THE GOVERNMENT GOT ITS GUN

February 17, 2018

Τι συμβαίνει όταν ένας έφηβος, εισβάλλει σε ένα σχολείο στην Φλόριντα με ένα όπλο στον ώμο και αρχίζει να πυροβολεί παιδιά και καθηγητές; Αφήνει πίσω του 17 νεκρούς και διαλυμένες οικογένειες και ψυχές εφήβων. Αλλά στην ουσία, δεν συμβαίνει τίποτα, ούτε και αλλάζει. Όσο κυνικό και να ακούγεται.

Δεκαεφτά (17) άνθρωποι χάσανε την ζωή τους ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου (14.2) σε σχολείο στην Φλόριντα, όταν ο δεκαεννιάχρονος Νίκολας Κρουζ εισέβαλε στο σχολείο με ένα AR-15 και άρχισε να πυροβολεί μαθητές και δασκάλους.
Ο ίδιος, μέλος νεοναζιστικής οργάνωσης στις ΗΠΑ αλλά και αποβληθείς από το σχολείο, «πήρε» την εκδίκηση του από το εκπαιδευτικό σύστημα σκοτώνοντας 17 ανθρώπους.
Η τραγωδία στο σχολείο του Πάρκλαντ της Φλόριντα, είναι μέσα στις τρεις πιο πολύνεκρες των ΗΠΑ, μαζί με αυτήν στο Κολοράντο το 1999, που σκοτώθηκαν 12 παιδιά και ένας καθηγητής και στο Σάντι Χουκ που δολοφονήθηκαν 20 παιδιά και 6 καθηγητές. Αυτό που πρέπει να προβληματίζει όλον τον κόσμο, όλους τους ενημερωμένους πολίτες είναι το εξής, ότι από το 1968 οι νεκροί από όπλο στις ΗΠΑ είναι περισσότεροι από αυτούς που έχουν χάσει την ζωή τους σε πολέμους. Στατιστικά, υπάρχει τουλάχιστον ένα περιστατικό πυροβολισμού στο πλήθος κάθε μήνα. Το 2015, μια έρευνα στις ΗΠΑ έδειξε ότι οι νεκροί κάθε μέρα από όπλα, φτάνουν τους 36. Και εδώ φτάνω σε αυτό που ανέφερα πιο πάνω. Κάθε μέρα έχουμε δεκάδες νεκρούς εξαιτίας της οπλοκατοχής στις ΗΠΑ, κάθε χρόνο τουλάχιστον ένας μανιακός, εισβάλλει σε σχολεία και ανοίγει πυρ, «γκρεμίζοντας» ό,τι βρει μπροστά του, αλλά η Κυβέρνηση και γενικότερα ο κρατικός μηχανισμός είτε είναι στο τιμόνι Ρεπουμπλικάνοι, είτε είναι Δημοκρατικοί μένουν ασυγκίνητοι. Γιατί;

Αρχικά, το δικαίωμα της οπλοκατοχής προστατεύεται από την δεύτερη τροποποίηση του Συντάγματος των ΗΠΑ καθώς σύμφωνα με αυτό, «υποστηρίζει το φυσικό δικαίωμα της αυτοάμυνας, την αντίσταση στην καταπίεση και το καθήκον του πολίτη να ενεργεί για την υπεράσπιση του κράτους». Δεύτερον, η Εθνική Ένωση Όπλων (NRA), η οποία ασκεί τρομακτική πίεση σε Γερουσιαστές, σε Υπουργούς ακόμα και σε Προέδρους ώστε το δικαίωμα στην οπλοκατοχή, να μην καταργηθεί, ούτε και να γίνει πιο δύσκολο η αγορά όπλου στις ΗΠΑ. Κάπου στην μέση, μπαίνει και το κέρδος, καθώς η NRA, κάθε χρόνο ξοδεύει περίπου 1,5 εκατομμύρια δολάρια. Στις Αμερικάνικες Εκλογές το 2016, ξόδεψε 15 εκατομμύρια σε 34 γερουσιαστές που είναι υπέρ της ασύμμετρης οπλοκατοχής και άλλα 35 εκατομμύρια σε 19 γερουσιαστές που είναι κατά της οπλοκατοχής. Και οι 34 γερουσιαστές εκλέχθηκαν, ενώ οι 19 έχασαν τις εκλογές. Η πίεση άρα που ασκεί η Εθνική Ένωση Όπλων, στην πολιτική είναι τεράστια. Τρίτον, 238 εκατομμύρια όπλα βρίσκονται στα χέρια, απλών πολιτών. Για να το θέσουμε πιο απλά, 238 εκατομμύρια άνθρωποι αυτήν την στιγμή στις ΗΠΑ, έχουν την δυνατότητα να δολοφονήσουν ανά πάσα στιγμή, οποιονδήποτε.

Οι νεκροί, συνεχώς αυξάνονται και οι πολιτικοί, σφυρίζουν αδιάφορα. Θεωρούν ότι το δικαίωμα στην οπλοκατοχή, είναι αδιαπραγμάτευτο. Ένα τεράστιο ποσοστό Αμερικανών, θεωρεί ότι το όπλο, σου προσφέρει ασφάλεια, επειδή κινδυνεύουν από εγκληματίες, κλέφτες και βιαστές. Αψηφούν όμως νόμους, αψηφούν την αστυνομία, τα δικαστήρια, και ως «νέοι σερίφηδες», 238 εκατομμύρια Αμερικάνοι, παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους. Ανάμεσσα σε αυτούς όμως που παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους, μπορεί να είναι και οι βιαστές που κυνηγάνε οι «νομοταγείς πολίτες» με το δίκαννο στον ώμο, μπορεί να είναι ρατσιστές και να βγουν να σκοτώσουν αφροαμερικανούς και ισπανόφωνους, μπορεί να είναι ψυχικά διαταραγμένοι και να μπουν σε ένα σχολείο και να αρχίσουν να «θερίζουν» μαθητές και δασκάλους. Όλα τα είδη ανθρώπων μπορεί να γίνουν «σερίφηδες», καθώς για να αγοράσεις ένα AR-15, είναι πιο εύκολο από το να αγοράσεις και ένα κινητό τηλέφωνο.

Η οπλοκατοχή, συμβαδίζει με τον ατομικισμό, που στις ΗΠΑ οι πολίτες αισθάνονται περισσότερο άτομα παρά κοινωνικά όντα, θεωρούν τους εαυτούς τους απομακρυσμένους από την κοινωνία. Θέλουν να προστατεύσουν πρώτα τον εαυτό τους και την οικογένεια τους και μετά όλους τους υπόλοιπους. Δεν τους ενδιαφέρει ο «έξω κόσμος». Θεωρούν ότι όλοι γύρω τους, θέλουν να τους βλάψουν, να τους κάνουν κακό, για αυτό και αυτοαποκαλούνται σερίφηδες και παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους. Όταν όμως κυκλοφορούν 238 εκατομμύρια όπλα, κάποια από αυτά δεν πάνε μόνο για την προστασία των ατόμων, πάνε σε ανθρώπους μανιακούς, ανεύθυνους, τρελούς (σε πλειοψηφία λευκούς άνδρες) που η Κυβέρνηση των ΗΠΑ τους αποκαλεί «ψυχικά διαταραγμένους». Παρ’ όλα αυτά οι ψυχικά αυτοί διαταραγμένοι, μπορούν και αγοράζουν όπλα, νόμιμα και επίσης μπορούν να αποφασίζουν «νόμιμα», ποιος ζει και ποιος πεθαίνει. Και αυτός ο φαύλος κύκλος της «νομιμότητας» θα συνεχίζεται και θα συνεχίζεται όσο οι βιομηχανίες όπλων, η NRA και οι διάφοροι λομπίστες που θέλουν να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα θα κόβουν βόλτες στο Κογκρέσσο και στον Λευκό Οίκο. Στην Αμερικάνικη πολιτική, ίσως τελικά δεν έχουν σχέση οι νεκροί που οφείλονται στην ασύμμετρη οπλοκατοχή, αλλά ότι δεν θίγονται σημαντικά συμφέροντα. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν θίγονται τα συμφέροντα των βιομηχανιών του θανάτου. Μέχρι εδώ όλα καλά. Μπορεί ο Τράμπ στο διάγγελμα του για την χθεσινή τραγωδία στην Φλόριντα, να είπε ότι κανένας μαθητής και δάσκαλος δεν πρέπει να κινδυνεύει στο ίδιο του το σχολείο, αλλά 17 μαθητές και δάσκαλοι δεν θα επιστρέψουν ποτέ στο σπίτι τους, εξαιτίας ενός τρελού που αγόρασε το όπλο του για να είναι «προστατευμένος». Άλλωστε, τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί και μια νέα πρόταση στο διαδίκτυο για να είναι ασφαλή τα σχολεία στις ΗΠΑ. Οι μαθητές, λέει, να έχουν από ένα όπλο που να το χρησιμοποιούν μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Όπως όλοι αυτοί οι «νόμιμοι πολίτες» που μόνο για νόμιμες περιπτώσεις το έχουν.
Εδώ κολλάει, ο στίχος του Νίκου Γκάτσου στο τραγούδι Κεμάλ.
«Νικημένο μου ξεφτέρι, δεν αλλάζουν οι καιροί. Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί».
Για εμάς τους ονειροπόλους, που ονειρεύονται έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς πιστόλια. Γιατί τα πιστόλια, στο μέλλον γίνονται βόμβες. Καληνύχτα μας – αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.

More about Οδυσσέας Γραμματικάκης

"Επαναστατώ, άρα υπάρχω.", είχε γράψει κάποτε ο Καμύ και από τότε που το διάβασε, δεν σταματά να επαναστατεί. Σπουδάζει Πολιτική Επιστήμη και Διεθνείς Σχέσεις στην Κόρινθο και αγαπάει την Πολιτική. Ακούει ξένη μουσική και αγαπημένο του συγκρότημα είναι οι The Smiths. Τα Σαββατοκύριακα βλέπει αγώνες της Liverpool, που είναι η μεγάλη του αγάπη, και ακόμα ελπίζει ότι φέτος, το πρωτάθλημα είναι δικό τους.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *