ΠΟΛΙΤΙΚΑ (ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΑ) ΖΩΑ

March 28, 2018

Εν έτει 2018, και αφού ο κόσμος καίγεται (στην κυριολεξία), έχουμε δύο σχετικά νέα φαινόμενα να απασχολούν τον πλανήτη Γη. Πρώτον, η πολιτική ορθότητα (Political Correctness), η οποία έχει έρθει ξανά στο προσκήνιο τα τελευταία 2 με 3 χρόνια αν και ο όρος «Πολιτικά Ορθό», προέρχεται από τα μέσα του 20ου αιώνα και δηλώνει την αποφυγή εκφράσεων ή ενεργειών που πιστεύεται ότι αποκλείουν, περιθωριοποιούν ή προσβάλλουν ομάδες ανθρώπων που μειονεκτούν κοινωνικά ή γίνονται διακρίσεις εις βάρος τους. Δεύτερον, έχουμε τα Fake News, τις ψευδείς ειδήσεις που πλέον δεν είναι κάτι αστείο, ούτε ασήμαντο όπως πολλοί νομίζανε στην αρχή αλλά κάτι πραγματικά σοβαρό και τρομακτικό στην πράξη. Δεν θα ασχοληθώ (σε αυτό το άρθρο), με τα Fake News, αλλά με την πολιτική ορθότητα, που έχει αρχίσει πραγματικά να με τρομάζει ο τρόπος χρήσης της.

Βρήκα αφορμή, να ασχοληθώ με τον όρο αυτό, μετά τον σάλο που έχει προκληθεί στην Βρετανία, όταν ο Πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος, Τζέρεμι Κόρμπιν το 2012, είχε σχολιάσει στο Facebook μια φωτογραφία που απεικόνιζε ένα γράφιτι που έδειχνε κεφαλαιοκράτες (Σιωνιστές, Μασόνους κ.ο.κ) να σχεδιάζουν τις κινήσεις τους, στις πλάτες υποδουλωμένων ανθρώπων. Το γκράφιτι αυτό, θεωρήθηκε αντισημιτικό, όπως και το σχόλιο του Κόρμπιν απλά επειδή σχολίασε αυτήν την φωτογραφία. Ο ίδιος ο Κόρμπιν, έχει κατηγορηθεί στο παρελθόν για αντισημιτισμό επειδή έχει υποστηρίξει δημόσια την Παλαιστίνη και έχει κατακρίνει πολλές φορές το κράτος του Ισραήλ για τις πράξεις του, απέναντι στους Παλαιστίνιους. Ο ίδιος ο Κόρμπιν βέβαια, το 1990 ψήφισε υπέρ της απαγόρευσης των αντισημιτικών και ρατσιστικών δηλώσεων στις εφημερίδες της Βρετανία. Το 2012 επαίνεσε τον πρώην Πρωθυπουργό του Ισραήλ, Γιτζάκ Ραμπίν για τις προσπάθειες του για επίλυση του Παλαιστινιακού ζητήματος και το 2013 υπέγραψε μια πρόταση του Εργατικού Κόμματος που καταδίκαζε τις ρατσιστικές και αντισημιτικές πράξεις στον αθλητισμό.
Μου φαίνεται λίγο ανόητο, να κατηγορείς έναν άνθρωπο ως αντισημίτη και εχθρό των Εβραίων, όταν σε όλη του την πολιτική καριέρα πολεμάει όλες τις μορφές ρατσισμού και απλά καταδικάζει τις ενέργειες του Ισραήλ οι οποίες διαιωνίζουν την κατάσταση στην περιοχή της Μεσοποταμίας.
Είναι γεγονός και το το πρόβλημα αυτό, δεν περιορίζεται μονάχα στην Βρετανία αλλά σχεδόν σε όλο το Δυτικό κόσμο. Όποιος άνθρωπος, εκφράσει την δυσαρέσκεια του απέναντι σε ένα κράτος που δολοφονεί παιδιά, βομβαρδίζει νοσοκομεία, έχει αποκλείσει τους Παλαιστίνιους, αφότου τους έχει «κλέψει» το κράτος με τις ευλογίες των μεγάλων δυνάμεων, είναι αντισημίτης, μισεί τους Εβραίους και βρίσκεται στην ίδια πολιτική γραμμή με αυτήν του Χίτλερ. Δυστυχώς, η πολιτική ορθότητα (που εννοείται ότι πρέπει να υπάρχει στον δημόσιο λόγο), έχει φτάσει σε άλλα επίπεδα.

Για παράδειγμα, το κίνημα #MeToo και το κυνήγι μαγισσών που εξαπολύει. Ναι, το Χόλλυγουντ είναι ένας βρώμικος χώρος. Ναι, οι γυναίκες πληρώνονται λιγότερο, πέφτουν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και ναι είναι καιρός να υπάρξει έρευνα αλλά και κινητοποίηση για την αποτροπή τέτοιων συμπεριφορών στο μέλλον, όχι μόνο  στο Χόλλυγουντ αλλά και παντού. Το κίνημα #MeToo, κατηγορεί άνδρες ηθοποιούς, πολλές φορές με ελλιπή στοιχεία εναντίον τους, με αποτέλεσμα να χάνουν τις δουλειές τους. Αλλά το πρόβλημα δεν σταματάει εδώ. Όσοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, τραγουδιστές μιλήσουν ενάντια για αυτό που συμβαίνει, είναι απευθείας μισογύνηδες.

Η πολιτική ορθότητα όμως σιγά σιγά βυθίζεται, επειδή ακριβώς έχει φτάσει στο επίπεδο να απαγορεύει τον ελεύθερο λόγο, την ελεύθερη διακίνηση ιδεών μόνο και μόνο επειδή κάποιες ιδέες δεν συμβαδίζουν με το status quo. Δεν μιλάω βεβαίως, για ακραίες και ναζιστικές ιδέες που προσπαθούν να βρουν πάτημα, να ακουστούν, όπου σταθούν και όπου βρεθούν, αλλά μιλάω για την παραδοχή ότι το κράτος του Ισραήλ, δυσκολεύει την ζωή των Παλαιστινίων. Αμέσως αυτή η παραδοχή, σε περιγράφει ως αντισημίτη, χωρίς να είσαι. Όπως και η παραδοχή ότι η Σαουδική Αραβία, είναι ένα κράτος ανελευθεριών, αντιδημοκρατικό, θεοκρατικό που δεν εξασφαλίζει τα παραμικρά δικαιώματα στις γυναίκες. Αυτό σε κάνει απευθείας ισλαμοφοβικό;
Η μη πολιτική ορθότητα, που χρησιμοποιήθηκε και από τον Πρόεδρο Τραμπ κατά την προεκλογική του καμπάνια αντί να βρίσκεται στα χνάρια της έρευνας και της διαπίστωσης χαζών κατηγοριών εναντίον οποιουδήποτε έχει διαφορετική άποψη από το κυρίως δόγμα, παραφέρεται και στρέφεται εναντίον όλων. Στα πλαίσια της μη πολιτικής ορθότητας που έχει καταληφθεί περισσότερο από την άκρα δεξιά, ο ρατσισμός είναι «εντάξει», τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων είναι ανύπαρκτα, οι πρόσφυγες είναι σκουπίδια και το σύστημα είναι σάπιο αλλά πιστεύουμε στον καπιταλισμό. Το νέο κύμα της εποχής, μιας εποχής που αποζητά την ριζοσπαστικοποίηση, έρχεται και δένει με την άκρα δεξιά και τον μη πολιτικά ορθό λόγο της. Τον λόγο όμως που βρίσκει θέση στο μίσος και όχι στα στοιχεία και την αλήθεια. Τον λόγο της διχόνοιας και όχι της ενότητας.

Γεγονότα, έρευνα, στοιχεία και απαντήσεις. Αυτά είναι τα τέσσερα στοιχεία που θα έπρεπε να ενώνουν τον πολιτικό και τον μη πολιτικό ορθό λόγο. Όσον αφορά τον πολιτικά ορθό λόγο, πρέπει να υπάρχει αντίδραση εναντίον φυλετικών διακρίσεων. Παραδείγματος χάριν, το να θεωρείς τους αφροαμερικανούς σκλάβους εν έτει 2018 ή να προτείνεις την ιδέα να χτίσεις ένα μεγάλο τείχος στα σύνορα με το Μεξικό, για να διαχωριστείς από τους απολίτιστους, τους βιαστές και τους εγκληματίες. Όσον αφορά τον μη πολιτικά ορθό λόγο πρέπει να προστατεύσει την αλήθεια όσο σκληρή και να είναι κάποιες φορές για τα άτομα, τις κοινωνίες και τα κράτη. Το να κατηγορείς τον Κόρμπιν για αντισημιτισμό είναι γελοίο (η σφαίρα του πολιτικά ορθού), το να θεωρείς ότι ο Τραμπ είναι ρατσιστής έχει κάποια στοιχεία αλήθειας (η σφαίρα του πολιτικά μη ορθού). Και τα δύο παραδείγματα που έδωσα είναι η χρυσή τομή μεταξύ πολιτικά ορθού και μη πολιτικά ορθού λόγου. Το να τάσσεσαι υπέρ της πολιτικής ορθότητας, δεν σε κάνει πάντα υπερασπιστή των κοινωνικών ομάδων αλλά σε κάνει και αντιδημοκρατικό, όταν απαγορεύεις στον άλλον να πει διαφορετική άποψη ή να κάνει χιούμορ, για κάτι που εσύ θεωρείς καταδικαστέο. Το να τάσσεσαι υπέρ όμως του μη πολιτικά ορθού λόγου, και να θεωρείς τον εαυτό σου φιλελεύθερο και δημοκράτη, αλλά να υπερασπίζεσαι με σθένος ότι τους μαύρους, πρέπει να τους αποκαλούμε νέγρους, τότε αυτό αγαπητέ αναγνώστη, σε κάνει ρατσιστή και καλό είναι τα όρια της ελευθερίας και του δημόσιου λόγου να τα σέβεσαι (και να τα σεβόμαστε).

More about Οδυσσέας Γραμματικάκης

"Επαναστατώ, άρα υπάρχω.", είχε γράψει κάποτε ο Καμύ και από τότε που το διάβασε, δεν σταματά να επαναστατεί. Σπουδάζει Πολιτική Επιστήμη και Διεθνείς Σχέσεις στην Κόρινθο και αγαπάει την Πολιτική. Ακούει ξένη μουσική και αγαπημένο του συγκρότημα είναι οι The Smiths. Τα Σαββατοκύριακα βλέπει αγώνες της Liverpool, που είναι η μεγάλη του αγάπη, και ακόμα ελπίζει ότι φέτος, το πρωτάθλημα είναι δικό τους.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *