δυσκολία εύρεσης δουλειάς και την χαμηλόμισθη εργασία, τάσσονται κατά της αριστοκρατίας και της μοναρχίας και κάθε είδος ρατσισμού.
Ακόμα και όταν γίνανε μεγάλο όνομα στις ΗΠΑ, και πολλοί οπαδοί τους θεώρησαν ότι πλέον ξεπουλήθηκαν, οι Clash αφιέρωσαν το πρώτο άλμπουμ τους που ηχογραφήθηκε στην Αμερική, στο Απελευθερωτικό Κίνημα της Νικαράγουας, «Σαντινίστα», ως ένδειξη συμπαράστασης στον αγώνα του Κινήματος κατά της δικτατορίας και του φασισμού.

Η Punk σκηνή σε Βρετανία και ΗΠΑ, ήταν ανέκαθεν ριζοσπαστική. Άλλες φορές μηδενιστική, ενώ άλλες φορές φιλοσοφημένη. Πάντα όμως στο πλευρό των αδύναμων, εναντίον κάθε κρατικής καταστολής και απόπειρα εκφασισμού της κοινωνίας. Η ψυχή του Punk, αυτή είναι και αυτή πρέπει να είναι. Γιατί αναπτύχθηκε όμως η Punk μουσική; Επειδή η εργατική τάξη στον Δυτικό κόσμο, υπέφερε. Επειδή ο νεοφιλελευθερισμός και ο συντηρητισμός έκρουαν την θύρα και η ακροδεξιά έπαιρνε συνεχώς κεφάλι.
Από την δεκαετία του ’90 και μετά, το Punk άλλαξε μαζί και η φιλοσοφία του, καθώς την θέση του την πήρε το Rap και το Hip Hop. Οι φυλετικές ανισότητες μεγάλωναν, ο ρατσισμός ειδικότερα στις ΗΠΑ γιγαντώθηκε, οι αφροαμερικανοί των εργατουπόλεων της Νέας Υόρκης και της Καλιφόρνια, ξέσπασαν. Ξέσπασαν στην ποίηση και τον ρυθμό(Rhythm And Poetry). Εν έτει 2018, 10 χρόνια μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση, η ψυχή του Punk την πιο ύστατη στιγμή αγνοείται. Οι άνθρωποι που τότε, μίλαγαν για ανατροπή του συστήματος, τώρα έχουν γίνει ένα με το σύστημα και το μόνο που απέμεινε στον κόσμο είναι δύο-τρεις στίχοι να τους θυμίζουν ότι κάποτε επαναστάτησαν. Το Punk άλλαξε την μουσική αλλά, όχι τον κόσμο. Εμπορευματοποιήθηκε και μαζί με αυτό και η ψυχή του και η γενιά του. Ανήμερα των γενεθλίων του τραγουδιστή των Sex Pistols, στην Βρετανία η Συντηρητική Κυβέρνηση, «γκρεμίζει» το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας, ένα από τα καλύτερα και αποδοτικότερα στον κόσμο και στις ΗΠΑ ο Donald Trump, απελαύνει μετανάστες, «χαρίζει» φοροαπαλλαγές στους δισεκατομμυριούχους και χαντακώνει την μεσαία και εργατική τάξη, καθώς διχάζει με την μισαλλοδοξία του έναν ολόκληρο λαό, δίνοντας πάτημα στους νεοναζί να επεμβαίνουν στα πολιτικά της χώρας κάθε λίγο και λιγάκι. Την ίδια στιγμή, 8 άτομα κατέχουν πλούτο, ίσο με τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό. Το Punk, μπορεί να έχει πεθάνει (τουλάχιστον με την μορφή που το γνωρίσαμε την δεκαετία του ’70 και ’80), αλλά η ιδέα του για έναν καλύτερο κόσμο, δεν είναι νεκρή. Είναι μέσα μας. Είναι στους στίχους των Jam και των Dead Kennedys. Είναι στον στίχο των Clash, στο τραγούδι Guns of Brixton: «Όταν σου χτυπήσουν την πόρτα, πως θα αντιδράσεις; Με τα χέρια στο κεφάλι ή με το δάχτυλο στην σκανδάλη;».
Punk’s not dead. Γιατί οι ιδέες, δύσκολα πεθαίνουν, όσο καλά θαμμένες και να είναι στην άμμο.

Bonus Track I: Να σε χαιρόμαστε Johnny. Να θυμόμαστε τον καλό σου εαυτό, τότε που τραγούδαγες ότι δεν υπάρχει μέλλον.

Bonus Track II: Το συγκλονιστικότερο κομμάτι των Clash, που δεν το τραγουδάει ο Strummer. Συμπυκνώνει όλον τον ταξικό πόλεμο που δέχθηκαν οι εργάτες κατά την διακυβέρνηση της Θάτσερ.

More about Οδυσσέας Γραμματικάκης

"Επαναστατώ, άρα υπάρχω.", είχε γράψει κάποτε ο Καμύ και από τότε που το διάβασε, δεν σταματά να επαναστατεί. Σπουδάζει Πολιτική Επιστήμη και Διεθνείς Σχέσεις στην Κόρινθο και αγαπάει την Πολιτική. Ακούει ξένη μουσική και αγαπημένο του συγκρότημα είναι οι The Smiths. Τα Σαββατοκύριακα βλέπει αγώνες της Liverpool, που είναι η μεγάλη του αγάπη, και ακόμα ελπίζει ότι φέτος, το πρωτάθλημα είναι δικό τους.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *