Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΧΑΣΕ ΓΙΑΤΙ:

July 8, 2019

There is a new sheriff in town! Έτσι τουλάχιστον είχε πει ο Michael Jordan στον Magic Johnson, όταν σε ένα μυθικό εσωτερικό διπλό της ίσως καλύτερης Team USA όλων των εποχών, η πεντάδα του Michael διέλυσε εκείνη του Magic.

Από σήμερα έχουμε κι εμείς, επίσημα πλέον, νέο σερίφη. Σίγουρα όχι τόσο εντυπωσιακό όσο ο Michael, αλλά ότι έχει ο καθένας. Γιατί όμως αλλάξαμε σερίφη;

Κατά τη γνώμη μου η ψήφος στη ΝΔ αυτή τη φορά περιείχε ένα πολύ ισχυρό “ΦΥΓΕ” στον κ. Τσίπρα. Το “ΦΥΓΕ” δεν προέκυπτε από ιδεοληψίες ούτε από αγάπη στη ΝΔ και τον κ. Μητσοτάκη. Προέκυψε γιατί μια μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού αγανάκτησε με μία σειρά ζητημάτων. Δεν ήταν το πλήθος ψεμάτων που αράδιασε κατά καιρούς ο Σύριζα και ο κ. Τσίπρας προσωπικά. Ήταν κυρίως ο εμφανής ερασιτεχνισμός λόγω απειρίας και ανικανότητας της κυβέρνησης, σε σημαντικά ζητήματα. Χαρακτηριστικά τέτοια παραδείγματα ερασιτεχνισμού βρίσκουμε στο βιβλίο “Η Τελευταία Μπλόφα” των δημοσιογράφων Ελένης Βαρβιτσιώτη και Βικτώριας Δενδρινού. Εκεί περιγράφεται λεπτομερώς όχι μόνο το πόσο απροετοίμαστη ήταν η Ελλάδα σε κάθε Eurogroup του πρώτου εξαμήνου του 2015, όχι μόνο ότι τα Υπουργεία ήταν στελεχωμένα με ανθρώπους που ήταν πλήρως άσχετοι με το αντικείμενο, αλλά ακόμα και ότι οι ίδιοι οι ξένοι έφτασαν να ψάχνουν στα τηλέφωνα τον κ. Χουλιαράκη καθώς αισθάνονταν ότι ήταν ο μόνος άνθρωπος με τον οποίο πραγματικά μπορούσαν να συνεννοηθούν. Μια εικόνα ερασιτεχνισμού, που δεν άρμοζε σε Κυβέρνηση, και κυρίως ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη σε μια τόσο δύσκολη στιγμή.

Επίσης ο κόσμος αγανάκτησε με την βαθιά ιδεοληψία που έδειξε η Κυβέρνηση σε καίρια θέματα ασφάλειας. Όταν ο Ρουβίκωνας πετάει μπογιές, βάφοντας μαύρο το Συμβούλιο της Επικρατείας και δεν ανοίγει μύτη, όταν κάνει το ίδιο στη Βουλή, και βγαίνει ο ευρωβουλευτής του Σύριζα κ. Αρβανίτης και δηλώνει “δεν πειράζει θα το ξαναβάψουμε το κτίριο”, ε δε θα αγανακτήσει ο πολίτης; Όταν συλλαμβάνονται αντιεξουσιαστές και αντί να πάνε στο τμήμα, τους γυρνάνε τα περιπολικά σαν ταξί στα Εξάρχεια, ε δε θα εκραγεί ο πολίτης με αυτή την αντιμετώπιση; Ιδεοληψία ακόμα και στα σοβαρότερα όλων, εθνικά ζητήματα. Συμφωνία των Πρεσπών, ελληνοτουρκικές σχέσεις, όπου ακούσαμε Υπουργούς να λένε “δεν πρέπει να είμαστε μονοφαγάδες” και “Η Τουρκία έχει δικαιώματα στο Αιγαίο”, την ώρα που ο γείτονας μας, στην πραγματικότητα εκβιάζει και απειλεί με πόλεμο. Η διακυβέρνηση Σύριζα έμοιαζε να είναι η ευκαιρία όλων των γειτόνων της Ελλάδας να προβάλλουν και να επιτύχουν όποιες επιδιώξεις είχαν τα προηγούμενα χρόνια. Φτάσαμε μέχρι και ο Ράμα να επαναφέρει θέμα Τσάμηδων. Σα να μας βρήκαν μπόσικους ένα πράγμα. Αυτό το 40% ήθελε μια επιστροφή στη λεγομένη “κανονικότητα”, ήθελε να γίνουμε ένα “κανονικό κράτος”, με μια κυβέρνηση που θα εφαρμόζει τους νόμους και θα προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα αλλά και την ασφάλεια των πολιτών. Θα γίνουμε τέτοιο κράτος; Θα δείξει…

Ο κ. Τσίπρας επίσης έχασε, γιατί ένας άνθρωπος δε μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς τα αξιόλογα στελέχη του Σύριζα που μπορούν να παράξουν εκλογικά ποσοστά είναι ελάχιστα. Ο κ. Τσίπρας πήρε στην πλάτη του όλη την εκστρατεία, παλεύοντας μόνος του με μια ολόκληρη ΝΔ, που έπαιρνε δεκάδες χιλιάδες ψήφους από τους Δένδια, Κεραμέως, Γεωργιάδη, Κυρανάκη, Χατζηδάκη κλπ. Βέβαια και αυτό δική του ευθύνη είναι καθώς παρέλειψε να στελεχώσει με ικανά πρόσωπα το κόμμα του, κάτι που εμμέσως παραδέχθηκε στη χθεσινή του ομιλία. Ουσιαστικά ένας άνθρωπος κατέβηκε και πήρε σχεδόν 32%. Το ποσοστό είναι αξιοθαύμαστο, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Σύριζα χωρίς τον κ. Τσίπρα, κατά τη γνώμη μου, θα έπαιρνε μονοψήφιο ποσοστό.

Για όλα τα παραπάνω και για πολλά ακόμα το 40% περίπου του ελληνικού λαού είπε “ΦΥΓΕ” στον κ. Τσίπρα. Η αίσθηση μου όμως είναι ότι η ψήφος δεν ήταν μόνο “αντί”. Πράγματι μεγάλο μέρος του 40% δεν πιστεύει μόνο ότι ο κ. Τσίπρας “δε τα έκανε καλά” αλλά και ότι ο κ. Μητσοτάκης θα τα κάνει αρκετά καλύτερα.

Αυτή είναι και η βασική διαφορά μεταξύ ψηφοφόρων ΝΔ – Σύριζα σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Το υψηλότατο 32% περίπου που συγκέντρωσε ο Σύριζα ήταν ένα “ΟΧΙ ΠΑΛΙ” στον κ. Μητσοτάκη και τη ΝΔ γενικότερα. Ένα “ΟΧΙ ΠΑΛΙ” στο παλιό, στα σκάνδαλα (Siemens), στην οικογενειοκρατία. Δεν είναι τυχαίο που για πρώτη φορά μεταξύ ευρωεκλογών και εθνικών εκλογών η διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου κόμματος μειώθηκε αντί να αυξηθεί. Αυτό συνέβη γιατί ένα τμήμα του λαού που είδε το κ. Μητσοτάκη να έρχεται, “έτρεξε” στον κ. Τσίπρα για να αποφύγει την εκλογή. Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του κ. Τσίπρα, με εξαίρεση κάποια κοινωνικά ζητήματα σχετικά με την απόκτηση ιθαγένειας ή τα δικαιώματα της LGBTQ κοινότητας, δεν πίστεψε ότι “θα τα κάνει καλύτερα” από τον κ. Μητσοτάκη. Απλά ήθελε να αποτρέψει την εκλογή του.

Και αυτό γιατί ο Σύριζα ποτέ δεν είχε μια ξεκάθαρη πολιτική. Προσπάθησε να ισορροπήσει ανάμεσα στα όσα “έπρεπε” να κάνει σαν κυβέρνηση, και σε όσα του επέβαλλε η ιδεολογία του και του ζητούσαν οι “σκληροί” αριστεροί ψηφοφόροι του. Όταν ο πολίτης βλέπει τον Υπουργό Επικρατείας κ. Παππά στον Λευκό Οίκο (με κόκκινη γραβάτα Trump style) και μετά βλέπει τον Πρωθυπουργό του κ. Τσίπρα να βγάζει ομιλία στην κηδεία του Φιντέλ Κάστρο, τι θα καταλάβει για τις διεθνείς συμμαχίες; Όταν βλέπει τον Πρωθυπουργό του κ. Τσίπρα να συνομιλεί και να συνεργάζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση σε όλα τα επίπεδα και μετά βλέπει τον κ. Παπαδημούλη ευρωβουλευτή του Σύριζα να είναι ο μόνος που δεν χειροκροτεί, ενώ το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο καταδικάζει τις πράξεις του Μαδούρο στη Βενεζουέλα, που θα σκεφτεί ότι ανήκει; Όταν από τη μία βλέπει την κυβέρνηση να πανηγυρίζει για ρεκόρ στις ξένες άμεσες επενδύσεις ενώ την ίδια ώρα ψηφίζει νόμο που προβλέπει ότι απαιτείται έγκριση από αρχή για κάθε 50 μέτρα εργασιών στον περιβάλλοντα χώρο του Ελληνικού ο πολίτης θα καταλάβει ότι ο Σύριζα είναι φιλοεπενδυτικό κόμμα ή όχι. Τα παραπάνω παραδείγματα και πολλά ακόμα αφαίρεσαν τη “θετική” ψήφο από το Σύριζα. Είναι η πρώτη φορά που κυβερνών κόμμα ψηφίζεται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα με αρνητική (για τον αντίπαλο) σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα ψήφο, καθώς αυτό το είδος ψήφου προσφέρεται κυρίως σε κόμματα της αντιπολίτευσης.

Το 32% αυτής της ψήφου περνά ένα πολύ ισχυρό μήνυμα. Ότι ο κόσμος δε γουστάρει το παλιό πλέον. Ούτε ως όνομα. Για μένα αν απλά ο κ. Μητσοτάκης είχε οποιοδήποτε άλλο επίθετο η διαφορά ΝΔ – Σύριζα θα ήταν περίπου στο 15%.

Το μόνο που έχει να κάνει η νέα Κυβέρνηση είναι να σκιστεί στη δουλειά. Αλλά και να βελτιωθεί σύσσωμη η ΝΔ και ο κ. Μητσοτάκης προσωπικά στην επικοινωνία. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΝΔ απέφυγε μια τετατετ μονομαχία των 2 καθώς είναι κοινώς αποδεκτό ότι ο κ. Τσίπρας “τον έχει” τον κ. Μητσοτάκη. Όμως γι αυτό το λόγο τον υποτίμησε. Και πολύ κακώς από ότι φάνηκε, καθώς μέσα σε περίπου ενάμιση μήνα, η ΝΔ με τον κ. Μητσοτάκη αρχηγό κατέληξε να κερδίσει όλους τους μεγάλους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας, να έχει την πλειοψηφία των ελληνικών εδρών στην Ευρωβουλή και να κερδίσει τις εθνικές εκλογές και μάλιστα με αυτοδυναμία, για πρώτη φορά μετά από μια δεκαετία. Δε τα πήγε κι άσχημα.

Για να δούμε λοιπόν….

ΥΓ: Ίσως το πιο ευχάριστο αυτών των εκλογών είναι ότι “τελειώσαμε” σε επίπεδο Κοινοβουλίου, με αυτό το απεχθές ναζιστικό μόρφωμα που λέγεται “Χρυσή Αυγή”. Να τελειώσει επιτέλους αυτή η δίκη για να “τελειώσουμε” ολοκληρωτικά με τους ναζιστές. Αποτελούν μια μαύρη κηλίδα για τη δημοκρατία μας που πρέπει να μην επαναληφθεί ποτέ.

More about ΛΑΜΠΡΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Ο coach της eponymous team και εμπνευστής του “επώνυμου” εγχειρήματος. Φοιτητής νομικής, με τρέλα για τον (ερυθρόλευκο) αθλητισμό και το ποδόσφαιρο. Λατρεύει τα argument fights (τα αγγλικά τον μάραναν) και αποτελεί ότι πιο geek μπορεί να συναντήσει κανείς σχετικά με το σύγχρονο κινηματογράφο χωρίς να έχει δει το Godfather. Σκέψου το πριν κάνεις πολιτική συζήτηση μαζί του, λογικά θα έχεις πονοκέφαλο στο τρίλεπτο.

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *