Ο ΝΟΜΙΜΑ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ

June 6, 2018

Αν ο Γάϊος Ιούλιος Καίσαρας γνώριζε εκ των προτέρων πως το ιταλικό ποτάμι που έκανε διάσημο όταν το διέβη κατά τον ρωμαϊκό εμφύλιο θα έδινε το όνομα του σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες ομάδες στην Ελλάδα του 2018, ίσως να μην έριχνε τον κύβο, αλλά κανένα τρικάκι στη ρωμαϊκή σύγκλητο. Εξάλλου, σύμφωνα με δηλώσεις στις οποίες προέβη προ ολίγων ημερών ο Υπουργός Δικαιοσύνης Κοντονής, «Το να πετάς τρικάκια να διαμαρτυρηθείς για κάτι που διαφωνείς είναι στα όρια της πολιτικής διαμαρτυρίας, σε άλλες περιπτώσεις έχουμε κατάφωρη καταπάτηση του νόμου». Δεν λέω, στο πρώτο κομμάτι έχει ίσως ένα δίκιο (εξαρτάται βέβαια το πώς και το που πετάς τρικάκια). Το πρόβλημα, κατ’ εμέ, με αυτή την δηλώση είναι πως για έναν Υπουργό του ΣΥΡΙΖΑ, ο Ρουβίκωνας είναι ταυτόχρονα και νόμιμος και παράνομος, κάτι που μου φαίνεται αντιφατικό και συνιστά φτηνή δικαιολογία για να αφήσουμε «τα ιδεολογικά μωρά», όπως χαρακτήρισε ο Νίκος Τόσκας την ομάδα, να «μπουσουλούν» ανενόχλητα.

Το ζήτημα αν ο «χ, ψ, ζ» Ρουβίκωνας είναι νόμιμος ή παράνομος, αν επιτελεί κοινωνικό αγώνα ή τρέφεται από αυταπάτες είναι καθαρά θέμα οπτικής και δευτερευόντως βούλησης. Μίας οπτικής που διαμορφώθηκε από τότε που ένας άσημος Ρώσος σοσιαλιστής ονόματι Ουλάνιοφ έφυγε από την εξορία του στην Ελβετία για να ηγηθεί μίας κοσμοϊστορικής επανάστασης σε μία αχανή χώρα και να λάβει το προσωνύμιο Λένιν. Δεν χρειάζεται όμως κάποια γνώση παγκόσμιας ιστορίας για να εξηγηθεί αυτή η οπτική. Μία αναλογία από την νεότερη ελληνική ιστορία αρκεί.

Ας σκεφτούμε την δεκαετία του 1940, χωρίς να υπονοώ προφανώς ότι οι συνθήκες είναι ίδιες. Το ΕΑΜ, ο Βελουχιώτης, ο εμφύλιος του 1946-1949 και πολλά άλλα πρόσωπα και γεγονότα για κάποιους ήταν και είναι νόμιμα, άλλοι δε ισχυρίζονται ότι είναι παράνομα. Άλλοι θα πουν ότι η Αριστερά του 1940 έκανε αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη, για ελευθερία, για να τιμωρηθούν οι ταγματασφαλίτες. Αντιθέτα, για άλλη μερίδα της ελληνικής κοινωνίας η Αριστερά εκείνη ήταν εγκληματίας του κοινού ποινικού δικαίου, ονειρευτές της βίαιης υφαρπαγής της εξουσίας και «συμμορίτες». Με την οπτική δεν βγάζεις άκρη. Και εδώ ακριβώς έρχεται η βούληση.

Εν τέλει, τι θέλουμε; Θέλουμε μία χώρα και ειδικότερα μία κοινωνία, όπου οποιοδήποτε άτομο ή οποιαδήποτε ομάδα, είτε δεξιού είτε αριστερού προσανατολισμού, διαμορφώνει μία άποψη για το τι είναι δικαιοσύνη και λαϊκό συμφέρον και την εφαρμόζει; Θέλουμε μία κοινωνία όπου ο Ρουβίκωνας υποκαθιστά τον νόμο ή δημιουργεί τον δικό του και αναρτά βίντεο με γιατρούς που παίρνουν φακελάκια ή πετά μπογιές στο ΣτΕ; Θέλουμε μία κοινωνία όπου ο καθένας δίνει έναν δικό του ορισμό περί ακτιβισμού;

Εγώ πάντως, όχι. Ναι, η ελληνική κοινωνία, οι πολιτειακοί της θεσμοί, η εφαρμογή των νόμων και πολλά άλλα πράγματα είναι “far from perfect”, αλλά εγώ δεν δέχομαι να μπουκάρει ο καθένας σε δημόσια ή ιδιωτική περιουσία και να κάνει «αγωνιστικές παρεμβάσεις» (αυτό βέβαια παίζεται. Σε όλα τα βίντεο του Ρουβίκωνα τα πρόσωπα έχουν θολώσει με επεξεργασία. Δεν θυμάμαι κανέναν αντάρτη του 20ου αιώνα, τα πρότυπα του Ρουβίκωνα, να έχει καλυμμένα πρόσωπα σε φωτογραφίες.). Και δεν το δέχομαι για μία χώρα που επιθυμεί να αποκαλείται, αν όχι φιλελεύθερη, τουλάχιστον ευρωπαϊκή εν έτει 2018.

Δεν είμαι από αυτούς που ισχυρίζονται ή πιστεύουν ότι ο Ρουβίκωνας είναι οι δέκα πληγές του Φαραώ ούτε ότι πρόκειται για τους «μπολσεβίκους που ξεχύθηκαν στους δρόμους». Ο καθένας έχει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, όχι όμως και του συνεισβάλλειν σε συμβολαιογραφεία και πρεσβείες για τις δικές του ιδεοληψίες. Μέχρι, όμως να ξεκαθαριστεί η οπτική και η βούληση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ που ισορροπεί μεταξύ των «τα δικά μας παιδιά του λαού» και «κάτι πρέπει να κάνω για τα μάτια του κόσμου», ο Ρουβίκωνας θα συνεχίσει ιδιόμορφα να αποτελεί μία νόμιμα παράνομη ομάδα.

Πηγή φωτογραφίας: Σωτήρης Δημητρόπουλος / EUROKINISSI

More about ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΡΔΑΜΑΚΗΣ

Σπουδάζει νομικά αλλά τον συναρπάζουν εξίσου η διπλωματία, η πολιτική, η ιστορία και κάτι που θα ανακαλύψει στην πορεία. Λατρεύει οτιδήποτε βρετανικό, τα έξυπνα μυθιστορήματα και το καλό σούσι. Καυστικός και ενίοτε προβοκάτορας, διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *