ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΕΣΘΑΙ ΕΣΤΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑ , Ω ΠΑΤΕΡ!

February 9, 2018

Οι βασικές εξελίξεις  γύρω από την ονομασία των Σκοπίων και προφανώς η εμπλοκή της Εκκλησίας με έκαναν να αρχίσω  να αναρωτιέμαι τους λόγους για τους οποίους οι κληρικοί και κυρίαρχοι εκπρόσωποι της εκκλησίας έχουν τόσο ενεργό ρόλο στο κοινωνικοπολιτικό πράττειν . Βασικά τους καθήκοντα δεν θα έπρεπε να είναι η ενασχόλησή τους με την ευγένεια του πνεύματος , την αναζήτηση του Θεού και την αρωγή όλων όσων παλεύουν; Για ποιους λόγους όχι μόνο θεσμικά αλλά και πρακτικά εμπλέκονται ; Η Εκκλησία εκτός από Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου έχει μετεξελιχθεί  και σε έναν έντονα ενεργό πολιτικό δρώντα !

Εκκλησία και Ομοφυλόφιλοι : Ξέρω πολλούς ομοφυλόφιλους που βιώνουν τον παράδεισο.

Ο περίφημος νόμος του 2015 ουσιαστικά αποτέλεσε την μικρή γιορτή της εξέλιξης καθώς η Ελλάδα ήλθε ένα βήμα  πιο κοντά στην κατάκτηση μιας σύγχρονης οπτικής  σε ένα ‘ζήτημα”,το οποίο  για πολλούς δεν θα έπρεπε επ’ουδενί να τίθεται ως  ζήτημα. Με λίγα λόγια  το 2015 ψηφίστηκε ο νόμος , βάσει του οποίου αναγνωρίζεται από την Πολιτεία η συμβίωση των ομόφυλων ζευγαριών με οτιδήποτε και αν αυτό συνεπάγεται. Όμως στην αντίπερα όχθη  βρέθηκε η Εκκλησία , η οποία έφερε αντιρρήσεις σχετικά με το πόσο υγιές και το πόσο ηθική είναι εν τέλει η “προστασία” αυτών των ατόμων . Ποιο είναι το πρόβλημα;  Από πότε ο κίβδηλος καθωσπρεπισμός μπορεί και έχει δικαίωμα να ορίζει την ζωή των άλλων ανθρώπων ; Μέσα από αυτό το ζήτημα , τον τρόπο που επιλύθηκε από το Κράτος και την στάση των κληρικών ουσιαστικά μήπως απορρέει το συμπέρασμα ότι  η Εκκλησία περισσότερο διχάζει παρά ενώνει ; Μήπως εν τέλει μέσα από την όλη της στάση “καθαρίζει” το ποίμνιο της από την δήθεν ιλαρότητα μερικών γεμίζοντας το με την  οκνηρία κάποιων που μιαίνουν με κάθε δυνατό μέσο την ζωή των υπολοίπων ;   Όλες οι δηλώσεις τωνΜΕΓΑΛΩΝ “ εκπροσώπων την Εκκλησίας έβριθαν φαινομενικής αγνότητας και  σε πολλά σημεία υπέρ του δέοντος ηθικότητας!  Πολλές φορές αισθάνομαι πως αγνοούν ή ξεχνούν ότι  και εκείνοι είναι άνθρωποι! Θα ήθελα να τους πω ότι καταδικάζοντας άλλους δεν σημαίνει ότι παύουν  να υπάρχουν τα δικά τους πάθη ή οι  δικές τους αδυναμίες. Τελειώνοντας αυτό το ζήτημα  θα ήθελα να τονίσω ότι η κριτική σκέψη και η ικανότητα να αντιληφθούμε τι είναι Δέον και τι όχι βρίσκεται στον κάθε άνθρωπο! Η προσκόλληση σε ηθικολογικές καταγγελίες και παραινέσεις με την μορφή απαγορεύσεων κάνει μερικούς ανθρώπους πιστούς ακολούθους και όχι πιστούς κατ’ουσίαν .

 

Ονομασία των Σκοπίων

Η ονομασία των Σκοπίων βρίσκεται στο επίκεντρο των πολιτικών συζητήσεων και αποτελεί την κυρίαρχη ανησυχία των κυβερνητικών σχημάτων καθώς τα συμφέροντα είναι ποικίλα (γεωπολιτικά , πολιτικά , οικονομικά , ιστορικά κλπ.)  Ούτε και εδώ δεν έλειπε η κριτική της εκκλησίας. Θα παραθέσω αυτούσιο ένα απόσπασμα από το κείμενο του Σεβασμιωτάτου  Μητροπολίτη της Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου , το οποίο δημοσιεύτηκε στην “Κιβωτό της Ορθοδοξίας” . “H Εκκλησία της Ελλάδος με τον πλέον επίσημο τρόπο, εξέφρασε δικαίως την άρνησή της στη χρήση του ονόματος «Μακεδονία», για τον ονοματικό προσδιορισμό του κράτους των Σκοπίων ή της π.Γ.Δ.Μ., επειδή θεώρησε ότι η οποιαδήποτε χρήση του συγκεκριμένου ονόματος, είτε ως συνθέτου ονόματος, είτε ως διπλού ονόματος, είτε με γεωγραφικό προσδιορισμό, είτε ονοματικό αποτελεί όχι απλά μια προσβολή αλλά μια αμφισβήτηση της ιστορικότητας των γεωγραφικών ορίων μιας συγκεκριμένης εδαφικότητας της πατρίδας μας, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της γεωπολιτικής και γεωφυσικής υπόστασης στο σύνολό της.” http://ikivotos.gr/post/6229/giati-milhse-h-ekklhsia-gia-thn-onomasia-twn-skopiwn

Μέσα από αυτό το απόσπασμα και από την γενικότερη θέση της Εκκλησίας διερωτώμαι το εάν η ιστορική μας σύνδεση με τον τόπο εξαρτάται από ένα και μόνο όνομα και όχι από τα ιστορικά γεγονότα τα οποία δεν μπορεί κανείς πλέον να τα αμφισβητήσει.  Θεωρώ το κάθε τι που θα ειπωθεί από εκπρόσωπο  της εκκλησίας αρκετά σημαντικό και αυτό γιατί δυστυχώς η ευτυχώς βρισκόμαστε στην εποχή που δρούμε περισσότερο ως πιστοί και λιγότερο ως νουνεχείς πολίτες!Οι ενστάσεις της Εκκλησίας σχετικά με την ονομασία των Σκοπίων έχουν δύο παρακλάδια!  Αφενός έχουν  εθνικό χαρακτήρα αφού φθείρει το όνομα και αλλοιώνει όπως προανέφερα την ιστορία ενός τόπου και αφετέρου θρησκευτικού μιας που η “αποσχιστική” Εκκλησία των Σκοπίων μέσα από μια τυχόν ονομασία που θα περιέχει τον όρο “Μακεδονία” θα επιδιώξει την πραγματοποίηση των  διάφορων διεκδικήσεων της . Ο Θεσμός , η θέση και το ποιόν της Εκκλησίας της δίνει το ελεύθερο να δράσει σε ένα πεδίο αρκετά διευρυμένο μιας που σε ζητήματα sine qua non πολιτικά η ίδια έχει λόγο και πιο συγκεκριμένα ο λόγος της επηρεάζει την συνείδηση των πολιτικών γιατί ας μην ξεχνάμε ότι το ποίμνιο είναι αριθμοί και πίσω από αυτούς τους αριθμούς κρύβονται ικανοποιημένοι πιστοί οι οποίοι εάν είναι ικανοποιημένοι με τις πολιτικές τότε προφανώς θα ψηφίσουν με την ανάλογη χαρούμενη διάθεση !

Θρήσκευμα στην ελληνική ταυτότητα

Είναι το θρήσκευμα ένα στοιχείο που “καθορίζει” ή καλύτερα επικαθορίζει έναν άνθρωπο; Γιατί είναι αναγκαία η πλήρης καταγραφή του στην ταυτότητα του κάθε ένα Έλληνα πολίτη; Αυτό έδειξαν να σκέφτονται οι πολιτικοί ηγέτες της Ελλάδας και εν τέλει αποφάσισαν ότι οι ταυτότητες δεν θα καταγράφουν το θρήσκευμα και αυτό διότι μια ταυτότητα αποτελεί ένα έγγραφο της Πολιτείας και όχι ένα έγγραφο που θα καθορίζει ακόμη και την ενορία στην οποία ανήκει ο κάθε κάτοχος. Η άποψη της Εκκλησίας προφανώς διέφερε! Η βασική της θέση ήταν,  η υποχρεωτική καταγραφή του θρησκεύματος στην ταυτότητα ενώ με τις διάφορες αντιδράσεις που προφανώς είχε επιφέρει η θέση  αυτή , ουσιαστικά υποχώρησαν διεκδικώντας την  “προαιρετικήν” αναγραφή του θρησκεύματος (σύμφωνα με την υπ’αριθμ. 2548 της 1ης Απριλίου 1993 Εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου.) Στην ίδια Εγκύκλιο η Εκκλησία με έντονο ύφος ζητά από τους πιστούς να συνεχίσουν να προσδοκούν με πάθος την αναγραφή του θρησκεύματος στις δικές τους ταυτότητες! Μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι ακόμη και ένα μέτρο,  το οποίο σκοπό είχε την προστασία των οιωνδήποτε θρησκευτικών μειονοτήτων (και προφανώς άλλες πολιτικές σκοπιμότητες ) συνάντησε εμπόδιο στην εφαρμογή του έναν φορέα , ο οποίος προφανώς καλό θα ήταν να ασχολείται με τα του “Οίκου” του. Η μη αναγραφή της θρησκείας δεν θα φέρει και ανάλογη φθορά των θρησκευτικών πιστεύω ούτε αποτελεί μέτρο σύγκρισης του “Πόσο καλός χριστιανός είσαι ;”

Ο τρόπος που θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται η Εκκλησία (ως μια ιδιόμορφη οντότητα) από το κράτος καλό θα ήταν να είναι ανάλογη του περιεχομένου του ενδιαφέροντος της. Θεωρώ παράλογη την τόση μεγάλη εμπλοκή της στα κρατικά ζητήματα. Ας αναλογιστούμε  λίγο τα τόσα σκάνδαλα που έχουν βγει στην επιφάνεια με κυρίαρχα πρόσωπα τους αγνούς εκπροσώπους του θεού στην γη καθώς και το τόσο ακραιφνές μίσος μερικών από τους προαναφερθέντες την διαφορετικότητα που τόσο όμορφα περιπλέκεται μέσα στην πραγματικότητα . Πλέον έχει παραδοθεί και εκείνη στον πολιτικό στίβο δίχως όμως να πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι το ζητούμενο.

Ο λόγος της διχάζει καθώς είναι γεμάτος με στείρες απόψεις και  επικαλυπτόμενος από μια Θεία -επιφανειακή- ευσέβεια. Ο άνθρωπος μετατρέπεται σε πιστό ακόλουθο που έχει διακαή πόθο να αναδειχθεί ο πιο ενάρετος από όλους . Πάνω εκεί πατά και βασίζεται. Μας στοιχειώνει το φάντασμα του Φονταμενταλισμού την ίδια στιγμή που για το φάντασμα του “ΗΘΙΚΟΥ” μίσους δεν κάνουμε τίποτε! 

More about ΚΑΝΕΛΛΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΥ

Και όμως την λένε Κανέλλα ! Στην καθημερινότητα της η συγγραφή ποίησης , η ενασχόληση με το θέατρο , οι σπουδές της στο αντικείμενο της Πολιτικής Επιστήμης και η αγάπη της για τις ωραίες μουσικές παλεύουν για το τι εν τέλει θα κατακτήσει το μυαλό της (ακόμη παλεύουν) . Εκείνη αυτό που κάνει είναι να σκέφτεται ελεύθερα και να ακούει Pink Floyd ... ! Όνειρο της είναι να πάψουν οι στόχοι της να είναι απλές σκέψεις και να γίνουν η δική της πραγματικότητα.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *