Γαβριήλ Γαβριηλίδης

Category

ΣΗΜΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΡΙΕΡΕΣ

Ή αλλιώς, μια προσωπική ιστορία πίσω στα χρόνια του φοιτητικού συνδικαλισμού, γιατί έχω σιχαθεί τις παρατάξεις, και γιατί η σημερινή μέρα των εκλογών είναι ευκαιρία να αφανίσουμε τους νέους Τσίπρες, Φίληδες, Δένδιες, Μειμαράκηδες και Μιχαλολιάκους. Μία σύντομη αναδρομή: Ο φοιτητικός συνδικαλισμός έχει μακρά πορεία στη σύγχρονη νεοελληνική ιστορία. Έχει υπάρξει παράνομος, έχει υπάρξει και κοινωνική ανάγκη. Έχει υπάρξει μοχλός πολιτικής πίεσης αλλά κι ανάποδα, έχει χειραγωγηθεί από το πολιτικό κατεστημένο προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Είναι αλήθεια πως τις προηγούμενες δεκαετίες είχε...

ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΤΟ “ΑΝΕΥ” ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθώ τη διεξαγωγή μεγάλης συζήτησης στα social media σχετικά με τα μόρια και το “άνευ” που χορηγείτουνται στους αθλητές, και με λύπη διαπιστώνω την επικριτική στάση που τηρείται από τους περισσότερους. Αρχικά, είναι απαραίτητο να καταρριφθεί τo βασικό επιχείρημα όσων τίθενται εναντίον. 1) Οι αθλητές “τρώνε” θέσεις παιδιών που διαβάζουν όλη μέρα για να μπούνε στο πανεπιστήμιο. Οι αθλητές δεν “τρώνε” τη θέση κανενός. Όσοι αθλητές έχουν μόρια (ήτοι 10,8 και 7% αντίστοιχα ανάλογα με την πανελλήνια...

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟ

Η υπόθεση του Άκη Τσοχατσόπουλου έρχεται συχνά πυκνά στο προσκήνιο, ύστερα από την καταδίκη του για παθητική δωροδοκία το 2012, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει στη φυλακή. Αντίστοιχη περίπτωση, θα έλεγε κανείς, με εκείνη του Σάββα Ξηρού, που χρόνια προσπαθεί να αποφυλακιστεί εξαιτίας της αναπηρίας του, μάταια. Εισαγωγικά, κρίνω δέον να τονιστεί το εξής: Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω την ακριβή κατάσταση της υγείας του τέως Υπουργού, ούτε φυσικά του Σάββα Ξηρού. Το σχόλιο μου βασίζεται στα δημοσιεύματα...

ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ: ΕΝΑ EUROTRIP ΣΕ ΦΩΤΟΚΟΛΑΖ

Έχοντας στερέψει πλήρως από ιδέες, και με το αφεντικό να ζητάει επειγόντως άρθρο, αποφάσισα να ακοουθήσω τον εύκολο δρόμο, και να καταθέσω την πολύ πρόσφατη εμπειρία μου από ένα μινι Eurotrip. 15 μέρες, 6 χώρες: Τουρκία, Ολλανδία, Αυστρία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία. Είμαι τυχερός που έχω αγαπημένους φίλους μόνιμους κατοίκους στις χώρες που έμεινα, που με φιλοξένησαν και τους ευχαριστώ. Αεροπλανα, τρένα, λεωφορεία, ΚΤΕΛ, τραμ, μετρό και πολύς ποδαρόδρομος ήταν τα μέσα που χρησιμοποίησα γι’ αυτή την εμπειρία ζωής. ΠΡΟΣΟΧΗ: Το...

ΕΘΝΙΚΗ ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ ΚΙ ΑΜΟΡΦΩΣΙΑ

Όπως κάθε χρονιά, έτσι και στη φετινή “εθνική επέτειο“, τα εθνικιστικά παραληρήματα δίνουν και παίρνουν. Είναι το μαυράκι που σήκωσε τη σημαία, είναι το αλβανάκι που σήκωσε τη σημαία, είναι ο Κάρλος Ζέκα; Κάθε χρόνο, με διαφορετική αφορμή, αλλά πάντοτε με την ίδια μισαλλόδοξη νοοτροπία, τα φασιστάκια βγαίνουν μπροστά φορώντας το μανδύα της “εθνικής περηφάνιας”. Και αναρωτιέμαι: Συνάδει κάποιο είδος υπερηφάνειας με τον οχετό ύβρεων και την ατμόσφαιρα μίσους που ακολουθούν τις εθνικές επετείους; Η απάντηση που έχω δώσει στον...

ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΨΙΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ KAI CLICKBAIT

Με έχει κουράσει το click bait. Θα ξεκινήσω απ’ αυτό. Δηλαδή έχω κουραστεί από το 90% του Ίντερνετ. Ακόμα και μεγάλες ειδησιογραφικές ιστοσελίδες μπαίνουν στο τρυπάκι του φανταχτερού τίτλου, αλλά απίστευτα κενού από ουσία άρθρου. Αυτό είναι το click bait, αν ακόμα αναρωτιέσαι. Ο φανταχτερός τίτλος που συνοδεύεται από άρθρο κατ’ ουσίαν μη σχετιζόμενο με τον τίτλο ή με ανυπόστατο περιεχόμενο. Η διαπίστωση του ψαρέματος εκ των υστέρων, κατά την ανάγνωση του άρθρου, είναι άνευ ουσίας. Σε εχουν ήδη πιάσει...

ΡΟΖΑ ΠΑΡΚΣ: Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

Ήταν χειμώνας του 1955 στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα. Εκείνη την εποχή, η Αλαμπάμα ήταν μια πολιτεία, στην οποία ίσχυε ο φυλετικός διαχωρισμός σε κοινωνικοοικονομικό επίπεδο. Ένα απλό παράδειγμα του φυλετικού διαχωρισμού ήταν η νομοθεσία για τις αστικές συγκοινωνίες, σύμφωνα με την οποία οι λευκοί επιβάτες κάθονταν μπροστά, και οι μαύροι πίσω, με κενή σειρά ενδιάμεσα. Αν το λεωφορείο ήταν γεμάτο και έμπαινε ένας λευκός επιβάτης, ο “έγχρωμος” που καθόταν πιο μπροστά,όφειλε να του παραχωρήσει τη θέση του, με κίνδυνο να...

ΝΕΚΡΟΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης, το πολυτεχνείο εξελίχθηκε σε θρύλο. Ήταν η επανάσταση που έριξε τη χούντα. Νεαρά παιδιά, αγωνιστικά πνεύματα, άνθρωποι που δεν άντεχαν την εσωτερική κατοχή από το στρατό, τις διώξεις και τους ρουφιάνους, συσπειρώθηκαν και συγκεντρώθηκαν  ανεπιτυχώς πρώτα στη Νομική Σχολή, και λίγους μήνες αργότερα στο Πολυτεχνείο, σε έναν αγώνα για τη δημοκρατία. Μέχρι πρόσφατα κανείς δεν αμφισβητούσε την ιστορία ανοιχτά: Ενώ ελεύθεροι σκοπευτές στα γύρω κτίρια σημάδευαν εν ψυχρώ κάθε διαδηλωτή, το τανκ πλάκωσε την είσοδο σκοτώνοντας...

ΛΙΠΟΘΥΜΟΥΝ ΑΝΗΛΙΚΑ ΕΞΩ ΑΠΟ CLUB. E KAI?

Η βόμβα έχει σκάσει από χθες, και κυκλοφορεί σε ολόκληρο το διαδίκτυο: «Παιδιά γυμνασίου 15 χρονών λιπόθυμα έξω από club στο Μαρούσι ή την Κηφισιά (οι απόψεις διίστανται), ύστερα από κατανάλωση αλκοόλ.» Ποια είδηση ρε παιδιά; Κάθισα και σκέφτηκα τις λίγες χοροεσπερίδες στις οποίες είχα πάει κι όλες συνοδεύονται από αντίστοιχες εικόνες. Είναι δυνατόν; Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση· το ίδιο ισχύει και για την είδηση. Στο σχολείο μου ήταν η κοπέλα που τρέχανε στο νοσοκομείο, το καλοκαίρι η...

ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΣΑΜΕ ΧΘΕΣ;

28η Οκτώβρη, μία σπουδαία Εθνική Εορτή για όλους τους Έλληνες. Σημαίες κυματίζουν περήφανες στα μπαλκόνια και τις πλατείες, ποιήματα απαγγέλονται στα σχολεία, παρελάσεις λαμβάνουν χώρα σε ολόκληρη την Επικράτεια, ο εθνικός ύμνος ακούγεται από τα μεγάφωνα. Όταν ήμουν μικρός, στο σχολείο μου μάθανε ότι σαν σήμερα γιορτάζουμε το «Όχι» που είπε ένας σπουδαίος άντρας στον κατακτητή Ιταλό, ύστερα πολεμήσαμε γενναία κι ύστερα νικήσαμε. Μεγαλώνοντας, συνειδητοποίησα ότι η φράση που ειπώθηκε τελικά δεν περιείχε καν τη λέξη «όχι» (Alors, c’est la...