ΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ, ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΣΠΑΘΙΑ

May 1, 2018

” Keep you doped with religion and sex and TV
and you think you’re so clever and classless and free
but you’re still fucking peasants as far as I can see.
A working class hero is something to be..”
     
– John Lennon              

Μέρα δόξας και τιμής σε όλους τους εργαζομένους αλλά και σε όλους τους καταπιεσμένους, η σημερινή ημέρα, η εργατική Πρωτομαγιά. Πρίν 132 χρόνια, μεγάλες απεργίες κατέκλυζαν τις ΗΠΑ, με την μεγαλύτερη του Σικάγου, στην οποία οι εργάτες διεκδικούσαν το αυτονόητο. 8 ώρες εργασία.
Στην πλατεία Haymarket του Σικάγου, το κεντρικό σύνθημα ήταν : “Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο”. Έπειτα από ταραχές που ξέσπασαν στην πλατεία, με την συμπλοκή της αστυνομίας, πέσανε οι πρώτοι νεκροί. 8 αστυνομικοί και δεκάδες απεργοί, ο αριθμός τους είναι ακαθόριστος. 8 συνελλήφθηκαν και οι 4 εξ αυτών, καταδικάστηκαν σε θάνατο. Ήταν 4 Μάη και τα τα αιτήματα των απεργών λίγα χρόνια μετά υλοποιήθηκαν. Η διεθνής προβολή, της μεγάλης απεργίας στις ΗΠΑ, με τους 600.000 απεργούς σε όλην την χώρα, έβαλε τα θεμέλια για την σημερινή εορτή, για την μνήμη αλλά και για τον ζωντανό αγώνα της.

Και δυστυχώς τα εργατικά δικαιώματα ακόμη δεν είναι δεδομένα στις περισσότερες χώρες. Ανασφάλιστοι, μειωμένοι μισθοί, απολύσεις λόγω εγκυμοσύνης, απολύσεις με πενιχρές αποζημιώσεις, αφαίρεση του δικαιώματος στην απεργία κ.α.
Μην πάμε μακριά, δεν μιλάω για χώρες αναπτυσσόμενες. Μιλάω για ανεπτυγμένες χώρες της Ε.Ε, που οι πολιτικές λιτότητας έχουν καταστρέψει τα εργασιακά δικαιώματα και έχουν διογκώσει την ανεργία αλλά και στις ΗΠΑ, που τα εργασιακά δικαιώματα καταπατούνται συνεχώς. Εδώ και 2 εβδομάδες, οι δάσκαλοι και οι καθηγητές  της Δυτικής Βιρτζίνια απεργούν με κύριο αίτημα καλύτερους μισθούς, αφού ο Ρεπουμπλικάνος κυβερνήτης έχει μειώσει τους μισθούς των δασκάλων και καθηγητών στην πολιτεία. Οι επόμενες πολιτείες που ακολούθησαν ήταν το Κεντάκι, η Οκλαχόμα και στις 27/4 μπήκαν στον αγώνα για την άυξηση του μισθού τους οι πολίτειες της Αριζόνας και του Κολοράντο (πολιτεία που διοικείται από Δημοκρατικούς). Μια θάλασσα από κόκκινο κατέκλυσε την κεντρική λεωφόρο της Αριζόνα, με το σύνθημα “Red for Ed”, οι εκπαιδευτικοί στις ΗΠΑ, κυνηγάνε το αυτονόητο. Πληρωμή ίση με τις ώρες εργασίας, δείχνοντας σε όλον τον κόσμο, ότι η Πρωτομαγιά, είναι ακόμα εδώ.

Μισό αιώνα, από τον δικό τους Μάιο, από τον Μάιο που άλλαξε τα πάντα στην Γαλλία αλλά και σε μια παγκόσμια κλίμακα, εργαζόμενοι και φοιτητές ξανά από κοινού μάχονται εναντίον των νεοφιλελεύθερων μέτρων που ο Πρόεδρος Μακρόν προσπαθεί να επιβάλλει στην γαλλική κοινωνία.
Οι μεταρρυθμίσεις που θέλει να επιβάλλει στους σιδηρόδρομους, ήταν η αρχή για την απεργία στο σιδηροδρομικό δίκτυο που κρατάει εδώ και 2 εβδομάδες. Όσο ο Μακρόν δεν κάνει πίσω, άλλο τόσο και οι απεργοί των σιδηροδρόμων, ίσα-ίσα πληθαίνουν οι απεργίες τόσο στον δημόσιο τομέα ( ηλεκτρισμός, φυσικό αέριο, νοσοκομεία), όσο και στον ιδιωτικό τομέα με κυριότερη, την απεργία στα Carrefour. Στο πλευρό των απεργών, στέκονται και πολλοί φοιτητές, οι οποίοι αντιτίθονται σε άλλη μεταρρύθμιση του Μακρόν, που σχετίζεται με το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ της Γαλλίας. Αστυνομικοί, στην προσπάθεια να διακόψουν τις καταλήψεις σε πανεπιστήμια της χώρας έχουν εισβάλλει παράνομα σε αυτά, συλλαμβάνοντας και καταστέλλοντας τις καταλήψεις.

Η εργατική Πρωτομαγιά, είναι ζωντανή, ή τουλάχιστον αναστένεται όποτε η αδικία και η απληστία κυριαρχούν στην κοινωνία. Και το μήνυμα της μέρας αυτής, δεν πρέπει να είναι διαδεδομένο μονάχα στις ανεπτυγμένες χώρες αλλά πρωτίστως στις πιο φτωχές. Εκεί που ανήλικα παιδιά δουλεύουν σε βιομηχανίες με 2$ την ώρα, εκεί που ο εργάτης χάνει το χέρι του σε εργατικό ατύχημα και η εταιρεία δεν τον αποζημιώνει. Εκεί δεν χρειάζεται η ανάσταση του μηνύματος της Πρωτομαγιάς, χρειάζεται η γέννηση του, για έναν καλύτερο και πιο δίκαιο κόσμο. 132 χρόνια μετά, ας κρατήσουμε την φλόγα αυτή αναμμένη, για όσους δεν άντεξαν, για όσους υπέκυψαν, για όσους δολοφονήθηκαν, για όσους απολύθηκαν αδίκως, για όσους επαναστάτησαν. Η ιστορία κάνει κύκλους. Τότε οι εργάτες, πάλευαν για το 8ωρο, τώρα παλέυουν για έναν καλύτερο μισθό. Τον Μάη του ’68, πάλευαν για περισσότερη ελευθερία και πάλι, 50 χρόνια μετά οι λαοί αυτό αποζητούν. Περισσότερη ελευθερία. Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία, έγραφε ο μεγάλος Ανδρέας Κάλβος, ίσως τελικά να θέλει τραγούδια, όπλα και σπαθιά, όπως έλεγε ένα παλιό τραγούδι.

Υ.Γi: Εκτός από την Εργατική Πρωτομαγιά, η σημερινή ημέρα είναι ημέρα τιμής των 200 Ελλήνων Κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τους Ναζί στην Καισαριανή την 1η Μαίου του 1944, ως αντίποινα για την δολοφονία ενός Γερμανού υποστράτηγου στους Μολάους Λακωνίας.
«Δε σας ξέχασα ποτές. Για σας και για τον ελληνικό λαό έδωσα τη ζωή μου. Σήμερα, 1η Μάη 1944, σας φιλώ για τελευταία φορά», γράφει ένας απ’ τους εκτελεσθέντες που δεν αφήνει καν το όνομά του, μόνο το αρχίγραμμα «Α».
Υ.Γii: Σαν σήμερα, πρίν 42 χρόνια ο μεγάλος ήρωας του αντιδικτατορικού αγώνα, ο Αλέξανδρος Παναγούλης σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό ατύχημα, στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης. Πολλοί υποστηρίζουν, ότι ο Παναγούλης δολοφονήθηκε και δεν ήταν απλά ένα ακόμη δυστύχημα στους δρόμους της Αθήνας. Ήταν μόνο 36 ετών και έγινε το σύμβολο μιας ολόκληρης γενιάς, που πάλεψαν για την αλλαγή.

More about Οδυσσέας Γραμματικάκης

"Επαναστατώ, άρα υπάρχω.", είχε γράψει κάποτε ο Καμύ και από τότε που το διάβασε, δεν σταματά να επαναστατεί. Σπουδάζει Πολιτική Επιστήμη και Διεθνείς Σχέσεις στην Κόρινθο και αγαπάει την Πολιτική. Ακούει ξένη μουσική και αγαπημένο του συγκρότημα είναι οι The Smiths. Τα Σαββατοκύριακα βλέπει αγώνες της Liverpool, που είναι η μεγάλη του αγάπη, και ακόμα ελπίζει ότι φέτος, το πρωτάθλημα είναι δικό τους.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *