ΑΚΡΟΔΕΞΙΩΝ ΕΝΩΣΙΣ

April 3, 2018

 Η ακροδεξιά στην σημερινή εποχή έχει βρει περισσότερους υποστηρικτές παρά ποτέ. Τι είναι αυτό που έχει ωθήσει τους περισσότερους εκ των πολιτών να επιλέγουν την φανατική υποστήριξη τέτοιων μορφωμάτων; Κάθε εβδομάδα εμφανίζεται ακόμη ένας πολιτικός, ο οποίος θέλει να ξανακάνει το κράτος του μεγάλο και το έθνος του ανώτερο. Η Ευρώπη μπορεί να μην ξαναζεί την κρίση των ιδεολογιών που γέννησε τον Φασισμό ενώ η ίδια βρέθηκε να υποκλίνεται  στο πολιτικό μεγαλείο του Χίτλερ αλλά σίγουρα οι νοσταλγοί τέτοιων καιρών παλεύουν να επαναφέρουν την ανησυχία, τον φόβο, το ακατέργαστο μίσος στην επιφάνεια. 

   Τα ακροδεξιά κόμματα, ανεξαρτήτως γεωγραφικής θέσης  του “υποψηφίου” κράτους , αυξάνονται συνεχώς. Δεν θεωρείται όμως αυτό παράξενο αλλά παράδοξη θεωρείται η όλο και αυξανόμενη υποστήριξη από τους σύγχρονους/μοντέρνους εκλογείς. Πολλοί υποστηρίζουν ότι ίσως φταίει η έκρηξη του προσφυγικού ή ο τρόμος που προκαλεί κατά καιρούς το “τέρας” του φονταμενταλισμού αλλά κατ’ εμέ όλα εκπηγάζουν από τον τύπο εκείνο του πολίτη που ψευδαισθησιακώς θεωρεί ότι η επιστροφή σε πιο εθνοκεντρικές δομές “επαναφέρουν” την χαμένη  αίγλη της πατρίδας του. Σε μια εποχή όπου τα συμφέροντα διαπλέκονται και η συνεργασία των κρατών θεωρείται αναγκαία πως μπορεί κανείς να θεωρεί ότι το δικό του κράτος είναι καλύτερο και το έθνος του “καθαρότερο” από το διπλανό. Μήπως το πρόβλημα βρίσκεται στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας σε σχέση με τo έτερο, με το άλλο; Παρακάτω παραθέτω μερικά παραδείγματα ακροδεξιών ευρωπαϊκών κομμάτων με μεγάλη εκλογική βάση και εκτόπισμα στην εθνική πολιτική ζωή.  

Αγγλία και ακροδεξιά: Το φαινόμενο “Britain first”

Το τελευταίο συμβάν που σόκαρε τον πολιτικό βίο της Αγγλίας, σχετίζεται με τα υβριστικά σχόλια.. σχόλια μίσους που έγιναν από τους δύο πολιτικούς ηγέτες του κόμματος “Britain First” και στόχο είχαν τους Μουσουλμάνους κατοίκους της Αγγλίας. Η παραπάνω τακτική προφανώς είναι γνωστή στους κύκλους των ακραίων “ελίτ”, αυτή  η οποία είναι άξια αναφοράς είναι η αντίδραση του κράτους. Η Jayda Fransen και ο Paul Golding όχι μόνο κάθισαν στο ειδώλιο του κατηγορουμένου αλλά δικάστηκαν άμεσα. Η δημοκρατική έκφραση είναι δικαίωμα, τα λόγια μίσους όμως πρέπει να τιμωρούνται. Θεωρώ πως το πολιτικό και νομικό σύστημα της χώρας συνεργάζονται εάν όχι άριστα τότε κατά ένα μεγάλο μέρος αρκούντως ικανοποιητικά. Στην Μεγάλη Βρετανία ένα απλό ρατσιστικό σχόλιο για τους μουσουλμάνους ήταν αρκετό για να θέσει σε λειτουργία τους κατασταλτικούς φραγμούς του αγγλικού κράτους αναδεικνύοντας έτσι ότι καμία ανοχή δεν υπάρχει σε περίπτωση που θιχτεί το αυτό καθαυτό δικαίωμα του πολίτη στην ελεύθερη ανάπτυξη του εαυτού.

Ελλάδα και ακροδεξιά: Το φαινόμενο “Χρυσή Αυγή”

Για ποιον λόγο μπορεί να υπάρχει ανοχή όταν εκπρόσωποι ακροδεξιάς καίνε το εθνικό σύμβολο άλλου κράτους ;

Η αφθονία Δημοκρατίας της Ελλάδας ίσως δημιουργεί προβλήματα στον κατεξοχήν πυρήνα του θεσμού του Κράτους Δικαίου.

Γράφω για το παράδειγμα της Χρυσής Αυγής πρώτον γιατί αναπτύσσει την δράση του στο κράτος που αναπτύσσω παράλληλα και εγώ την προσωπικότητα μου και κατά δεύτερον γιατί είναι εν ολίγοις οι ευνοημένοι της Ακροδεξιάς. Χτυπούν παιδί από άλλη χώρα επειδή έτυχε να κρατά την ελληνική σημαία… δεν τιμωρήθηκαν… Ο Γιώργος Ρουπακιάς(γνωστός παράγων του κόμματος) σκότωσε τον Παύλο Φύσσα και η δίκη του έχει μετατραπεί σε κωμωδία. Ευθύνες πότε θα αποδοθούν; Μήπως είναι η στιγμή να θεωρηθεί αντισυνταγματικό το κόμμα γιατί παράγει και αναπαράγει λόγια μίσους; Μήπως θα έπρεπε να διακόψουν να κουνούν επιδεικτικά τα δάκτυλα τους λοιποί υποστηρικτές και να έρθουν αντιμέτωποι με την ουσία των πράξεων τους; 

Που ακριβώς βρίσκεται η Δικαιοσύνη όταν εθνικά σύμβολα(άλλων κρατών) καίγονται, κοινωνικές ομάδες εξευτελίζονται και η εθνική / σεξουαλική / χρωματική ετερότητα υπογραμμίζεται ως ντροπή; Δεν αντιλαμβάνομαι σε καμία των περιπτώσεων προς τα που οδεύει ο σεβασμός στο Σύνταγμα … πρακτικά και όχι με φανφάρες, ναζιστικούς χαιρετισμούς, αρχαιοελληνικά σύμβολα και επιφανειακή γνώση του ιστορικού παρελθόντος της χώρας. Πόσες υποθέσεις που στο ειδώλιο του κατηγορουμένου δείχνουν με το δάκτυλο φανατικούς οπαδούς της Ακροδεξιάς δεν έχουν δικαστεί ακόμη; 

Θέλω να είμαι ειλικρινής… Η νόσος της ημιμάθειας ίσως δεν έχει αντίδοτο. Η Δημοκρατία έχει όρια, τα όρια της τα ορίζει η θεσμική διαφάνεια και η προστασία της κατοχυρωμένης ελευθερίας. Είμαστε ελεύθεροι να υποστηρίζουμε όποια ιδεολογική βάση θέλουμε όμως υποχρεούμαστε μπροστά από κάθε ιδεολογία να τοποθετούμε την Λογική.  Όταν γινόμαστε υπόδουλοι της Ιδεολογίας μας εκείνη κυριαρχεί στο μυαλό μας, αναπτύσσει το μίσος και την λεκτική του”τα ξέρω όλα…”.

Αυστρία και ακροδεξιά: Το φαινόμενο “ Freiheitliche Partei Österreichs”

Η Αυστρία έχει ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό σύστημα, το οποίο δομήθηκε πάνω σε ισχυρές αντιθέσεις. Δεν πρέπει να φαίνεται περίεργη ή κατακριτέα η άνοδος της ακροδεξιάς και αυτό γιατί ποτέ δεν προσποιήθηκε η Αυστρία την “Δημοκρατική”. Στις τελευταίες εκλογές που έγιναν το 2016 τα ηνία του κράτους ανέλαβε το Κόμμα των Ελευθέρων, αποτέλεσμα το οποίο συσχετίστηκε με την κυρίαρχη απαισιοδοξία των πολιτών απέναντι στο σύστημα του δικομματισμού που για χρόνια κυριαρχούσε στην εθνική πολιτική ζωή. 

Το “παιδί θαύμα” της αυστριακής πολιτικής, Sebastian Kurtz, είναι πλέον πρωθυπουργός του αυστριακού κράτους εδώ και περίπου δύο χρόνια. Τα κύρια μέτρα που πήρε και τρόμαξαν την Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν αναμενόμενα. Μια από τις βασικές του ανησυχίες ήταν το κλείσιμο των συνόρων και η μη αποδοχή προσφύγων ή μεταναστών. Η Αυστρία είναι το καλύτερο παράδειγμα ενός κράτους που πλέον φοβάται την  όλο και επιταχυνόμενη αλλαγή του Διεθνούς γίγνεσθαι και προσβλέπει προς κάτι πιο εθνοκεντρικό με σκοπό την καλύτερη δυνατή προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών της. 

  Αυτό που πρέπει να αλλάξει για να πάψει η Ευρώπη να ζει με τον φόβο της αναζωπύρωσης του “ζώντος  Ναζισμού” είναι ο ίδιος ο τρόπος που αντιμετωπίζει το πρόβλημα άλλωστε ας μην ξεχνάμε πως πρόβλημα υπάρχει μόνο όταν εμείς το αντιμετωπίζουμε έτσι και η λύση επέρχεται μόνο όταν αντιληφθούμε ότι τόσο καιρό επικεντρώναμε την προσοχή μας αλλού.

Κανείς πολίτης δεν πρέπει να ξεχνά  ότι η άνοδος της Ακροδεξιάς  δεν είναι ένα φαινόμενο ανεξάρτητο από τον ίδιο… όλοι λίγο πολύ έχουν οδηγήσει σε αυτό το ιστορικό σημείο. Οι εκλογές δεν είναι κατ’ ουσίαν τρόπος να αναδεικνύεις το μίσος προς τον καθέκαστο κυβερνώντα αλλά είναι ένας τρόπος να βοηθήσει και ο ίδιος στην βελτίωση της καταστάσεως του κράτους του. Όποτε την επόμενη φορά που κανείς επικρίνει την Ακροδεξιά και τους υποστηρικτές της ας σκεφθεί ότι ίσως υπήρξε και εκείνος συνένοχος σε αυτήν την άνοδο. Εάν ο μικροκαπιταλισμός της Ελλάδας επικρίνεται τόσο σθεναρά τι θα έπρεπε να συμβαίνει με το νόσημα της ημιμάθειας και της αμάθειας που μας κυνηγά εδώ και χρόνια; 

Πηγές Φωτογραφιών: 1. https://www.britainfirst.org/mission-statement                                                                                                                        2. https://atexnos.gr/kapileia-tis-mnimis-tou-nekrou-giou-tis-apo-ti-xrysh-aygi-i-ourania-kapeloni/                                        3. http://www.cnn.gr/news/kosmos/story/101532/aystria-pithani-i-synergasia-toy-laikoy-kommatos-me-to-akrodexio-komma-eleytherias

More about ΚΑΝΕΛΛΑ ΣΑΝΤΟΡΙΝΑΙΟΥ

Και όμως την λένε Κανέλλα ! Στην καθημερινότητα της η συγγραφή ποίησης , η ενασχόληση με το θέατρο , οι σπουδές της στο αντικείμενο της Πολιτικής Επιστήμης και η αγάπη της για τις ωραίες μουσικές παλεύουν για το τι εν τέλει θα κατακτήσει το μυαλό της (ακόμη παλεύουν) . Εκείνη αυτό που κάνει είναι να σκέφτεται ελεύθερα και να ακούει Pink Floyd ... ! Όνειρο της είναι να πάψουν οι στόχοι της να είναι απλές σκέψεις και να γίνουν η δική της πραγματικότητα.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *