ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ “ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ” ΣΗΜΑΙΝΕΙ “ΦΑΣΙΣΤΑΣ”

February 4, 2018

Σήμερα πραγματοποιήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα αν όχι το μεγαλύτερο συλλαλητήριο των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας, επαγγέλματος, ιδεολογικής και πολιτικής ταυτότητας έσπευσαν στο Σύνταγμα να διαδηλώσουν και να φωνάξουν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, δίνοντας μήνυμα στην κυβέρνηση για την τρέχουσα διαπραγμάτευση, σχετικά με την ονομασία του γειτονικού κράτους. Ενωμένος λοιπόν ο ελληνικός λαός, κάτι που συμβαίνει αρκετά σπάνια, έδειξε την πατριωτική του συνείδηση και ενίσχυσε την διαπραγματευτική θέση της χώρας του, σε ένα κρίσιμο ζήτημα, που παρουσιάζει σύνθετα και επικίνδυνα σημεία για τη χώρα μας. Όλα μια χαρά έτσι; Εεεε όχι. Προφανώς και όχι.

Τόσο τις προηγούμενες μέρες, όσο και ειδικά σήμερα ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας με κάθε μέσο εξύβριζε όποιον θα συμμετείχε στο συλλαλητήριο. Κυβερνητικοί βουλευτές χαρακτήρισαν το συλλαλητήριο και τους εκπροσώπους και συμμετέχοντες του, ακροδεξιούς και εθνικιστές, ενώ ειδικά αν άνοιγε κάποιος το facebook, η πλειοψηφία των αναρτήσεων, αφορούσε στη νομιμοποίηση της Χρυσής Αυγής μέσω του συλλαλητηρίου και σε ιδιαίτερα προσβλητικούς χαρακτηρισμούς (κυριάρχησε το φασίστας) για όποιον τολμούσε να κατέβει στο Σύνταγμα.

Και η προσωπική μου απορία είναι γιατί; Η καλύτερα τι ζόρι τραβάτε φίλοι μου;

“Μα Λάμπρο στην πλατεία θα είναι οι Χρυσαυγήτες γίνεται να διαδηλώνουν μαζί τους;”

Όχι δε διαδηλώνουν μαζί τους, δε τους αφορά ότι θα βρίσκονται Χρυσαυγήτες και άλλα γραφικά φασιστοειδή στην πλατεία. Και δεν εξαρτούν την παρουσία τους σε ένα χώρο, από το ποιος βρίσκεται 100 μέτρα πίσω τους, όταν η παρουσία τους αποτελεί συνέπεια πολύ σημαντικών ζητημάτων για την πατρίδα τους. Δε συνεργάζονται, δε τους νομιμοποιούν, δε τους σφίγγουν το χέρι. Και δεν ανέχονται να χαρακτηρίζονται οι ίδιοι και η διαδήλωση, στην οποία συμμετέχουν, από μια μειοψηφία ναζιστών που ψάχνει εκλογικό ακροατήριο. Αλλά για μισό λεπτό. Πώς γίνεται η παραπάνω κριτική να γίνεται από άτομα που πρωτοστάτησαν στην γνωστή “Πλατεία των Αγανακτισμένων” στην οποία η Χρυσή Αυγή, είχε μόνιμο δικό της χώρο, εκεί νομιμοποιήθηκε στα μάτια των πολιτών και η συγκεκριμένη πλατεία ήταν η αιτία της εισόδου της στη βουλή; “Μα Λάμπρο εμείς τους Χρυσαυγήτες τους σιχαινόμαστε και προφανώς δε θέλαμε την παρουσία τους εκεί”. Συμφωνώ απόλυτα. Τι αλλάζει στο συγκεκριμένο συλλαλητήριο δεν αντιλαμβάνομαι.

“Μα Λάμπρο ο κόσμος δε σηκώθηκε από τον καναπέ του για τα μνημόνια και την καταστροφή κάθε δικαιώματός του και σηκώνεται για το όνομα μιας ξένης χώρας”

Ο κόσμος δε σηκώθηκε από τον καναπέ; Μιλάμε για την ίδια χώρα; Για τη χώρα που στην πενταετία 2011-2015 έγιναν 27.103 διαδηλώσεις, δηλαδή 15 διαδηλώσεις μέσο όρο τη μέρα για 5 συνεχή χρόνια; Για τη χώρα που έρχονταν δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο να παρουσιάζουν την έκρυθμη κατάσταση που είχε καθημερινώς το κέντρο; Για τη χώρα που οδήγησε το Hollywood μέσα από ταινίες να ασχοληθεί με τα επεισόδια που συνέβαιναν στο Σύνταγμα; Αν μιλάμε για την ίδια χώρα κάτι δεν πάει καλά. Αλλά ας υποθέσουμε ότι αρκετοί από τους πολίτες κατεβαίνουν για πρώτη φορά. Δηλαδή θεωρούν αξιολογικά σημαντικότερη την εθνική τους κυριαρχία και τη διασφάλιση της κληρονομιάς των προγόνων τους, από τα χρήματα που μπαίνουν κάθε μήνα στην τσέπη τους. Ψάχνω για το λάθος τους. Και δε διαδηλώνουν για το όνομα μιας ξένης χώρας. Διαδηλώνουν γιατί το όνομα αποτελεί μέρος μιας ιδεολογικής συνέχειας του γειτονικού κράτους που έχει μεγαλώσει γενιές μαθαίνοντας τους μέσα από τα σχολικά τους βιβλία και το Σύνταγμα τους ότι αποτελούν το μακεδονικό έθνος και τα σύνορά τους εκτείνονται μέχρι τη Θεσσαλονίκη. Αν αυτό εσύ δε το θεωρείς σημαντικό τουλάχιστον μη χαρακτηρίζεις εθνικιστές όσους το θεωρούν.

Να είμαστε ειλικρινείς; Για την πλειοψηφία όσων πιστεύουν τα ανωτέρω, αυτά είναι προφάσεις. Όλες οι κατηγορίες είναι η κάλυψη για αυτό που πραγματικά πιστεύετε. Ότι θέλετε και μπορείτε να έχετε το μονοπώλιο του δρόμου. Ότι όποιος δε διαδηλώνει για σκοπούς που κατά την κρίση και την ιδεολογία σας είναι οι σημαντικοί, είναι κατευθείαν αντίπαλος σας, είναι εχθρός. Και στο βωμό αυτού του σκεπτικού δεν έχετε πρόβλημα να βρίσετε και να ειρωνευτείτε ακόμα και τον Μίκη Θεοδωράκη, έναν αγωνιστή της αριστεράς που βασανίστηκε και εξορίστηκε για τις ιδέες και τα πιστεύω του, επειδή τόλμησε να μιλήσει στο συλλαλητήριο για την ελληνικότητα της Μακεδονίας και να δείξει την παλιά και πραγματική στάση της αριστεράς, την πατριωτική, μια στάση που τα διεθνιστικά σας πιστεύω σας επιβάλλουν να απεχθάνεστε.

Αλλά υπάρχει κάτι βαθύτερο το οποίο δυστυχώς αποδεικνύεται πλέον περίτρανα και με θυμώνει πολύ. Ότι αν τολμήσεις στην Ελλάδα του 2018 να μιλήσεις για πατρίδα, για σημαία και για οποιοδήποτε άλλο εθνικό σύμβολο είσαι φασίστας. Ειλικρινά με θυμώνει και με θλίβει που αρκεί σε ένα συμπολίτη μου να με δει να σηκώνω την ελληνική σημαία για να με χαρακτηρίσει φασίστα. Με θυμώνει που αν σε μια παρέα δηλώσεις πατριώτης η πρώτη αυτόματη σκέψη των υπολοίπων θα είναι “ρε μήπως είναι Χρυσαυγήτης;” Με θυμώνει, που με ευθύνη όλων μας, παραχωρήθηκε κάθε έννοια πατριωτισμού στην ακροδεξιά προσπαθώντας να κρατήσουμε ίσες αποστάσεις σε ένα γήπεδο που τα άκρα του αν μπουν τελικά μέσα σε αυτό θα αλληλοσκοτωθούν. Όμως δεν είναι αργά να αλλάξει αυτό. Και την αρχή την έκανε ο Μίκης Θεοδωράκης. Γιατί όταν ένας αγωνιστής της αριστεράς, βασανισμένος και εξορισμένος, μπορεί να λέει δημόσια πόσο πατριώτης είναι σκέψου καλά φίλε αναγνώστη αν αξίζει να το κρύβεις εσύ για να μη σε πούνε φασίστα.

ΥΓ 1: Εξεπλάγην θετικά με τα πατριωτικά αντανακλαστικά τις κοινωνίας. Είχε πάρα πολλά χρόνια να γίνει κάτι ανάλογο και πλήθος κόσμου να ασχοληθεί έμπρακτα με εθνικά ζητήματα. Κατά τη γνώμη μου το μέγεθος του σημερινού συλλαλητηρίου θα παράξει πολιτικές εξελίξεις και επί της αρχής θα “απαγορεύσει” στην ελληνική κυβέρνηση να αποδεχθεί ονομασία με τον όρο Μακεδονία για το γειτονικό κράτος, καθώς αυτό θα οδηγήσει στην εκλογική της καταβαράθρωση. Την άποψη μου για το ζήτημα μπορείτε να ακούσετε αναλυτικά εδώ.

ΥΓ 2: Προς αποφυγή κατά τη γνώμη μου δεδομένων παρεξηγήσεων, ο γραφών σιχαίνεται τη Χρυσή Αυγή και κάθε μορφή ολοκληρωτισμού, έχει αρθρογραφήσει για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, έχει αποτελέσει μέρος ομάδας που πήρε συνέντευξη από επιζήσαντα των στρατοπέδων συγκέντρωσης του Β Παγκοσμίου Πολέμου (ναι έχω δει το νούμερο κρατουμένου στο χέρι του) και είναι υπερήφανος που έχει δημιουργήσει ένα site όπου έχει διασφαλίσει την απουσία λογοκρισίας και την ελευθερία γνώμης καθώς, οι απόψεις που κατατέθηκαν για το συλλαλητήριο στα ακριβώς 2 προηγούμενα άρθρα είναι πλήρως αντίθετες με τη δική του. Γιατί δεν θέλει απλώς τη διαφωνία, αλλά την απολαμβάνει. Άρα φίλε αναγνώστη που ήσουν έτοιμος να με πεις φασίστα στα σχόλια, πάτα backspace συνεχόμενα.

Πηγή Φωτογραφίας: newsbomb.gr

More about ΛΑΜΠΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο coach της eponymous team και εμπνευστής του “επώνυμου” εγχειρήματος. Φοιτητής νομικής, με τρέλα για τον (ερυθρόλευκο) αθλητισμό και το ποδόσφαιρο. Λατρεύει τα argument fights (τα αγγλικά τον μάραναν) και αποτελεί ότι πιο geek μπορεί να συναντήσει κανείς σχετικά με το σύγχρονο κινηματογράφο χωρίς να έχει δει το Godfather. Σκέψου το πριν κάνεις πολιτική συζήτηση μαζί του, λογικά θα έχεις πονοκέφαλο στο τρίλεπτο.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *