ΤΙ ΜΕ, ΤΙ ΧΩΡΙΣ ΓΡΑΒΑΤΑ

June 26, 2018

Ο Αλέξης Τσίπρας την περασμένη Παρασκευή, στο Ζάππειο, μίλησε στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, ανακοινώνοντας την συμφωνία για την ρύθμιση του ελληνικού χρέους και φορώντας για πρώτη φορά γραβάτα ως πρωθυπουργός. Ο ίδιος δικαιολόγησε την εμφάνιση του με γραβάτα ως την εκπλήρωση, ενός στοιχήματος. Ένα προσωπικό του στοίχημα, που έβαλε με τον Πρόεδρο της Κομισιόν, Jean-Claude Juncker, την αντιπολίτευση και τον ελληνικό λαό. Εκπληρώθηκε πραγματικά όμως το στοίχημα, ή μήπως η γραβάτα ήταν απλώς μια κίνηση εντυπωσιασμού;

Πριν ακόμα εκλεγεί στο αξίωμα του πρωθυπουργού, ο Αλέξης Τσίπρας υποσχέθηκε λαγούς με πετραχήλια. Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ένα σωτήριο πρόγραμμα για την χώρα, έδινε ελπίδες στον απεγνωσμένο ελληνικό λαό, για αύξηση κατώτατου μισθού, κατάργηση ΕΝΦΙΑ και παροχές και προνόμια που έδωσαν στον Τσίπρα, την πολυπόθητη καρέκλα. Ωστόσο οι υποσχέσεις δεν είδαμε ποτέ να εκπληρώνονται. Πήγε κόντρα στην Ευρώπη και τους δανειστές, μέχρι όμως να αδειάσει το ταμείο. Έπειτα από τις δημιουργικές ασάφειες, του Γιάνη Βαρουφάκη η Ελλάδα άρχισε να παίζει ένα άλλο παιχνίδι, με δημοψηφίσματα, των οποίων οι λαϊκές αποφάσεις, δεν υλοποιήθηκαν. Εκεί τα τεχνάσματα του Πρωθυπουργού τον ωφέλησαν πολιτικά, στο έπακρο. Οι πρόωρες εκλογές του έδωσαν μια μακρά θητεία, απαλλαγμένη από βουλευτές που επιθυμούν την έξοδο από το κόμμα και αρκετό χρόνο για να καταστρώσει ένα σχέδιο, για να κερδίσει ξανά τις εκλογές, ή τουλάχιστον να κρατήσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα αξιοπρεπές ποσοστό.

Δηλαδή έκανε κακή δουλειά ο Τσίπρας; Λάθη κάνουν όλοι σε ένα τέτοιο αξίωμα. Και για ότι είναι λάθος για κάποιον (ή και σωστό), πάντα θα υπάρχει κάποιος άλλος, ο οποίος έχει αντίθετη άποψη. Αυτό που ο Τσίπρας έκανε είναι να σοβαρευτεί πολιτικά, να αφήσει τις ουτοπικές αριστερές βλέψεις που είχε, για ένα κράτος-μέλος της μεγαλύτερης καπιταλιστικής περιφερειακής ένωσης (ΕΕ), να συνειδητοποιήσει πως ένα GRexit θα ήταν καταστροφικό και να υιοθετήσει πολιτικές που ταιριάζουν στο σήμερα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καλώς ή κακώς όταν χρωστάς πρέπει να πληρώνεις. Ο Τσίπρας στοίχησε στην χώρα. Όμως στην συνέχεια, αλλάζοντας πορεία, ωρίμασε πολιτικά και εκτός συνόρων αποκατέστησε την φήμη της χώρας, έπεισε τους δανειστές ότι η Ελλάδα δεν είναι πεταμένη υπόθεση και διεκδίκησε στο οικονομικό κομμάτι, το καλύτερο δυνατόν που μπορούσε να διεκδικήσει στην παρούσα κατάσταση της χώρας.

Πολλοί αναρωτιούνται, τώρα τι ακολουθεί μετά την συμφωνία. Αν βαδίζουμε στην έξοδο προς την κρίση. Αν η χώρα δεν συνεχίσει τις αλόγιστες δαπάνες έχουμε ελπίδες ανάκαμψης. Αν συνεχιστούν οι χρόνιες πολιτικές παροχών και πελατειακών σχέσεων, που ακολούθησαν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, θα πέσουμε ξανά στην παγίδα και ο φαύλος κύκλος θα ανακυκλωθεί. Οι λύσεις της ελληνικής οικονομίας βρίσκονται στις επενδύσεις εντός κι εκτός συνόρων. Πρέπει να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας, να υπάρχει χρήμα στην ελληνική αγορά, αν πραγματικά επιθυμούμε ανάκαμψη. Πλέον το χρέος είναι βιώσιμο, μπορεί να αποπληρωθεί, χωρίς τον κίνδυνο χρεοκοπίας της οικονομίας. Η Ελλάδα μετά τον Αύγουστο του 18′ βγαίνει ξανά στις αγορές. Όλα ακούγονται ρόδινα από τα στόματα των στελεχών της κυβέρνησης, άλλωστε αυτή είναι η δουλειά τους, να χαϊδεύουν αυτιά. Ωστόσο όσο αισιόδοξα κι αν παρουσιάζονται τα πράγματα, έχουν να γίνουν ακόμα πολλά.

Τα τελευταία 10 χρόνια ψηφίσαμε κυβερνήσεις, που στην ουσία δεν ασκούσαν δημοσιονομική πολιτική, καθώς τεχνοκράτες, υπό τις εντολές των θεσμών έκαναν κουμάντο στα οικονομικά της χώρας. Κι όμως όσα σκληρά μέτρα κι αν πήραν, πρέπει πραγματικά να χαιρόμαστε; Πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι που οι κυβερνήσεις θα ασκούν ψηφοθηρική δημοσιονομική πολιτική και θα χαραμίσουν τις θυσίες που έκανε ο λαός τα χρόνια της κρίσης; Ο κύριος Τσίπρας φάνηκε ικανοποιημένος για αυτό. Ίσως γιατί έτσι θα μπορέσει να διεκδικήσει για άλλη μια φορά την εκλογή του ως πρωθυπουργός. Όμως πια δεν θα κατεβαίνει ως το αμόλυντο, λαϊκό παιδί είτε φοράει γραβάτα, είτε όχι. Συνεργάστηκε (ορθώς θεωρώ) με θεσμούς και συμμάχησε με δυνάμεις, που οι “πραγματικοί” αριστεροί δεν θα συνεργάζονταν ποτέ. Αυτό που βιώσαμε τα χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν αριστερά και αυτό οφείλουμε όλοι να το διαπιστώσουμε καλά. Ωστόσο δεν θεωρώ τον Αλέξη Τσίπρα ψεύτη ή υποκριτή. Βρήκε αδιέξοδο και καταλαβαίνω, πως το να αλλάξει πορεία ήταν φυσικό. Αυτό που θεωρώ λανθασμένο είναι ότι έβαλε την γλυκιά καρέκλα της εξουσίας, πάνω από την εντιμότητα. Αυτό που όφειλε να κάνει ο κύριος Τσίπρας ήταν να πει την αλήθεια για τα πραγματικά του πλάνα πριν τον Σεπτέμβρη του 15′.

Πλέον η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι μια αντισυστημική ψήφος. Είναι ακόμη μια ψήφος στο κατεστημένο. Δεν βλέπω καμία “κόκκινη χούντα”, αλλά μια κυβέρνηση όπως όλες οι άλλες. Το χειρότερο ωστόσο είναι, ότι παράλληλα η αξιωματική αντιπολίτευση δεν αποτελεί μια σοβαρή εναλλακτική. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι φαινομενικά πρόεδρος του κόμματος, όμως δεν φαίνεται πουθενά. Έχει αφήσει άλλους να τρέξουν το παιχνίδι, για να αποφύγει λάθη σε κρίσιμες στιγμές. Η Νέα Δημοκρατία δεν επιδιώκει να κερδίσει την εξουσία με πρόγραμμα και δουλειά, αλλά ποντάρει στην αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ακούμε κανένα πλάνο, για κανένα από τα θέματα, που απασχολούν την χώρα, παρά μόνο κριτική, χωρίς αντιπροτάσεις. Όπως λένε και τα στελέχη της ΝΔ για τον ΣΥΡΙΖΑ: “Είναι καλοί μόνο για αντιπολίτευση”. Δυστυχώς όμως κι εκεί αποτυγχάνουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όντας καθαρός τότε, πουλούσε στον λαό. Αντίθετα η ΝΔ δεν έχει την ίδια απήχηση. με το να κατηγορεί, όταν ευθύνεται και η ίδια για τα προβλήματα του τόπου και δεν έκανε κάτι καλύτερο, τα διαστήματα των κυβερνήσεων της.

Η είδηση του τέλους των μνημονίων ακούγεται αστείο κι όμως είναι αληθινή. Αυτό που περίμενε η χώρα από μήνα σε μήνα, εδώ και τόσα χρόνια, ήρθε. Δεν σημαίνει όμως αυτό ότι βγαίνουμε από την κρίση. Από εκεί που ήμασταν στον βυθό, βγήκαμε στην επιφάνεια. Όμως στεριά ακόμη δεν έχουμε δει. Κι ενώ ακόμη υπάρχουν πολίτες που ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας, ενώ πρώην μικρομεσαίοι επιχειρηματίες θρηνούν που έχασαν τους κόπους μιας ζωής, ενώ άνεργοι ψάχνουν δουλειά και εργαζόμενοι δουλεύουν ανασφάλιστοι για ψίχουλα, επειδή στήριξαν την χώρα, η κυβέρνηση πανηγυρίζει μια…”τεράστια επιτυχία”.

More about ΘΩΜΑΣ ΚΙΚΗΣ

Ο Θωμάς Κίκης ζει στην Αθήνα, σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, αγαπάει την πολιτική και περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του, συζητώντας για αυτήν. Ή μάλλον λογομαχώντας γύρω από αυτήν. Μισεί τους ιδεοληπτικούς ανθρώπους αν και ο ίδιος δηλώνει "αγύριστο κεφάλι¨. Πιστεύει ότι δύσκολα μπορεί κάποιος να του αλλάξει γνώμη αν και με μεγάλη ευχαρίστηση δίνει την ευκαιρία στον οποιοδήποτε για να προσπαθήσει. Μεταξύ άλλων λατρεύει την μουσική και θεωρεί ανώτερη αξία στην ζωή την φιλία.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *