Νεφέλη Ηλιοπούλου

Category

ΙΔΙΟΤΗΤΑ: ”ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ ΣΤΙΓΜΩΝ”

Δεδομένου  ότι η μνήμη μου δεν με βοηθάει πάντοτε, θα την χαρακτήριζα, επιεικώς ”βραχυπρόθεσμη” συχνά, τα βάζω με τον εαυτό μου, όταν αδυνατεί να ανακαλέσει και να ζωντανέψει ΣΤΙΓΜΕΣ και εικόνες αορίστου χρόνου. Το αποδίδω στο γεγονός πως ο εγκέφαλός μου λειτουργεί σαν σβούρα, προσλαμβάνοντας, καθημερινά, μεγάλο φόρτο πληροφοριών προς διεργασίαν, καθώς η παρατηρητικότητα των οφθαλμών μου ξεπερνάει τα τετριμμένα όρια. Ευτυχώς, παρά το επιτακτικό ”ξεσκαρτάρισμα” έχουν ριζώσει μέσα στο κεφαλάκι μου, πεισματικά, ορισμένες θυμίσεις που, όταν τις ανακαλώ, μου...

ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΜΙΣΟΑΔΕΙΟ ΜΕ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ

Αν διάλεγες να ζωγραφίσεις, τα χρώματα που θα έντυναν τις σκέψεις σου θα ήταν το μαύρο ή το γκρι. Αν επέλεγες να τραγουδήσεις, οι πρώτες λέξεις που θα ηχούσαν από το στόμα σου θα ήταν αυτές που θα ταίριαζαν σε μια μελαγχολική μελωδία ή μια σατυρική στιχομυθία. Αν πάλι ήσουν ποίημα θα έκλεινες με την φράση: ”και τα όνειρα μια μέρα, θα πάρουν την εκδίκηση τους”. Αλήθεια,όμως, πες μου,πώς βάφεται γκρι ο ήλιος; Μιλάω για σένα που όταν πρωτοείδες το...

ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΨΗ ”ΑΝΩΤΕΡΩΝ” ΘΕΩΝ

Κι εκεί που λέω, σχεδόν επιβάλλω στον εαυτό μου, να καταπιαστεί σε κάθε επόμενο άρθρο με κάποιο άλλο θέμα που θα αφορά όλα τα μήκη και τα πλάτη της ανθρώπινης διάστασης (άλλωστε το υλικό διατηρείται ανεξάντλητο) συχνά στο τέλος, το μολύβι μου (πάντα μολύβι) παρασύρεται και επιλέγει να ξοδευτεί σε γραμμές λέξεων γκρίζων που θα μιλούν για ένα ή πολλά παιδιά. Δεν πρόκειται περί απολογίας, αλλά περί μιας επεξήγησης ή καλύτερα μιας αθεράπευτα εμμονικής μου πίστης στους στίχους που κάποτε τραγούδησε...

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ:ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ψυχές, στιβαγμένες σαν φορτία σε επίγεια υπόγεια, ξεχασμένες από το Θεό. Άνθρωποι, κατατρεγμένες αποσκευές, τοποθετημένες, άτσαλα σε φουσκωτές βάρκες  μετρούσαν τις πληγές του πολέμου κάθε φορά που ένα κύμα χτυπούσε με λύσσα το ταλαιπωρημένο  τους κορμί.Βρήκε και η θάλασσα, βλέπεις, να πάρει εκδίκηση  για τα κρίματα όλης της ανθρωπότητας.Ξέσπασε την ντροπή της κι αυτή για το μαύρο χάλι αυτού του κόσμου που αντικατοπτρίζεται στα θολωμένα από τα δάκρυα νερά της.Ώσπου τους ξέβρασε στις στεριές της ”μητέρας-Ευρώπης”. Με πυξίδα την ελπίδα...

ΝΑΙ ΜΕΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΑΛΛΑ…

Υπάρχει ένας και μοναδικός λόγος που αγαπώ το πατάρι του σπιτιού μου. Ανάμεσα σε ένα σωρό άχρηστα πράγματα, κούτες ξεχασμένες από το Θεό, στιβαγμένες ομπρέλες θαλάσσης, λαμπατέρ μιας άλλης εποχής πασπαλισμένα με μπόλικη σκόνη, βιβλία σχολικά, πετρωμένα από την υγρασία, αλληλογραφία πολλών παιδικών αναμνήσεων, παιχνίδια ανεκτίμητων στιγμών χωρίς καμία χρησιμότητα πλέον ,φυλάσσεται κάτι που πάντα θα βρίσκει θέση σε μια γωνία του σπιτιού μας, κάθε χρόνο, την ίδια περίοδο, στο ίδιο σημείο. Μιλάω για εκείνο το μοναχικό δεντράκι που έντεκα...

Ο ΜΟΝΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Θα εξίσωνα τον έρωτα με την τέχνη. Θα τον εξύψωνα ως συναίσθημα και θα τον τοποθετούσα πλάι πλάι με την μουσική και το θέατρο, μέσα στις πολυξεφυλλισμένες σελίδες ενός βιβλίου. Θα τον άφηνα να πλανάται σαν ιδέα στο νου ενός γλυπτού. Κι όλα αυτά, διότι είμαι από εκείνα τα άτομα που φρονούν πως ο έρωτας επιδρά στον άνθρωπο πανομοιότυπα με την τέχνη: τον τρέφει, τον διαπλάθει, του κινητοποιεί τις αισθήσεις, τον ωθεί να αλλάξει, τον πλημμυρίζει με σκέψεις, τον σαστίζει...

ΤΩΝ ΦΡΟΝΙΜΩΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΙΝ ΜΙΛΗΣΟΥΝ, ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ

Η αλήθεια είναι πως δεν χρειαζόμασταν το παραλήρημα ενός ακόμη βουλευτή πάνω σε ένα ευαίσθητο θέμα, όπως αυτό του σεξουαλικού προσανατολισμού, ως τεκμήριο της πνευματικής και κοινωνικής μας στασιμότητας. Όταν, όμως, ένας από τους λεγόμενους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού θίγει, εντελώς απροκάλυπτα, μία μερίδα ανθρώπων, λέγοντας πως είναι ακατάλληλοι να ασκήσουν ορισμένα επαγγέλματα εξαιτίας των σεξουαλικών τους προτιμήσεων, δεν πρέπει να βρεθεί κάποιος να ανταπαντήσει σε αυτόν τον “κύριο” πόσο ακατάλληλος είναι ο ίδιος γι’ αυτή τη θέση, που με...

ΧΤΥΠΑ ΚΙ ΑΛΛΟ…ΤΟ ΑΞΙΖΩ

Είναι κι αυτά δυο χέρια που ψάχνουν τόπο ”να ξεράσουν” τον θυμό τους. Τον θυμό για μια παιδική ανεμελιά που δεν “άγγιξαν”, την οργή για μια μητρική αγκαλιά που δεν ένιωσαν, το αποτέλεσμα της παρακολούθησης κάποιου πατέρα, που υπήρξε υπόδειγμα του πώς να σπρώχνουν τον σωματικά αδύναμο, αντί να τον τραβούν στην επιφάνεια, όταν πνίγεται. Είναι, όμως, κι αυτό το κορμί που μόνον η φύση επιτρέπεται να το σκληραγωγεί, γιατί αυτό προόρισε να είναι η πηγή της ουσίας, της ύπαρξης,...

ΣΗΜΕΡΑ ΤΡΑΜΠ, ΑΥΡΙΟ ΛΕΠΕΝ, ΜΕΘΑΥΡΙΟ ΜΑΝΤΕΨΕ

  Είναι εκείνη η μέρα, που ξυπνάς και κοιτάζεις έξω από το παράθυρο και βλέπεις πυκνά σύννεφα. Και είναι και εκείνη η στιγμή, που παρακαλάς σε ένα πρώτο στάδιο να αιχμαλωτιστεί, ως δια μαγείας, μια κούπα καφέ στα χέρια σου και σε ένα δεύτερο, να μην χειροτερέψει άλλο η μέρα. Πότε όμως εισακούστηκαν οι προσευχές σου για να συμβεί τώρα? Το ημερολόγιο αναγράφει 9 Νοεμβρίου 2016, η ώρα όμως έχει παγώσει στο μηδέν. Κι εκεί είναι που συνειδητοποιώ πως έχει...

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΨΥΧΕΣ

Οι φορές, που η ζωή θα σε δοκιμάσει, σίγουρα δεν είναι λιγοστές. Κι ίσως αυτές οι δυσκολίες, αυτές οι αντιξοότητες πράγματι να “σπάνε” βίαια μια μονοτονία ακόμη πιο βίαιη. Τις περισσότερες φορές, επωμιζόμαστε τις συνέπειες των δικών μας πράξεων. Για μια στιγμή, λοιπόν, θαρρώ πως πάνε όλα καλά με το σύμπαν. Ξέρεις, πάνω κάτω, πως, αν σπείρεις ανέμους, θα θερίσεις θύελλες. Όλες αυτές οι “άτακτες” σκέψεις στο μυαλό μου, χάνουν τον δρόμο προς την ψυχή, όταν η θύελλα “παίρνει και...