ΙΣΛΑΝΔΙΑ: ΜΑΧΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ

February 22, 2018

Μάχες πολιτείας και θρησκείας δίνονται στη Ισλανδία, μετά την πρόταση νόμου, από την Silja Dögg Gunnarsdóttir, μέλος του Ισλανδικού κοινοβουλίου και του προοδευτικού κόμματος, σχετικά με την περιτομή. Το περιεχόμενο του νόμου, προς ψήφιση προβλέπει, ότι η πράξη αφαίρεσης μέρους ανδρικών γενετικών οργάνων για μη ιατρικούς λόγους θα τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως 6 χρόνια. Η Ισλανδία θα είναι η πρώτη χώρα της γηραιάς ηπείρου, που θα απαγορεύσει την περιτομή για θρησκευτικούς λόγους, αν τελικά περάσει ο νόμος από το κοινοβούλιο.

Η είδηση του ενδεχομένου, της εν λόγω απαγόρευσης, έχει θορυβήσει την εβραϊκή και μουσουλμανική  κοινότητα της Ισλανδίας. Οι Εβραίοι της χώρας, σχολιάζουν την απαγόρευση της περιτομής, ως την απαγόρευση μιας από τις πιο βασικές τελετές της θρησκείας τους και την αντιλαμβάνονται ως επίθεση προς τον Ιουδαϊσμό. Ως απάντηση προς τον παραλληλισμό των προοδευτικών της χώρας, της περιτομής με την κλειτοριδεκτομή, το Milah UK, μια οργάνωση του Ηνωμένου Βασιλείου, που υπερασπίζεται το δικαίωμα των εβραίων στην περιτομή και στηρίζει την εβραϊκή κοινότητα της Ισλανδίας, δηλώνει πως δεν αποδέχεται την σύγκριση, καθώς δεν έχει παρατηρηθεί κάποια μακροπρόθεσμη, αρνητική συνέπεια για το παιδί.

Ο Ιμάμης του Ισλαμικού Πολιτιστικού Κέντρου Ισλανδίας Ahmad Seddeeq, κατέκρινε την απαγόρευση λέγοντας πως η περιτομή είναι μέρος της μουσουλμανικής θρησκείας  και οποιαδήποτε τέτοιου είδους παρέμβαση προς την θρησκεία καθιστά την έννοια της ανεξιθρησκίας αντιφατική. Μέρος σχετικά με το θέμα, πήρε και ο Χριστιανός επίτροπος του Ρέυκιαβικ εκφράζοντας την αντίθεση του προς το νομοσχέδιο, προειδοποιώντας ότι τέτοιοι νόμοι θα μπορούσαν να κάνουν τις θρησκευτικές μειονότητες να στραφούν σε ακραίες πρακτικές και εξτρεμισμό, αντιδρώντας στην πολιτεία η οποία κατά κάποιο τρόπο τις ενοχοποιεί. Ανησυχίες σχετικά με το νομοσχέδιο εκφράζουν και άλλοι πνευματικοί ηγέτες στην Ευρώπη, φοβούμενοι ότι η Ισλανδία μπορεί να αποτελέσει μόνο την αρχή και η απαγόρευση στην συνέχεια να ισχύσει και σε άλλα κράτη.

Η Silja Dögg Gunnarsdóttir αντικρούει τους ισχυρισμούς περί ασέβειας της ανεξιθρησκίας, λέγοντας πως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν αφορά το δικαίωμα της πίστης σε οποιαδήποτε θρησκεία, αλλά τα δικαιώματα του παιδιού.

Στην Ισλανδία εκτιμάται ότι ζουν περίπου 250 εβραίοι και 1500 μουσουλμάνοι από τον συνολικό πληθυσμό των 335.000. Το κράτος της Ισλανδίας είναι μια αρκετά ενδιαφέρουσα περίπτωση μελέτης για την νομοθεσία του. Πρόσφατα ψηφίστηκε εκεί νόμος για την γεφύρωση του χάσματος, εισοδήματος ανδρών-γυναικών, σύμφωνα με το οποίο εταιρίες και δημόσιες υπηρεσίες που απασχολούν περισσότερους από 25 εργαζομένους, πρέπει να αποδεικνύουν ότι οι άνδρες που εργάζονται εκεί δεν αμείβονται περισσότερο από τις γυναίκες. Επίσης από το 2005 στην Ισλανδία είναι απαγορευμένη η κλειτοριδεκτομή, δηλαδή ο ακρωτηριασμός των γυναικείων γενετικών οργάνων.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις το 38% των ανδρών παγκοσμίως έχουν κάνει περιτομή. Λίγο περισσότερες από τις μισές, έχουν γίνει για θρησκευτικούς και όχι για ιατρικούς λόγους. Οι περιτομές, που γίνονται για θρησκευτικούς λόγους εμπεριέχουν έναν βαθμό επικινδυνότητας καθώς τελούνται σε σπίτι ή σε χώρο λατρείας, στον οποίο τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται για την διαδικασία δεν είναι αποστειρωμένα και οι συνθήκες διαφέρουν πολύ από του χειρουργείου, ως αποτέλεσμα να καθίσταται επικίνδυνη για την υγεία του παιδιού η διαδικασία.

Και εδώ γεννάται ένα ερώτημα. Ποιά είναι η ελευθερία; Το να επιτρέπουμε σε ανθρώπους να εξασκούν πρακτικές της θρησκείας τους, όπως προστάζει το ιερό τους βιβλίο, ή να παρεμβαίνουμε, έτσι ώστε ένα παιδί να μην δεχτεί έναν μερικό ακρωτηριασμό των γενετικών οργάνων του;

Όσοι τάσσονται κατά του νομοσχεδίου ισχυρίζονται πως μια τέτοια κίνηση μπορεί να οδηγήσει στην καταπίεση των μουσουλμάνων και των εβραίων της χώρας και εν τέλει στην περιθωριοποίηση τους. Αυτό ερμηνεύεται με δύο τρόπους. Τα μέλη της κοινότητας των δύο θρησκευτικών μειονοτήτων θα αισθανθούν ότι δεν είναι αποδεκτά για τις πρακτικές που χρησιμοποιούν οι θρησκείες τους. Ταυτόχρονα για αυτόν ακριβώς τον λόγο, μπορεί να έχουμε φαινόμενα τάσης εξτρεμισμού, που σίγουρα θα είχε καταστροφικές συνέπειες για την Ισλανδία και όχι μόνο. Ένα ακόμη επιχείρημα που προτάσσουν όσοι είναι ενάντια στην απαγόρευση είναι ότι με αυτό τον τρόπο, εμποδίζεται η ελεύθερη άσκηση της θρησκείας από το κράτος. Επομένως κάνουν λόγο για μια υποκριτική ανεξιθρησκία , καθώς δεν είναι ελεύθεροι να ασκούν μια από τις σημαντικότερες τελετές τους, λόγω του περιορισμού που ενδεχομένως να τους επιβληθεί.

Η απαγόρευση της περιτομής στηρίζεται σε κάποια άλλα επιχειρήματα. Καταρχάς η τελετή αυτή γίνεται συνήθως την όγδοη μέρα μετά την γέννηση του βρέφους. Στην ουσία επιβάλλεται σε έναν άνθρωπο μια επέμβαση, η οποία επιφέρει μια μόνιμη αλλαγή, που θα ακολουθεί το βρέφος στην υπόλοιπη ζωή του. Γίνεται λόγος λοιπόν για μια επιβολή ανθρώπου σε άνθρωπο. Μια τέτοια επιβολή μπορεί να θεωρηθεί, πέραν από καταπάτηση ελευθερίας, και βιασμός. Η καταπάτηση της ελευθερίας του ατόμου είναι κάτι που δεν συμβαδίζει με τα φιλελεύθερα ιδεώδη του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Εκτός αυτού η υγεία του βρέφους εκτίθεται σε κίνδυνο κατά την διάρκεια της τελετής. Οι συνθήκες υπό τις οποίες γίνεται η διαδικασία δεν είναι ασφαλείς καθώς δεν πληρούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις καθαριότητας του χώρου και των εργαλείων που χρησιμοποιούνται.

Σίγουρα και οι δύο πλευρές στηρίζουν την άποψη τους σε επιχειρήματα. Το, τι υποστηρίζει κάθε ένας από εμάς ως σωστό έχει να κάνει με τις εμπειρίες, τις παραστάσεις και τα βιώματα που έχουμε αποκτήσει ξεχωριστά. Οι πιστοί του ισλαμισμού και του ιουδαϊσμού έχουν διαφορετική νοοτροπία, λόγω της θρησκείας και των διδαγμάτων που τους επηρεάζουν. Είναι απολύτως φυσιολογικό να μάχονται υπέρ του περιεχομένου του ιερού τους βιβλίου και των παραδόσεων της θρησκείας τους. Αντίθετα η πλειοψηφία των μέσων δυτικών ευρωπαίων που είτε δεν ασπάζονται κάποια θρησκεία, είτε το θρήσκευμα τους δεν έχει δεχτεί κάποιον περιορισμό από το κράτος, είναι πολύ πιθανόν να απορρίπτει το δικαίωμα των μουσουλμάνων και των εβραίων στην περιτομή. Ο άνθρωπος αυτός έχοντας μεγαλώσει στον δυτικό σύγχρονο κόσμο, είναι επηρεασμένος από τον φιλελευθερισμό, του οποίου βασική αρχή είναι ο ατομικισμός. Η προτεραιότητα της ατομικότητας. Του δικαιώματος στην ελεύθερη ατομική επιλογή και αρνείται οποιουδήποτε είδους επιβολή.

Από την στιγμή που η Ισλανδία είναι μία δυτική φιλελεύθερη δημοκρατία είναι λογικό να θεσπίσει έναν φιλελεύθερο νόμο για να προστατέψει τα δικαιώματα του παιδιού. Ωστόσο θα πρέπει η Ισλανδική πολιτεία να έχει στο νου της και τις συνέπειες που μπορεί μια τέτοια κίνηση να φέρει.

More about ΘΩΜΑΣ ΚΙΚΗΣ

Ο Θωμάς Κίκης ζει στην Αθήνα, σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, αγαπάει την πολιτική και περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του, συζητώντας για αυτήν. Ή μάλλον λογομαχώντας γύρω από αυτήν. Μισεί τους ιδεοληπτικούς ανθρώπους αν και ο ίδιος δηλώνει "αγύριστο κεφάλι¨. Πιστεύει ότι δύσκολα μπορεί κάποιος να του αλλάξει γνώμη αν και με μεγάλη ευχαρίστηση δίνει την ευκαιρία στον οποιοδήποτε για να προσπαθήσει. Μεταξύ άλλων λατρεύει την μουσική και θεωρεί ανώτερη αξία στην ζωή την φιλία.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *