ΣΤΕ, ΑΘΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

April 5, 2018

Ακολουθεί κείμενο με μη δημοφιλείς απόψεις.
Τις τελευταίες μέρες, αφότου βγήκε στη δημοσιότητα η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας αναφορικά με την εισαγωγή των διακριθέντων αθλητών στα ΑΕΙ καθ’ υπέρβαση του συνολικού αριθμού των εισακτέων, ξέσπασε ένα κύμα επίθεσης κατά του Ανωτάτου Δικαστηρίου από πρόσωπα που ανήκουν στον χώρο του αθλητισμού. Συγκεκριμένα, το ΣτΕ έκρινε πως η διάταξη του άρθρου 34 του νόμου 2009 του 1992 αντίκειται στις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας, καθώς και στην αρχή της αναλογικότητας. Ας πάμε λοιπόν να δούμε κατά πόσο ευσταθεί η απόφαση αυτή, αλλά και τα επιχειρήματα που προτάσσονται εναντίον της.
Ξεκινώντας από το σκεπτικό της απόφασης του ΣτΕ, πρέπει να φωτίσουμε όλες τις πτυχές του, τις οποίες φαίνεται να αγνοούν οι περισσότεροι που επιτέθηκαν στους δικαστές που την εξέδωσαν. Αφενός, δεν κρίθηκε αντισυνταγματική η εν γένει πριμοδότηση των αθλητών που διακρίθηκαν σε αγώνες, αλλά μόνο οι πριμοδότησή τους για διακρίσεις σε αγώνες ήσσονος σημασίας. Σίγουρα αποτελεί ζήτημα το ποιοι αγώνες θα πρέπει να θεωρηθούν ως ήσσονος και ποιοι ως μείζονος σημασίας, αλλά θεωρώ πως το σκεπτικό αυτό είναι ορθό στη βάση του. Γιατί να χαίρει ξεχωριστής μεταχείρισης ένας υποψήφιος των πανελλαδικών εξετάσεων επειδή, λόγου χάρη, κατέκτησε μετάλλιο σε τοπικούς αγώνες τέννις; Σε καμία περίπτωση δεν έλεξε κανείς πως είναι παράλογο να υπάρχουν αυτές οι διευκολύνσεις για αθλητές που διακρίθηκαν σε σημαντικούς αγώνες, διότι εκείνοι προπονήθηκαν και προπονούνται προκειμένου να διακριθούν σε σημαντικούς αγώνες, όπως είναι οι πανελλήνιοι. Οι μαθητές αυτοί λοιπόν, κοπιάζουν πολύ και χάνουν μεγάλο χρόνο από τη μελέτη τους ούτως ώστε να προπονηθούν. Για αυτούς τους αθλητές πρέπει να μεριμνά η πολιτεία ώστε να αναπληρωθεί αυτό το κενό.
Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο στάθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, είναι το ποσοστό που εισάγονται οι υποψήφιοι αθλητές καθ’ υπέρβαση των υπολοίπων. Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 4,5% του όλου αριθμού των εισακτέων σε κάθε τμήμα, το οποίο χαρακτηρίσθηκε από την απόφαση ως αυθαίρετο. Ως προς το ζήτημα αυτό, σίγουρα δεν δικαιολογείται ένα τόσο μεγάλο ποσοστό για την εισαγωγή των αθλητών, καθώς αν πρέπει να θεωρήσουμε τους αθλητές ως μία κοινωνική ομάδα που έχει ανάγκη ένα τόσο μεγάλο ποσοστό, τι θα πρέπει να κάνουμε με άλλες κοινωνικές ομάδες που έχουν τεράστια ανάγκη την στήριξη της πολιτείας; Μιλάω για τους υποψηφίους οι οποίοι έχουν μαθησιακές δυσκολίες ή είναι άτομα με ειδικές ανάγκες, για τα οποία ο νόμος δίδει ποσοστό εισαγωγής στα πανεπιστημιακά τμήματα καθ’ υπέρβαση τους όλου αριθμού των εισακτέων ανάλογο με εκείνο των αθλητών. Δεν είναι, κατά τη γνώμη μου, ορθό κάτι τέτοιο, καθώς βάσει του ως άνω σκεπτικού που ανέπτυξα ως προς το ποιοι αθλητές θα πρέπει να πριμοδοτούνται, είναι βέβαιο πως για εκείνους είναι υπερβολικό το ποσοστό του 4,5% και θα πρέπει μειωθεί σε ένα πιο ορθολογικό ποσοστό.
Προχωρώντας την διερεύνηση του ζητήματος, το ΣτΕ θεώρησε πως το γεγονός ότι προκειμένου να εισαχθεί ένας αθλητής θα πρέπει να έχει συγκεντρώσει μόνο το 90% των μορίων που συγκέντρωσε ο τελευταίος εισακτέος σε ένα τμήμα, περιορίζει σημαντικά την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση των υπολοίπων υποψηφίων, ενώ υποχωρούν κατά πολύ και τα ακαδημαϊκά κριτήρια για την εισαγωγή του. Ας δούμε όμως το παραπάνω με ένα παράδειγμα: αν έχουμε μία σχολή στην οποία ο τελευταίος εισακτέος εισήχθη με 18.000 μόρια, ένα αθλητής αρκεί να συγκεντρώσει μόνο το 90% αυτών, δηλαδή 16.200 μόρια, και μάλιστα μαζί με την προσαύξηση από τις αθλητικές του διακρίσεις! Νομίζω είναι σκανδαλώδες το πώς υπερακοντίζονται οι υπόλοιποι υποψήφιοι καθ’ αυτόν τον τρόπο, και επαναλαμβάνω πως δεν μιλάω για το σύνολο των αθλητών, αλλά συντάσσομαι με την απόφαση του ΣτΕ που κάνει λόγο για διακρίσεις σε αγώνες ήσσονος σημασίας.
Μία τέτοια περίπτωση, όπως στο παράδειγμά μας, ήταν και εκείνη που έφθασε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, και αφορούσε έναν υποψήφιο για το τμήμα της ιατρικής, ο οποίος δεν εισήχθη την χρονιά 2016-2017 στην ιατρική επειδή την θέση του κατέλαβε συνυποψήφιός του αθλητής με λιγότερα σαφώς μόρια. Το Δικαστήριο με την απόφασή του, υποχρεώνει το Υπουργείο Παιδείας να εγγράψει τον φοιτητή αυτόν στην Ιατρική Σχολή ως υπεράριθμο.

Βάσει λοιπόν όλων των παραπάνω, θεωρώ ορθή την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και νομίζω πως όσοι εξαπέλυσαν επίθεση προς το Ανώτατο Δικαστήριο, δεν έχουν υπολογίσει όσο θα έπρεπε τα παραπάνω. Οι πρωταθλητές Λευτέρης Πετρούνιας και Χριστίνα Στεφανίδη έκαναν λόγο για τραγική απόφαση που θα καταστρέψει τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, ισχυρισμός πλήρως εσφαλμένος, καθώς προκειμένου να ασχοληθεί κάποιος με τον αθλητισμό ερασιτεχνικά δεν θα πρέπει να έχει ως κίνητρο κάποια εύνοια στις πανελλαδικές εξετάσεις, αλλά τα οφέλη που προσφέρει η ενασχόληση με αυτόν.
Όπως, εν τέλει, ειπώθηκε παραπάνω, το ΣτΕ στην απόφασή του και εγώ στο παρόν, κάνουμε λόγο μόνο για τους αθλητές που διακρίνονται σε αγώνες ήσσονος σημασίας. Οι αθλητές που θα ασχοληθούν επαγγελματικά με τον αθλητισμό σε επίπεδο πρωταθλητισμού προφανώς και χρειάζονται αυτή τη διευκόλυνση. Γράφτηκε επίσης, πως είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι το ΣτΕ ασχολήθηκε με την διάταξη αυτή που απονέμει τα προνόμια στους αθλητές μετά την πάροδο σχεδόν τριών δεκαετιών από την εφαρμογή του νόμου. Αγνοούν όμως το γεγονός πως το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν είναι διοικητική αρχή αλλά δικαστήριο, και επομένως κρίνει μόνο για ό,τι αχθεί ενώπιόν του. Εφόσον λοιπόν τώρα έφθασε μπροστά του σχετική διαφορά, τώρα ήρθε και η στιγμή για να κρίνει τη συνταγματικότητα των εν λόγω διατάξεων. Έχει ενδιαφέρον όμως το πώς θα αντιμετωπίσει το ζήτημα το Υπουργείο, το οποίο δεσμεύθηκε να θεσπίσει διατάξεις που θα δίνουν ανάλογα προνόμια στους αθλητές υποψηφίους, «παρακάμπτοντας» το όχι του ΣτΕ. Ες αύριον τα σπουδαία.

More about ΑΚΗΣ ΚΟΥΦΗΣ

Κάπου ανάμεσα στην ενασχόληση με τις σπουδές του στη νομική και τις ατελείωτες ώρες ακρόασης μέταλ μουσικής, ασχολείται και με τον σχολιασμό της πολιτικής, κυρίως, επικαιρότητας. Όνειρό του είναι να ταξιδέψει στα μεγαλύτερα ροκ φεστιβάλ του πλανήτη και να δει live τους Iron Maiden. Πιστεύει ότι δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από την καλή μουσική και το καλό βιβλίο, παρέα πάντα με την απαραίτητη δόση καφέ.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *